|
|
|
|
|
|
ایسکانیوز گزارش می دهد |
| «آرزو» قربانی خشم پدر |
| تهران - خبرگزاری ایسکانیوز : دومین قربانی فرزندکشی یک ماه اخیر استان هرمزگان باز هم یک دختر بود و پدر جنایتکار با تلاش پلیس دستگیر شد. |
 |
|
|
به گزارش روز دوشنبه گروه حوادث ایسکانیوز : افسران کلانترى 13 بندرعباس وقتی باخبر شدند زنى 32 ساله به نام «آرزو - ر» در خانه اش کشته شده است بازپرس کشیک را در جریان جنایت گذاشتند.
آنان با حضور در قربانگاه ، رسیدگی پلیسی - قضایی به پرونده را در دستور کار خود قرار دادند و پس از بررسی های لازم ، جنازه چادرپیچ به پزشکی قانونی فرستاده شد.
تحقیق محلی نشان می داد پدر 60 ساله «مینا» به نام «غلام» دست به جنایت زده بود و با طرح این فرضیه ، متهم بازداشت شد.
وی در بازجویی گفت : دخترم به تازگی به کراک معتاد شده بود.«آرزو» آبروی ما را با کارهایش برده و کاسه صبرم از خلاف هایش لبریز شده بود.دخترم پس از یک فرار به خانه برگشت و تصمیم گرفتم خودم و خانواده ام را از شرش خلاص کنم.من پاهاى دخترم را بستم و خفه اش کردم.پشیمان هم نیستم.
در همین رابطه سرهنگ امیر رضایى - فرمانده پلیس بندرعباس - اظهار داشت : «غلام» در سال 75 نیز به اتهام معاونت در قتل بازداشت شده بود.گزارش ایسکانیوز می افزاید ، این دومین فرزندکشی یک ماه اخیر استان هرمزگان به شمار می آید.
ماه گذشته ، پدر 45 ساله به نام «سعید - ع» دختر 16 ساله اش «مینا» را در پارسیان با شلیک گلوله کشت. جانی پس از دستگیری ادعا کرد «مینا» را به گلوله بست چون از خانه گریخته بود : «یک پدر باید غیرت داشته باشد.»
پدیده شوم فرزندکشی در حالی گریبانگیر جامعه ایرانی شده که ماده 220 قانون مجازات اسلامی ، پدر یا جد پدری را در صورت کشتن فرزند از مجازات مرگ در امان داشته است.همین مسئله منجر به چالشهای حقوقی و کیفری فراوانی شده و نگاه جامعه به ویژه حامیان حقوق کودکان ونوجوانان را معطوف خود کرده است.
افزایش آمار فرزند کشی ، روح جامعه را آزرده و افکار عمومی و احساسات مردم را به شدت تحت تاثیر قرار داده است.چنین جرمی در تمامی جوامع غیر قابل گذشت است و هر چند فرزندکشی در سراسر جهان رقم می خورد ؛ اما در کشورهای اسلامی از نظر تعصب فرهنگی و مذهبی نمود بیش تری دارد.
محققان و جرم شناسان ، علل اصلی فرزندکشی را واکنش های عصبی و روانی ، فقر فرهنگی و اقتصادی و ... می دانند.البته نباید فراموش کرد که جرم و جنایت متاثر از عوامل نابهنجار و غیر متعارف جامعه و تدابیر غیر منطقی ، محیطی و جغرافیایی است و بررسی و ریشه یابی کارشناسانه می طلبد.
رسوم قدیمی در برخی نقاط ایران به دلیل اوضاع جغرافیایی و فرهنگی حاکم بر آن سبب شده است که پدیده شوم فرزندکشی از سوی بستگان نسبی و سببی شکل بگیرد و نوعی تعصب ناموسی و عرق خانوادگی تلقی شود.
به بیان دیگر ، عموما پدر یا برادر این حق را برای خود قائلند که دختر یا زنی را به صرف اتهام ، بدون دادن اجازه دفاع و شنیدن حرف های قربانی با تعصب بی جای خود و حکمی خودسرانه بکشند.بر اساس تحقیق جامع به جرات می توان در این باره گفت که در 80 درصد جنایتها ، قربانی بی گناه بوده است.
در این وادی ، جرم هایی که حتی به گمان مرتکبان با انگیزه شرافتمندانه انجام می شود باید تقبیح شود و قانونگذار مجازاتی مناسب برای آنان تعیین کنند.
گاهی مادر ، بچه اش را می کشد و با بررسی پرونده ها در این زمینه می توان گفت خشونت های زیادی از سوی برخی زنان نسبت به فرزندانشان صورت گرفته است.با این وجود چون خشونت پدران شدیدتر است نمود خارجی بیشتری دارد ؛ به ویزه قوانین مردسالارانه ای که از مردان حمایت می کند حالتی را به وجود می آورد که آنان درباره فرزندشان خشونت بیش تری به خرج می دهند.
قانونگذار شاید بر مبنای سنت های مذهبی برای این جرم ، مجازات خفیف تری قائل شده است یعنی به جای قصاص و اعدام ، پدر یا جد پدری که فرزند خود را کشته به پرداخت دیه محکوم می شود هر چند ممکن است از نظر عقلی و اجتماعی محل تردید باشد.
بدیهی است هر پدری فطرتا فرزند خود را دوست دارد و سعادتمندی و خوشبختی او را آرزو می کند،حتی اگر این فرزند نسبت به ظن والدین خود ناخلف باشد.ممکن است دلخوری پدر و مادر از اعمال و رفتار فرزندشان در بدترین حالت به عاق والدین بینجامد.این احتمال نیز البته وجود دارد که پدری به هر دلیل ، دست به فرزندکشی بزند.
این جرم که معمولا آنی و سرزده است در نهایت منجر به بروز فشار روانی می شود و عشق و عاطفه را فدای تعصب نابه جا ، اعتیاد ، سوء ظن ، اشتباه و ... می کند. در پاسخ به این پرسش که چرا پدر و جد پدری اگر مرتکب چنین عملی شوند، قصاص نمی شوند و مادر از این قاعده مستثناست ، باید گفت با توجه به مستندات شرعی این حکم و احادیث و روایات ائمه اطهار(ع) و روایاتی از امام صادق که فرموده اند: «پدر در برابر پسرش کشته نمی شود اما پسر در برابر پدرش کشته می شود» پدر استثناست و این حکم قابل تسری به مادر نیست.»
همچنین برخی فقهای شیعه اتفاق نظر دارند که اگر پدر یا جدپدری فرزند خود را به عمد از پا درآورد قصاص نمی شود؛ اما این حکم مربوط به مادر و سایر اقوام قربانی نیست.525/120
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|