|
|
|
|
|
|
|
| تاریخ در جغرافیای ارسباران فراموش شده است |
| اهر ـ خبرگزاری ایسکانیوز : جعفر خضوعی محقق و نویسنده برجسته منطقه ارسباران از عدم توجه به میراث فرهنگی و گردشگری منطقه ارسباران انتقاد کردوگفت: تاریخ درجغرافیای منطقه ارسباران فراموش شده است . |
 |
|
جعفر خضوعی محقق و نویسنده برجسته منطقه ارسباران |
به گزارش روز یکشنبه گروه علمی فرهنگی باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران ( ایسکانیوز) از اهر ، جعفر خضوعی با اشاره به آثار تاریخی و جاذبه های بکر گردشگری در منطقه ارسباران ضمن گلایه از برخی کم لطفی ها به آثار تاریخی منطقه گفت : بیش از 70 درصد قلعه های استان در منطقه ی ارسباران هستند و هیچ منطقه ای در کشور تا این حد قلعه ندارد که تنها چند مورد آن در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است .
وی گفت : اگر منطقه ی ارسباران فاقد آثار تاریخی است، پس این همه کشفیات غیرمجاز و غارت آثار باستانی که در آن رخ می دهد،از چه روی است؟ « قدیمی ترین سنگ نوشته ی ایران در شهرستان ورزقان به حال خود رها شده است.» « اژدها داشی توسط لودرها در امر گازرسانی تخریب شد.» و... آیا این ها آثار تاریخی کشور نیستند؟
این محقق ارسبارانی گفت : اخبار تولیدی در عرصه ی میراث فرهنگی از ثبت آثار بسیار در فهرست آثار ملی کشور خبر می دهد. « ۳۶ اثر تاریخی پارس آباد در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید « 12 اثر تاریخی مشکین شهر در فهرست آثار ملی ثبت شد «این خبرها جدیدترین هستند و شهرهای بسیاری از ثبت آثار خویش در فهرست آثار ملی خبر می دهند. مشکین شهر امسال بیش از 40 اثر تاریخی خویش را در آن فهرست ثبت کرده و در مجموع نزدیک 90 اثر ثبت شده دارد.
وی گفت : سؤالی که اکنون پیش می آید و درد سنگینی در قلب انسان های موطن دوست ایجاد کرده، این است که آیا بی عدالتی به حوزه ای چون میراث فرهنگی نیز کشیده شده است؟ آیا دولت برنامه ی منسجمی برای شناسایی، مطالعه و ثبت آثار تاریخی کشور در تمام نقاط آن ندارد؟ آیا میراث تاریخی هم مانند شهرک صنعتی و کارخانه است که برخی از شهرها پیش تر باشند و بیش تر داشته باشند؟
قطعاً آثاری که در فهرست آثار ملی کشور ثبت می شوند، مورد شناسایی علمی قرار می گیرند، بودجه می گیرند، مرمت می شوند،مورد توجه و حفاظت قرار می گیرند که برخی از آن ها سردر و محراب مسجد محراب آذرشهر، که به پیشنهاد سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان شرقی در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
این مایه ی امیدواری است و نشان می دهد که در استان ما نیز حرکتی هست،اما پرسشی که از سازمان میراث فرهنگی استان می توان پرسید، این است که آیا برنامه ی مدون برای ثبت آثار همه ی نقاط استان در میز کار خود دارد؟مناطق ورزقان و هوراند جزو مناطقی هستند که به کلی فراموش شده اند. چرا هرگز خبری از ثبت اثری از آثار بسیار آن ها تولید نمی شود؟و آیا مشکل منطقه ی ارسباران این است که اداره میراث فرهنگی ندارد؟ و آیا در فقدان چنین مرکز مسئولی،هیچ مسئولیتی متوجه سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان نیست؟و آیا ورنی که اکنون مهر اصالت از یونسکو دریافت کرد، به عنوان اثر هنری تاریخی در داخل کشور، جایی ثبت شده است؟ آیا قدمی و یا قلمی و حتی فکری تکانی خورده است که مثلاً لباس محلی عشایر ما که صدها سال بر تن مردمان ما بوده، ارزش ثبت دارد؟ وقتی فلوت محلی یک کشور افریقایی در یونسکو ثبت می شود، آیا نباید افسوس خورد به حال آثار تاریخی و هنری خطه ی خویش که در فهرست آثار ملی نیز ثبت نشده اند؟
جعفر خضوعی گفت : تاکنون کمتر از ده اثر شهرستان اهر در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است و ظاهراً همه ی آن ها در دوره قبل از انقلاب صورت گرفته است. استان آذربایجان شرقی در این مهم غفلت عجیبی دارد و در اخبار ثبت آثار حضور اوکم رنگ است.
آثار تاریخی ارسباران اگر امروز حتی در برگ کاغذ هم ثبت نمی شود، هزاران سال در سینه ی خاک ثبت و ضبط بود، و ما امروز هنر حفاظت آن ها را هم نداریم. آثاری که اجداد ما به خوبی آن ها را حفظ کرده بودند.و امروز هر اثری که ناپدید
می شود، انگار تکه ای از پازل وجود تاریخی ما گم می شود و این می رود تا ما محو شویم!
بالاگر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|