در نشست «لزوم کار تشکیلاتی در تشکل‌های دانشجویی» مطرح شد؛

فعالیت‌های تشکیلاتی موفق محدود به دهه ۷۰ و ۸۰ بود/ دلسوزان انقلاب فاتحه جنبش دانشجویی را خوانده‌اند

یکشنبه 8 تیر 1399 - 09:58
کد مطلب: 1072960
دماوندی

مسئول سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی گفت: آینده روشنی برای فعالیت تشکیلاتی جریان دانشجویی به خاطر نبود سیاست‌های کلی و نقشه راهی برای فعالیت تشکیلاتی متصور نیستیم.

به گزارش گروه دانشگاه ایسکانیوز، شهید آیت الله بهشتی می‌گوید «ما برای این‌که بتوانیم کارهای بزرگی را انجام دهیم، بی‌شک باید متشکل باشیم.» هفتم تیرماه مصادف با سالروز شهادت آیت الله بهشتی است فردی که به کار تشکیلاتی معتقد بود.

با توجه به اهمیت کار تشکیلاتی از منظر شهید آیت الله بهشتی نشست «بررسی وضعیت فعالیت تشکلاتی در جریان دانشجویی» در ایسکانیوز برگزار شد. مهدی خطیب دماوندی مسئول سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی و سید حمید مجتبوی دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در این نشست حضور داشتند.

خطیب دماوندی در این نشست چشم انداز روشنی برای آینده فعالیت‌های دانشجویی متصور نشد و بیان کرد که منشور و نقشه راهی برای فعالیت‌های تشکیلاتی جریان دانشجویی در کشور وجود ندارد. وی همچنین عنوان کرد که جریان دانشجویی نسبت به دهه 70 و 80 افول کرده و درجا زده است.

در حال حاضر فعالیت‌های تشکیلاتی در جریان دانشجویی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در حال حاضر که ۴۰ سال از عمر با برکت انقلاب اسلامی گذشته است دیگر ما نباید از لزوم کار تشکیلاتی در تشکل‌های دانشجویی صحبت کنیم بلکه در نقطه‌ای هستیم که از لزوم کار تشکیلاتی گذشتیم و تنها باید بگویم که کار تشکیلاتی در بین دانشجویان در چه جایگاهی قرار دارد.

در حال حاضر تشکل‌های دانشجویی از لحاظ تشکیلاتی و ساختاری کنشگری لازم را ندارد و علت آن این است که از مردم جامعه فاصله گرفتند

سابقه کار تشکلی در جنبش دانشجویی به قبل از پیروزی انقلاب اسلامی مرتبط است و در پیروزی انقلاب اسلامی نقش بسزایی داشت و هیچ کسی نمی‌تواند منکر این نقش شود.

متاسفانه تشکل‌های دانشجویی که طیف انقلابی محسوب می‌شوند بیشتر از این که یک نقد درون تشکیلاتی انجام دهند توصیف و تعریف از فعالیت‌های خود می‌کند. واقعیت‌های جنبش دانشجویی در حال حاضر با آن چیزی که ما در لفظ فعالیت‌های دانشجویی به کار می‌بریم بسیار متفاوت است.

کار تشکیلاتی در جریان دانشجویی حال مساعدی ندارد و تشکل‌های دانشجویی در دانشگاه‌های کشور فارغ از اینکه خط انقلاب را دنبال کنند یا تشکل‌های دولت ساخته و یکبار مصرف به تعبیر مقام معظم رهبری باشند توان و نقش آفرینی لازم را برای حل مسائل و مشکلات کشور ندارند.

در حال حاضر تشکل‌های دانشجویی از لحاظ تشکیلاتی و ساختاری کنشگری لازم را ندارند و علت آن این است که از مردم فاصله گرفتند و از مشکلات و معضلاتی که در بین مردم و بطن جامعه وجود دارد، اطلاع کافی ندارند.

نسبت انقلاب با کار تشکیلاتی را چگونه تعریف می‌کنید؟

باید درباره کارایی و کارآمدی فعالیت‌های تشکیلاتی در تشکل‌های دانشجویی صحبت شود نه اینکه کار تشکیلاتی لازمه تشکل‌های دانشجویی است یا خیر. سوال اینجاست آیا تشکل‌های دانشجویی در تشکیلات موفق هستند؟

پیروزی انقلاب اسلامی خود سرآمد یک کار تشکیلاتی بود که به رهبری امام خمینی(ره) به ثمر رسید. به این صورت که رهبری فرزانه و افرادی نظیر شهید مطهری، شهید آیت الله بهشتی داشت و توانست بدنه عظیم اجتماعی را با خود همراه کنند.

انقلاب اسلامی با کار تشکیلاتی از دل یک کار تشکیلاتی آغاز شد. جمهوری اسلامی ایران یک نمونه موفق از کار تشکیلاتی است. همچنین در دوران دفاع مقدس بیشتر دفاع‌ها و عملیات‌های موفق حاصل تفکر و کارهای رزمندگان تشکیلاتی بود.

دانشجویان از رهبر انقلاب و شهید آیت الله بهشتی آموختند که چگونه کار تشکیلاتی را انجام دهند. شهید آیت الله بهشتی فردی کم‌نظیر نه بلکه بی‌نظیر از لحاظ کار تشکیلاتی در انقلاب اسلامی بودند که با گذشت این همه سال هنوز نظیر وی در انقلاب پرورش نیافته است.

شهید بهشتی به دانشجویان یاد داده‌اند که کارها و فعالیت‌های آنها درون دانشگاه و بیرون از دانشگاه در بطن جامعه باید مبتنی بر کار تشکیلاتی باشد و اگر کار تشکیلاتی و روحیه کار دسته جمعی وجود نداشته باشد آن فعالیت قطعاً کارآیی لازم را نخواهد داشت.

به عقیده شما جریان دانشجویی چشم‌انداز روشنی از فعالیت‌های تشکیلاتی خود دارد؟

ضرورت کار تشکیلاتی در تشکل‌های دانشجویی باید پیش فرض هر فعال دانشجویی باشد. در حال حاضر سوالی که مطرح است این که آیا تشکل‌های دانشجویی را همانند روزهای پیروزی انقلاب اسلامی می‌توان جنبش دانشجویی نامید یا اینکه جریان دانشجویی داریم؟ آیا تشکل‌های دانشجویی از لحاظ کار تشکیلاتی افول کرده‌اند؟

پاسخ این است که در حال حاضر ما جریان دانشجویی داریم و جنبش دانشجویی و فعالیت‌های تشکیلاتی موفق محدود به دهه ۷۰ و ۸۰ بود و بعد از آن فعالیت‌های تشکیلاتی و دانشجویی رو به افول نهاده است.

جریان دانشجویی حدود ۱۰ سال است که صرفا دارد درجا می‌زند و هیچ کار خاصی که قابل گفتن باشد را انجام نداده است

وقایع دوم خرداد سرآغاز افول جنبش دانشجویی و تبدیل شدن جریان دانشجویی به جنبش دانشجویی است؛ زیرا گفتمانی که در دفتر تحکیم وحدت شکل گرفت سبک‌های قدرت‌طلب بین جنبش دانشجویی به وجود آمد. زمانی که جنبش دانشجویی به دنبال سهم‌خواهی از قدرت و گرایش سیاسی رفت، خیلی از دلسوزان انقلاب فاتحه جنبش دانشجویی را خواندند.

جریان دانشجویی در حال حاضر مسئله‌محور نیست در حالی که مسئله محور بودن باید بحث اصلی جریان دانشجویی باشد.

مقام معظم رهبری طبق قانون اساسی با تعامل و همکاری مجمع تشخیص مصلحت نظام اقدام به ابلاغ سیاست‌های کلی در زمینه‌های مختلف از جمله سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی، سلامت، رفاه، اقتصادی، اجتماعی و نظام اداری می‌کنند.

حال سوال اینجاست که آیا در این جریان دانشجویی سیاست‌های کلی وجود دارد؟ یعنی جریان دانشجویی در حال حاضر می‌دانند که برنامه کوتاه، مدت میان مدت و بلند مدت خود چیست؟ یا اصلاً هدف غایی جریان دانشجویی و فعالیت‌های دانشجویی روشن و مشخص است؟

جریان دانشجویی حدود ۱۰ سال است که صرفا درجا می‌زند و هیچ کار خاصی که قابل گفتن باشد را انجام نداده است.

به نظر شما جریان دانشجویی در دهه گذشته از لحاظ عملکرد تشکیلاتی موفق بوده است؟

بنده به عنوان یک فعال دانشجویی که سال‌ها در بسیج دانشجویی فعالیت کردم چشم انداز روشنی برای جریان دانشجویی ترسیم نمی‌کنم و افق روشنی به هیچ عنوان برای این جریان وجود ندارد.

اگر در ۱۰ سال گذشته جریان دانشجویی را از نظر تشکیلاتی بخواهیم تحلیل و بررسی کنیم شاید در برخی حوزه‌ها پیشرفت‌هایی داشته باشد و کارهای شایانی انجام داده اما اگر از کل بخواهیم این جریان را بررسی کنیم پیشرفت آن چنانی نداشته است.

به عنوان مثال جریان دانشجویی در قضیه FATF مطالبات خوبی داشته و توانسته تاثیرگذاری مهمی در تصویب نشدن این لایحه در مجلس شورای اسلامی داشته باشد. جریان دانشجویی در FATF نقش ایجابی به خود گرفته بود و در اعتراضات مردم در برابر گرانی بنزین نقش سلبی داشت و توانست به خوبی این فتنه دشمنان را خنثی کنند.

در اعتراضات آبان ماه جمعیت مردمی که توسط جریان خارج از کشور هدایت شده بودند به خیابان‌ها آمدند که تقریباً توسط بسیج دانشجویی و به کمک سایر اتحادیه‌های دانشجویی کنترل شده و دوباره به جریان درست اعتراضات مردمی در قبال مشکلات معیشتی هدایت شد. دانشجویان در آن زمان حرکت کاملاً سلبی داشتند؛ اما جدای از این قضایا در ۱۰ سال گذشته جریان دانشجویی دستاورد چشمگیری نداشته است.

متاسفانه یک منشور منسجم و هدفمند برای جریان دانشجویی ترسیم نشده است به عنوان مثال در این منشور بیان شود که جریان دانشجویی در این نقطه قرار دارد و در ۱۰ یا ۲۰ سال آینده باید به این چشم انداز برسد.

فعالیت تشکیلاتی جریان دانشجویی در استان‌ها را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

متاسفانه جریان دانشجویی به دانشگاه‌های مطرح تهران و کلان‌شهرها محدود شده است. در حالی که تعداد زیادی از دانشجویان ممکن است متعلق به دانشگاه‌های استان‌ها باشند که در آن استان‌ها فعالیت دانشجویی به معنای واقعی و جنبشی وجود ندارد.

همچنین طیف عمده‌ای از دانشجویان برای دانشگاه‌های آزاد اسلامی، پیام نور و جامع علمی و کاربردی هستند؛ اما متاسفانه تشکل دانشجویی به معنای واقعی در این دانشگاه وجود ندارد.

مردم ایران تمرکز گرا هستند و تهران به مرکز فعالیت‌ها تبدیل شده است. جریان دانشجویی نیز فعالیت‌های خود را متوجه به چند دانشگاه محدود تهران کرده که این موضوع آسیب بزرگ تشکیلاتی را به وجود آورده است.

به عنوان مثال دفاتر عضو یکی از اتحادیه‌‌های دانشجویی در نامه‌ای از نماینده سابق و فعلی مجلس برای انجام مناظره دعوت کرده بود؛ اما هیئت نظارت بر فعالیت تشکل‌های دانشجویی دانشگاه بلافاصله در برابر این اقدام موضع گرفت و آن تشکل را توبیخ کتبی کرد. در حالی که در دانشگاه‌های تهران برگزاری مناظره برای تشکل‌های دانشجویی امری کاملاً روتین بوده؛ اما در استان‌ها این گونه مناظرات برای جریان دانشجویی یک فعالیت کاملاً رویایی است.

آیا فعالیت تشکیلاتی- دانشجویی محدود به دانشگاه است؟

در حال حاضر فهم، ضرورت و فعالیت تشکیلاتی را صرفاً نباید محدود به دانشگاه و دانشجویان دانست بلکه در بیرون از دانشگاه نیز باید فعالیت‌های تشکیلاتی انجام گیرد. فرماندار استان‌ها، امام جمعه و سایر مسئولان نیز باید به کار تشکیلاتی اشراف داشته باشند و آن را سرلوحه فعالیت‌های خود قرار دهند.

زمانی که مسئولان فهمی از فعالیت‌های تشکیلاتی نداشته باشد دانشجویان هر میزان مطالبه داشته باشد باز نیز این مطالبات برای مسئولان قابل فهم نیست. در نتیجه هر فعالیت تشکیلاتی که دانشجویان انجام بدهند، با یک برخورد کاملا امنیتی از سوی مسئولان مواجه می‌شود.

متاسفانه کار تشکیلاتی جریان دانشجویی در استان‌‌ها به انتشار نشریه و فعالیت در کانون‌های فرهنگی محدود شده است، در حالی که در تهران جریان دانشجویی به راحتی می‌تواند کار تشکیلاتی را پیش ببرد هر چند که در این امر نیز چندان هم موفق نبوده‌اند.

بسیاری از دانشگاه‌های استان‌ها از نظر کمّی ظرفیت این را ندارند که دانشجویان کار تشکیلاتی انجام دهند. به فرض اگر این ظرفیت فراهم بوده و دانشجویان دغدغه‌مند و مطالبه‌گر باشند بافت دانشگاه و استان فعالیت تشکیلاتی دانشجویان را نمی‌پذیرد.

حزبی شدن فعالیت‌های تشکل‌های دانشجویی تا چه میزان آسیب‌زا است؟

متاسفانه مرزبندی درستی بین جریان دانشجویی یا همان تشکل‌های دانشجویی با احزاب سیاسی وجود ندارد و این نبودن مرزبندی مشکلات بسیاری برای جریان دانشجویی ایجاد کرده است.

متاسفانه برخی از مردم کارکرد احزاب سیاسی را با تشکل‌های دانشجویی یکی می‌دانند که این نگاه کاملاً نادرست است. احزاب و تشکل‌های دانشجویی در حوزه سیاست مانند دو خط موازی هستند که هیچ گاه همدیگر را قطع نخواهند کرد.

احزاب سیاسی به دلیل ذات و فلسفه وجودی‌شان به دنبال کسب قدرت و منافع هستند و فعالیتشان در گرو کسب منفعت است؛ اما جریان دانشجویی دغدغه‌های خاص خود را دارد و مطالبه‌گری و حل مشکلات جامعه را هدف خود قرار داده است.

جریان دانشجویی نباید هیچگاه به دنبال سهم‌خواهی از قدرت باشد؛ زیرا اگر به دنبال منفعت‌های شخصی برود دیگر نمی‌توانند خود را مدافع حقوق مردم بنامد.

البته برخی از اتحادیه‌های دانشجویی و دفاتر دانشجویی هم هستند که حتی در نزدیکی انتخابات لیست انتخاباتی می‌دهند در حالی که کارکرد اصلی جریان دانشجویی دادن لیست انتخاباتی و حمایت از یکسری کاندیداهای خاص نیست. حمایت از کاندیداها با کار تشکیلاتی مد‌نظر شهید بزرگوار آیت الله بهشتی همخوانی ندارد.

جریان دانشجویی زمانی که لیست انتخاباتی می‌دهد خود را در برابر این افراد در آینده مسئول می‌کند؛ یعنی اگر افرادی که به مجلس راه یافتند و عنوان نمایندگی را به خود اختصاص دادند به وظایفشان عمل نکنند، جریان دانشجویی در برابر مردم مسئول هستند.

به عنوان مثال اگر جریان دانشجویی از فردی مانند محمود احمدی‌نژاد حمایت کند و این فرد به وظایف خود به درستی عمل نکرد، اعتماد مردم به جریان دانشجویی خدشه‌دار می‌شود و در نهایت هزینه‌زایی بی‌‌دلیل است.

رسالت جریان دانشجویی و کار تشکیلاتی مطالبه‌گری است. اگر این جریان در این حوزه موفقیت‌هایی کسب کند می‌توان گفت فعالان دانشجویی به وظایف خود به خوبی عمل کرده‌اند.

در حال حاضر ورود و عضویت دانشجویان در قالب تشکل‌های دانشجویی نسبت به اوایل انقلاب چه تفاوتی کرده است؟

نیت و هدف افرادی که وارد جریان دانشجویی می شود نسبت به سال‌های اول انقلاب متفاوت است و در حال حاضر برخی افراد هستند که با نیت‌های ناخالص و برای استفاده از عنوان فعال دانشجویی برای کسب مسئولیت و کار در آینده وارد جریان دانشجویی می‌شوند. این افراد در قبال کار تشکیلاتی مسئولیت‌پذیر نیستند و ایفای نقش درستی ندارند.

در حال حاضر برخی از دانشجویان به نیت رشد و دیده شدن وارد جریان دانشجویی می‌شوند در حالی که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ این‌گونه نبود و دانشجویان با خلوص نیت و فقط برای خدمت به جامعه وارد جریان دانشجویی می‌شدند در آن زمان بود که کار تشکیلاتی در جریان دانشجویی به خوبی انجام می‌شد.

به نظر شما نقدهای دانشجویی چه زمانی اثر‌گذاری لازم را دارد؟

جریان دانشجویی در سال‌های اخیر تنها انتقاد می‌کند. حتی اگر این نقدها سازنده بوده باید با پیشنهادات و راهکارها همراه و توأم باشد. اگر نقد به دولت و مسئولان توأم با راهکار و پیشنهاد نباشد رفته رفته تبدیل به غرهای سیاسی می‌شود که در نهایت هیچ سود و فایده نه برای جریان دانشجویی دارد و نه مردم.

به عنوان مثال یکی از اتحادیه های دانشجویی در دیدار ماه رمضان سال ۹۹ با مقام معظم رهبری انتقاداتی به سازمان صدا و سیما کرد از جمله اینکه این سازمان در وقایع سقوط هواپیمای اوکراینی و اعتراضات آبان ماه مردم به گرانی بنزین اطلاع‌‌رسانی درست و بی‌طرفانه‌ای نداشت و راهکار این دانشجویان در برابر این نقد این بود که شورای عالی اطلاع رسانی در سازمان صدا و سیما تشکیل شود. حال اگر این راهکارها درست نباشد تنها مایه مزاح می‌شود. آیا تنها راهکار حل مشکلات صدا و سیما این است که شورای عالی اطلاع‌رسانی تشکیل شود؟

لازمه کار تشکیلاتی در جریان دانشجویی چیست؟

بررسی فعالیت‌های تشکیلاتی تشکل‌های دانشجویی نباید صفر و صدی باشد بلکه باید کاملا نسبی سنجیده شود. نباید تشکل‌های دانشجویی را به سیاه و سفید تقسیم کنیم بلکه باید نگاه کلی‌نگری داشته باشیم.

به عنوان مثال ممکن است برخی از دفاتر اتحادیه دانشجویی در استان‌ها فعالیت خوبی داشته باشند؛ اما اگر برآیند فعالیت تمام تشکل‌ها و دفاتر را بخواهیم بررسی کنیم جریان دانشجویی در استان‌ها نمره قابل قبولی ندارد. در حال حاضر جریان دانشجویی نیز تاثیرگذاری چندانی بر جامعه و مردم ندارد.

لازمه کار تشکیلاتی این است که دانشجویان همراه مردم و در بطن جامعه باشند. تشکل‌های دانشجویی اعم از اتحادیه‌های جامعه اسلامی، انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل، بسیج دانشجویی و دفتر تحکیم که خود را در طیف انقلاب می‌دانند باز در همراهی با مردم نمره قابل قبول‌تری دارند نسبت به تشکل‌های دانشجویی یکبار مصرف، دوم خردادی و دولت ساخته که تنها به دنبال منافع خود هستند و در روزهای منتهی به انتخابات یا اتفاق‌های سیاسی خاص و فعال شده و صرفاً به دنبال منفعت‌های شخصی خود هستند.

به عنوان مثال اتحادیه تادا و آزادیخواه از سال ۸۸ تا الان چند مطالبه داشته که منتهی به رفع دردها و مشکلات مردم شده است؟

همچنین انجمن‌های صنفی که خود را داعیه‌دار مردم‌داری می‌دانند مطالبه دقیق و صنفی از مسئولان نداشتند و این مطالبات در برابر فعالیت تشکل‌های طیف انقلاب بسیار ناچیز و خنده‌دار است.

چند دستگی و چندصدایی در تشکل‌های دانشجویی آسیب است یا تهدید؟

تک صدایی در تشکل‌های دانشجویی و دانشگاه‌ها در کل برازنده انقلاب اسلامی نیست. یکی از دلایل عمده تشکیل کرسی‌های آزاد اندیشی نیز وجود چندصدایی و تضارب آرا در دانشگاه‌هاست که مقام معظم رهبری بر آن تاکید ویژه‌ای دارند.

اگر دانشگاه فضای تک صدایی و تک گفتمانی به خود بگیرد قطعاً دانشجویان هیچ رشد سیاسی، فرهنگی و اجتماعی نخواهند کرد. دانشجویان در اختلاف نظرها و تضارب آرا رشد پیدا می‌کنند و فضای رقابتی بین آنها ایجاد می‌شود. اگر چند دستگی درست در جریان دانشجویی وجود نداشته باشد در نهایت یک حاکمیت یگانه را به وجود می‌آورد که محل مناسبی برای فعالیت تشکیلاتی دانشجویان نیست.

چند صدایی و چند دستگی در تشکل‌های دانشجویی حتی اگر تهدید باشد، زمینه و پتانسیل برای تبدیل شدن به فرصت را دارد و تشکل‌های دانشجویی باید با درایت از این چند صدایی بهترین بهره را کسب کنند.

تضارب آرا و اختلاف سلیقه برای تشکل‌های دانشجویی مفید است؛ زیرا این جریان موظف می‌شود که در زمینه محتوایی و تولید محتوا خود را قوی کند.

فاصله از فضای علمی و محتوایی یکی از بزرگترین آفت‌های حال حاضر جریان دانشجویی یا حتی دانشجویانی که فعال دانشجویی نیستند، است که لطمات زیادی به فعالیت‌های دانشجوی وارد کرده است.

در پایان امیدواریم روزی را در نظام جمهوری اسلامی شاهد باشیم که نگوییم سال ۵۷ فردی به نام سید محمد حسین بهشتی وجود داشت که اندیشمندی فاضل و نمونه کاملی از یک فرد تشکیلاتی بود. بلکه روزی بیاید که بگوییم نظیر شهید آیت الله بهشتی در انقلاب اسلامی بسیار داریم.

تهیه و تنظیم: مریم شمسایی

انتهای پیام/

300 / 320

نظرات

1- لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
2- نظرات حاوی مطالب توهین‌آمیز یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
3- نظرات پس از تایید منتشر می‌شود.

ایسکاTV

اخبار پر بازدید

آخرین اخبار