در نشست «لزوم کار تشکیلاتی در تشکل‌های دانشجویی» مطرح شد؛

نسل جدید تشکل‌های دانشجویی روشنفکر‌ترند/ فعالیت نسل گذشته جنبش دانشجویی هدفمند نبود

یکشنبه 8 تیر 1399 - 10:30
کد مطلب: 1072981
مجتبوی

دبیر انجمن اسلامی دانشگاه امیر کبیر «مطالبه‌گر بودن» را مأموریت اصلی جنبش دانشجویی دانست و گفت: اعضای تشکل‌های امروزی دغدغه‌مندتر، روشنفکرتر و نزدیکتر به فضای دانشجویی و همچنین دنبال ارائه راهکار و راه‌حل هستند تا اینکه دنباله‌رو فضای احزاب باشند.

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه ایسکانیوز، شهید آیت الله بهشتی می‌گوید «ما برای این‌که بتوانیم کارهای بزرگی انجام دهیم، بی‌شک باید متشکل باشیم.» هفتم تیرماه مصادف با سالروز شهادت آیت الله بهشتی است فردی که به کار تشکیلاتی معقتد بود.

با توجه به اهمیت کار تشکیلاتی از منظر شهید آیت الله بهشتی نشست «بررسی وضعیت فعالیت تشکلاتی در جریان دانشجویی» در ایسکانیوز برگزار شد. مهدی خطیب دماوندی مسئول سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی و سید حمید مجتبوی دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در این نشست حضور داشتند.

مجتبوی با بیان این‌که «مطالبه‌گر بودن» ماموریت اصلی جنبش دانشجویی است؛ اما این ماموریت هم باید با ارائه راهکار همراه باشد، گفت: دانشجویان امروز می‌دانند که با توجه به شرایط سیاسی جامعه جنبش دانشجویی نمی‌تواند پلی برای رسیدن به شغل یا سمت باشد و به همین دلیل نیروهای تشکیلاتی امروز نسبت به گذشته خالص‌تر هستند.

به عنوان یک فعال دانشجویی ضعف جنبش دانشجویی و تفاوت آن با گذشته را در چه می‌دانید؟

از نظر کمّی تشکیلات دانشجویی ضعف‌هایی دارد چرا که نسبت به دهه‌های قبل ریزش شدیدی در جنبش دانشجویی اتفاق افتاده است. نخست به این دلیل که امور دانشجویی تخصصی شده‌اند و هر کانون و انجمنی وظیفه‌ای خاص را برعهده گرفته است. دوم هم به دلیل به روز نبودن جنبش‌های دانشجویی و این که خودشان را در فرم و محتوا با نسل جدید دانشجویان متناسب نکرده‌اند. در ابتدای شکل‌گیری تشکل‌ها تعداد اعضا بسیار زیاد بود مثلا فقط تشکل‌های دانشگاه تهران 5 هزار نفر عضو داشتند؛ اما امروز به دلایلی که اشاره شد داشتن این تعداد عضو غیرممکن است. اما از نظر کیفی رشد اتفاق افتاده است.

اعضای تشکل‌های امروزی دغدغه‌مندتر، روشنفکرتر و نزدیکتر به فضای دانشجویی و همچنین دنبال ارائه راهکار و راه‌حل هستند تا اینکه دنباله‌رو فضای احزاب باشند. افزایش سطح کیفی یعنی امروز دانشجویان شهرستان از مشکلات شهر خودشان شروع کرده و سپس در سطح ملی فعالیت می‌کنند. تا چند سال پیش برای دانشجویان شهرستان تهران تنها محل ایفای نقش سیاسی بود؛ اما امروز این‌گونه نیست و فضا برای فعالیت باز شده است. به تعبیر دیگر، نسل جدید دانشجویان در کنش‌های اجتماعی‌شان بهتر عمل می‌کنند و به دنبال ارائه راهکار می‌روند.

در سال‌های اخیر دانشجویان شهرستان چه اقداماتی کرده‌اند که به نظر شما رشد کیفی به حساب می‌آید؟

درست است که عموم امکانات کشور در تهران تمرکز دارد؛ اما در سال‌های اخیر دیگر تمرکز فعالیت تشکل‌ها در تهران خلاصه نشده است. دفتر تحکیم در شهرهای تبریز، قزوین، مشهد و هرمزگان در سطح محلی و کشوری فعالیت دارند. برای مثال بسیج دانشجویی مشهد، انجمن اسلامی پیام نور دانشگاه فردوسی مشهد در مورد ارتفاعات مشهد و ساخت و سازهای غیرمجاز آن عملکرد خوبی داشته‌اند. دانشجویان در قزوین هم کارخانه‌های غیرمجاز را پیگیری کرده‌اند.

به نظر من تبریز همچنان پرچمدار عدالت‌خواهی در ایران است. آنچه از عدالتخواهی در تبریز اتفاق می‌افتد خیلی موفق‌تر از این است که ما از تهران به شهرهای مختلف نیرو می‌فرستیم. در غیزانیه هم اول تشکل‌های دانشجویی همان منطقه خوزستان اطلاع‌رسانی را شروع کردند و بعد عمومیت یافت.

چه ویژگی هایی کار تشکیلاتی را به ثمر می رساند؟

انقلاب اسلامی ایران یکی از موفق‌ترین نمونه‌های تشکیلات‌سازی است و تشکل‌ها از سال 1344 شروع به فعالیت کردند و حدود 13 سال بعد در 1357 به نتیجه رسیدند. پس همانطور که رهبری می‌فرماید صبر انقلابی بسیار مهم است.

40 سال از انقلاب می‌گذرد و در این مدت جنبش دانشجویی فراز و نشیب‌های زیادی داشته است. البته یک نکته این است که 40 سال زمان زیادی نیست برای به ثمر رسیدن و همین که بعد از 40 سال این جنبش سرپا و آرمان خواه است و اعضایش خالص‌تر از قبل شده‌اند، موفقیت به حساب می‌آید.

نکته دیگر هم این است که با تشکیل جمهوری اسلامی، در ساختار کلان سیاسی انقلاب اتفاق افتاد و ساختار سیاسی اسلامی شد؛ اما در بخش‌هایی مانند عدالت آموزش گویا اصلا انقلاب اتفاق نیفتاد. جنبش دانشجویی از این لحاظ شبیه جمهوری اسلامی است. ساختار کلی درست است اما در بخش هایی عملکرد درستی نداشته است.

بررسی جنبش دانشجویی در 40 سال کار سختی است؛ اما می‌توان 4 سال گذشته را با ادوار پیش از آن مقایسه کرد و تفاوت‌ها را نشان داد. من چهار سال است که در جنبش دانشجویی فعالیت می‌کنم و در این مدت پیشرفت زیادی در زمینه‌های اعتقادی، عدالتخواهی و ارائه راهکار در این جنبش دیده‌ام. حرکت‌های جنبش دانشجویی کنونی عموما مبتنی بر راهکار است؛ اما قبلا تنها انتقاد می‌کردند و به توصیه‌های رهبری برای رفتن به سمت راهکار هم توجهی نداشتند. امروز جنبش‌های دانشجویی در زمینه عدالت آموزشی طرح آماده می‌کنند در حالی که قبلا فقط می‌خواستند در مورد هر اتفاقی رخ می‌دهد موضعی بگیرند که نگویند ساکت بودند؛ اما درحال حاضر هدفمندتر و با ارائه راهکار موضع می‌گیرند. جنبش دانشجویی امروز بعد از صدور قطع‌نامه اثرات آن را تحلیل و ارائه می‌کنند.

البته نمی‌توان گفت مسیر آینده جنبش دانشجویی مشخص است و ما فقط باید آن را طی کنیم. در این راه باید به فعالیت‌های محلی اولویت دهیم و فعالیت‌های استانی و سپس کشوری در درجه بعدی قرار بگیرند. مسئله دیگر این است که تشکل‌های دانشجویی اول باید دانشگاه خودشان را اولویت قرار دهند و بعد بیرون دانشگاه. خیلی از تشکل‌ها نمی‌دانند که فعالیت در داخل دانشگاه و خارج دانشگاه را چگونه اولویت‌دهی کنند. به نظر من باید فعالیت‌ها از داخل دانشگاه شروع شود و اولویت بعدی محیط بیرون دانشگاه قرار گیرد.

دفتر تحکیم امیرکبیر برخلاف رویکرد بیشتر تشکل‌های دانشجویی برای انتخابات اخیر مجلس لیست ارائه کرد، هدف شما از ارائه این لیست چه بود؟

لیست دادن، هدف دفتر نبود بلکه ابزاری بود برای ارائه سندی انتخاباتی که آماده کرده بودیم. در این سند براساس گفتمان مردم سالاری دینی در بخش های قانونگذاری و مجلس، آموزش و... مباحثی مطرح شده بود. پوشش رسانه ای و برجسته کردن این سند به همراه شدن با تایید برخی افراد نیاز داشت.

پس سند را برای تعدادی از کاندیداهای تهران فرستادیم و پس از پذیرش سند از طرف آن ها، برای ضمانت اجرایی تعهد محضری گرفتیم تا در صورت انجام نشدن رسانه ای کنیم. ما برای معرفی هر چه بیشتر این سند با افراد دیگر رسانه ای و سیاسی غیر از کاندیداهای مجلس هم رایزنی کردیم. شأن جنبش دانشجویی این نیست که بالای طاقچه بماند بلکه می تواند حمایت کند و البته پاسخگو هم باشد. نکته دیگر هم این است که ما معتقدیم ارائه لیست کاندیداها به حضور 30 نفر صالح در مجلس کمک می‌کند.

نسبت جنبش دانشجویی و مردم چگونه است؟

برخی می‌گویند جنبش دانشجویی از مردم عقب‌تر است و برخی دیگر می‌گویند همراه با هم حرکت می‌کنند؛ اما به نظر من اصلا این دو در یک مسیر نیستند و در نتیجه اصلا نسبتی بین جنبش دانشجویی و مردم وجود ندارد.

یکی از وظایف جنبش‌های دانشجویی در قبال مردم ساده‌سازی است. این جنبش باید بین دیوان سالاران و مردم ارتباط برقرار کند. جنبش‌های کنونی این نوع فعالیت‌ها را بهتر از قبل انجام می‌دهند که مطالبات مردم را منتقل کنند. برای انتقال مطالبات مردمی لازم است دانشجو فراموش نکند که دانشجو هم هست چرا که دانشجو بودن به معنای اهل دانشگاه بودن است و بر نحوه کنشگری فرد اثر می‌گذارد.

چه تفاوتی است بین جوانی که دانشجو نیست و فعالیت حزبی-سیاسی می‌کند و دانشجویی که در یک تشکل دانشگاهی فعالیت سیاسی می‌کند. به نظر من دانشجو باید معطوف به فضای دانشگاه عمل کند. برای مثال انجمن علوم پزشکی باید اولین پرچمدار مباحث پزشکی باشد که مطالبات خود را با ارائه راهکار و همراهی کردن مردم پیگیری کند یا جنبش‌های دانشجویی که در دانشگاه‌های صنعتی وجود دارند باید در مسائل صنعتی وارد شوند. البته من قائل به تخصصی شدن مطالبات نیستم؛ اما به اولویت‌دهی مطالبات معتقدم. اگر این جنبش‌ها نتوانند این وظیفه را انجام دهند دارای ضعفی مفرط هستند که چرا نمی‌توانند در این زمینه کنش داشته باشند.

تشکل شما برای بالا بردن مشارکت سیاسی دانشجویان چه اقداماتی انجام داده است؟

برای بالا بردن مشارکت سیاسی باید پذیرش تناسب افکار عمومی را در مجلس داشته باشیم. وقتی یک نفر ببیند رای دادنش بی‌تاثیر است و عملاً نظرش حذف می‌شود، این فرد دیگر رأی نمی‌دهد چرا که می‌داند که یا اصولگرا یا اصلاح‌طلب بالا می‌آید. ما باید بر روی شکل‌گیری احزاب کوچک‌تر کار کنیم، به طوری که به نفع دو حزب اصلی حذف نشوند و جناح‌های مختلف بتوانند شکل بگیرند.

اگر بخواهیم طبق قانون اساسی رفتار کنیم باید احزاب را به رسمیت بشناسیم. همچنین با توجه به اصل 27 قانون اساسی برای امنیت آزادی تجمعات تلاش کنیم. راهکار افزایش مشارکت سیاسی اجرای اصل 27 و تغییر قانون احزاب است. حتی قوانین انتخابات و دیگر قوانین باید به نوعی تعدیل شود تا این اتفاق بیفتد.

جریان دانشجویی همیشه منتقد دیگران بوده، خود این جریان چقدر نقدپذیر است؟

به نظر من جنبش دانشجویی همیشه در نسبت با دولت مظلوم بوده است به همین دلیل دولت صلاحیت نقد تشکل‌های دانشجویی را ندارد اما تشکل‌های مخالف می توانند یکدیگر را نقد کنند. دانشجویان خارج از تشکل هم می‌توانند تشکل و اعضای آن را نقد کنند. حتی خود تشکل هم می‌تواند به خودش نقد کند مثلا تشکل خودمان را بررسی کنیم و بگوییم در کار فرهنگی ضعیف هستیم و باید بیشتر تلاش کند.

چنددستگی در جنبش های دانشجویی را چگونه ارزیابی می کنید؟

چنددستگی طبیعتا وجود دارد؛ اما در برخی موارد این چند دستگی ضربه می‌زند و در برخی دیگر نه و در حد اختلاف سلیقه است. گاهی چنددستگی‌های یک تشکل ناشی از سوءتفاهم هستند که در این شرایط پافشاری بر مبانی سبب می‌شود سوءتفاهمات برطرف شوند؛ اما اگر اختلاف در مبانی باشد، حل شدنی نیستند.

به نظر من اختلافات جایی خطرناک می‌شوند که افراد تشکل از مبانی خود فاصله می‌گیرند یا مبانی را به درستی درک نمی‌کنند. کمبود مطالعه و فاصله گرفتن از مبانی می‌تواند جنبش دانشجویی را از مدل‌ها و محتواهای اسلامی دور کند. راهکار این مشکل هم پافشاری بر مبانی، گفتگوی درون تشکیلاتی و حتی بین تشکیلات مختلف است چرا که گفتگو مانع ایجاد سوءتفاهم می‌شود.

نکته دیگر هم این است که اگر تشکل وحدت خود را فقط سلبی تعریف کند، مشکلات زیادی در آینده خواهد داشت به همین دلیل باید وحدت را ایجابی تعریف کنیم.

انتهای پیام/

320 / 320

نظرات

1- لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
2- نظرات حاوی مطالب توهین‌آمیز یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
3- نظرات پس از تایید منتشر می‌شود.

ایسکاTV

اخبار پر بازدید

آخرین اخبار