|
|
|
|
|
|
|
| نگاهی به امامزاده زید (ع) در محله بازار تهران (6) |
| تهران - خبرگزاری ایسکانیوز : بقعه امامزاده زید (ع) از نظر قدمت تاریخی پس از بقعه سیداسماعیل (ع) و امامزاده یحیی (ع) در ردیف سوم قرار داردکه در محله بازار در انتهای جنوبی بازار بزازان یا بازار امیر میان چهارسوق کوچک و انتهای بازار ارسی دوزها واقع است. |
امروزه بازار تهران با کوچه های تودرتو و بافت قدیمی و مغازه های مختلف به یک مکان تجاری تبدیل شده است. لیکن مکان های بسیار قدیمی متبرکی در آن وجود دارد که کسبه متدین و اهالی محله های اطراف را به سوی خود جذب می کند.
یکی از این مکان های بسیار مقدس و متبرک، بقعه امامزاده زید (ع) است که دارای کرامات و آثار بسیار است و از قرن های گذشته مورد توجه اغلب مردم ری و تهران بوده است.
نسب دقیق امامزاده زید (ع) همانند بسیاری از امامزادگان نامعلوم است. گروهی ایشان را حسینی بعضی موسوی و برخی هم حسنی می دانند اما آنچه مسلم است این بزرگوار قطعا زید بن امام زین العابدین (ع) نیست زیرا وی را در کوفه شهید کردند و به دار آویختند و پس از چهار سال جسد مبارکش را آتش زدند.
این بزرگوار مسلما فرزند امام حسن (ع) هم نیست چون قبر زید بن الحسن (ع) در منطقه ای به نام حاجر بین مکه و مدینه یا در قبرستان بقیع است. همچنین این زید، زید بن امام موسی بن جعفر (ع) هم نیست زیرا وی در سامرا از دنیا رفت. این زید، زید بن حسن موسی ثانی هم نیست.
اما آنچه که مسلم است حسب و نسب این بزرگوار با چند واسطه به امام حسن مجتبی (ع) منتهی می شود. در بعضی از کتب نسب شناسی دو تن از امامزادگانی که به ری آمده اند و نامشان زید است را ذکر کرده اند که احتمالا این امامزاده زید یکی از آنهاست.
1. ابوالحسن علی بن الحسین بن ابی عبدالله محمد بن عبدالله الامیر بن عبدالله بن حسین بن جعفر بن حسن بن امام حسن مجتبی (ع).
2. ابوالقاسم زید بن قاسم بن حسن بن زید بن امام حسن مجتبی (ع) و از مضامین عبارات بعضی از علما انساب چنین برداشت می شود که این بزرگوار: ابوطاهر زید بن حسن الامیر بن زید بن امام حسن مجتبی (ع) است.
به هر حال این بزرگوار از شأن و مرتبت بالایی برخوردار و همواره از قدیم الایام مورد توجه عموم مردم بوده و حتی سلاطین و امرا هم به ایشان توجهی خاص داشته اند به عنوان مثال ناصرالدین شاه قاجار با پای پیاده به زیارت حضرتش می آمده است.
این بقعه که از معظم ترین زیارتگاه های درون طهران قدیم است، از نظر قدمت تاریخی پس از بقعه سید اسماعیل (ع) و امامزاده یحیی (ع) در ردیف سوم قرار دارد به طوری که از تاریخ صندوق عتیقه آن بر می آید مانند بقعه های سید اسماعیل (ع) و امامزاده یحیی (ع) پیش از دوران سلطنت سلسله شاهان صفویه در تهران دایر بوده است و مانند دو بقعه مزبور به هنگام توسعه بخشیدن طهران، بنای قدیمی آن را برداشته و بنای کنونی را به جای آن ساخته اند.
بنای کنونی از آثار زمان فتحعلی شاه قاجار و سال 1245 هجری قمری است. در زمان ناصرالدین شاه به سال 1297 تا 1301 هجری قمری تزیینات و الحاقات و آیینه کاری آن به سفارش کامران میرزا نایب السلطنه صورت گرفته است. اثر قدیمی آن همان طور که گفته شد صندوق منبت عتیقه است که بنا بر نوشته های روی آن در پنجم ماه رجب سال 902 هجری قمری ساخت آن پایان یافته است که در حاشیه پایینی ضلع شمالی این صندوق نوشته شده است: اینجا مقبره امامزاده زید بن علی بن حسین بن علی (ع) است.
لطفعلی خان زند پادشاه جوان زندیه که رقیب سرسخت آغامحمدخان قاجار بود و در سال 1209 هجری قمری در سن 22 سالگی کشته شد در جوار این امامزاده مدفون است.
این بقعه در محله بازار در انتهای جنوبی بازار بزازان یا بازار امیر میان چهارسوق کوچک و انتهای بازار ارسی دوزها واقع است.
درب ورودی آن که در بازار خیاط ها قرار دارد به حیاط کوچکی باز می شود که نمای ایوان زیبایی را در روبروی خود دارد. در داخل، رواق نسبتا بزرگی وجود دارد که در سمت راست آن آرامگاه لطفعلی خان زند قرار گرفته که با درب چوبی قدیمی و شیشه های رنگی زیبا از رواق جدا شده است. در سوی دیگر این مقبره کوچک دربی آهنی وجود دارد که به ایوان بزرگ و قدیمی در شرق این زیارتگاه مرتبط می شود که قبلا در مقابل این ایوان قبرستان بوده اما اکنون تخریب شده است./110
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|