و آن روز " قلب ملت " از کار ایستاد

دوشنبه 14 خرداد 1397 - 10:00
کد مطلب: 953815
امام خمینی

وقتى که خبر رحلت امــام منتشر شـد ، گـویـى زلزله اى عظیـم رخ داده است ، بغضها تـرکیـد و سرتاسر ایران و همـه کانـونهایـى کـه در جـهان بـا نام و پیام امام خمینـى آشـنا بـودنـد یــکپارچه گـریستند و بـر سر و سینه زدنـد. هیچ قلـم و بیـانـى قـادر نیست ابعاد حـادثه را و امواج احساسات غیر قابل کنترل مردم را در آن روزها تـوصیف کند و تنها می توان گفت: روز 14 خرداد قلب ملت از کار ایستاد.

به گزارش گروه سیاسی ایسکانیوز؛ بدیهى است رهبرى و هدایت هر انقلابى پس از پیروزى به مراتب مشکل تر از دوره ‏هاى پیش از پیروزى است، زیرا تا زمان حصول پیروزى انگیزه ‏هاى فراوانى براى وحدت کلمه به منظور استیلا یافتن بر دشمن مشترک وجود دارد؛ حتى افراد و گروه هایى یافت مى‏ شوند که به رغم عدم خلوص کافى، براى دستیابى به اهداف خاص خود، ضمن قلمداد دادن خود به همراهى و همفکرى با مردم، در مبارزه شرکت مى ‏شوند و معارضه آشکارى با رهبرى مبارزه و انقلاب ندارند، اما پس از پیروزى انقلاب، به دلیل سهم خواهى که از خصلت هاى افراد و گروههاى ناخالص است، نغمه‏ هاى جدایى آنها ساز مى‏ شود و این روند در برخى موارد به شکل‏ گیرى توطئه‏ هاى گوناگون علیه انقلاب و رهبرى آن منجر می گردد.

چنین واقعیتى را در انقلاب اسلامى ایران نیز شاهد بودیم که نمونه‏ هاى بارز آن توطئه ‏ها و کارشکنی هاى منافقین، ملى‏ گراها و دیگر گروه هاى وابسته به شرق و غرب بو؛ از سوى دیگر قدرت هاى استعمارى نیز به ستیز با انقلاب پرداختند و با تحمیل جنگ ناخواسته، محاصره اقتصادى، تبلیغات مسموم و اعمال فشارهاى سیاسى به دشمنى با انقلاب و مردم مسلمان ایران پرداختند اما رهبری هاى خردمندانه و هوشیارانه امام خمینى (ره) و مقاومت‏ بى نظیر مردم تمام نقشه‏ هاى شیطانى مستکبران عالم علیه انقلاب را نقش بر آب ساخت.

رحلت جانگداز امام خمینى (س) این توهم پوچ را در دشمنان قسم خورده انقلاب به وجود آورد که انقلاب اسلامى از مسیر خود منحرف مى‏ شود و توده ‏ها به بى تفاوتى کشیده خواهند شد، اما از آنجا که انقلاب اسلامى ایران، ریشه در اعماق قلوب مردم داشت، هیچ گاه تصور خام مخالفان اسلام و انقلاب و مردم، مصداق نیافت و مجلس خبرگان، یک روز پس از ارتحال امام، با انتخاب یکى از فرزندان رشید اسلام و شاگرد خلف و شایسته امام خمینى«حضرت آیت‏ الله خامنه ‏اى» بر تداوم راه رهبر راحل، مهر تایید زد و امروز همه جهان بر این نکته اعتراف دارند که پایانى براى انقلاب اسلامى متصور نیست و ایران اسلامى به عنوان تنها ملجا و مامن محرومان و پشتیبان مستضعفان شناخته شده است.

امروز هر ایرانى مسلمان و آزاده بر خود مى ‏بالد که کشورش در شمار مستقل‏ ترین و آزادترین ممالک دنیاست و رهبرش راهى را مى‏ پیماید که بنیانگذار فقید جمهورى اسلامى ایران، از نخستین روزهاى قیام به پیروان راستین و وفادارش نشان داده است.

در تاریخ 28 اردیبهشت ‏سال 1368 تیم پزشکى حضرت امام از اولین علائم خونریزى در دستگاه گوارش معظم له اطلاع یافت و بلافاصله معاینات و بررسی هاى لازم صورت گرفت. انجام معاینات، دو زخم در معده حضرت امام را مشخص مى‏ نمود که یکى سطحى و دیگر نسبتا عمیق بود؛با مشاهده زخم ها مشاوره با پزشکان متخصص بیماریهاى گوارشى صورت گرفت.

مشخصات ظاهرى زخم ها حکایت مشکوکى از احتمال وجود بیمارى بدخیم مى‏ کرد. مطالعات پرتونگارى و عکس‏بردارى از معده امام نشان دهنده ضایعاتى نگران کننده بود. بزرگترین زخم چهار تا پنج سانتى‏متر و حاشیه آن نامنظم و کاملا برجسته و متورم بود و در معده آثار خونریزى و خون تازه وجود داشت.

این مشاهدات توسط اندوسکوپى و مشاهده داخل معده توسط دستگاه صورت گرفته بود که شرح آن توسط پزشکان تیم مراقبت از امام، آقایان دکتر عارفى و دکتر فاضل داده شده است.

روز یکشنبه 31 اردیبهشت ماه آزمایشات تکمیلى انجام شده و وضعیت قلبى و عمومى حضرت امام مورد بررسى دقیق واقع شد،چرا که تصمیم‏ گیرى در مورد انتخاب درمانى جراحى در شخصى با سن امام و با وضعیت قلبى و عمومى ایشان تصمیم ‏گیرى بسیار دقیق و حساسى بود

در چنین شرایطى با محاسبه بسیار دقیق وضعیت‏ بیمارى و خطرات ناشى از عدم انجام عمل جراحى در مقایسه با انجام آن، انتخاب نهایى صورت گرفت.

مشکلى که از نظر جسمانى براى حضرت امام پیش آمده بود از دو جنبه جان معظم له را تهدید مى ‏کرد؛ یکى ایجاد خونریزى وسیع و کشنده و غیرقابل کنترل و دیگرى احتمال ایجاد سوراخ در جدار معده و ورود محتویات معده به داخل حفر شکم در آن صورت یا به سرعت مرگ مستولى مى ‏شد و یا باید تن به انجام عمل جراحى در شرایطى بسیار نامناسب داد که احتمال خطرش بسیار بیشتر از زمانى بود که جراحى با آمادگى کامل قلب و وضعیت عمومى بدن صورت مى ‏گیرد.

شرح حالى که حضرت امام از وضعیت جسمانى و دستگاه گوارش ارائه مى‏ فرمودند حاکى از افزایش میزان خونریزى در دستگاه گوارش بود و روز به روز بر میزان آن افزوده مى ‏شد.

از طرفى مطالعات اندوسکوپى با دستگاه اندوسکوپ وسعت و عمق قابل توجه زخم ها را نشان مى‏ داد و بخصوص در مورد یکى از زخم ها حاکى از نازک شدن خطرناک جدار معده بود.

بنابراین قضاوت پزشکان متفقاً در پیشگیرى از دو عارضه بسیار خطرناک و کشنده که امکان وقوع آن در آینده ‏اى نزدیک حتمى مى ‏نمود برانجام عمل جراحى قرار گرفت. بنابراین این تصمیم‏ گیرى با فرزند امام حضرت حجت ‏الاسلام والمسلمین حاج احمد آقا در میان گذاشته شد و ایشان نیز مساله را با مسئولان مملکتى در میان گذاشت.

جوانب کار براى مسئولان کاملا توضیح داده شد و پس از موافقت موضوع با حضرت امام مطرح شد. امام پس از حضور اطلاع از تصمیم پزشکان با خونسردى فرمود: "هر طور صلاح است همان طور عمل کنید. "

مقدمات عمل جراحى براى روز دوم خرداد آماده شد و امام به بیمارستان منتقل گشت؛ زمانى که امام، جماران را به سوى بیمارستان ترک مى‏ کرد در سر پایینى کوچه جلو بیت ‏به اطرافیان فرمود: "من از این سرازیرى که پایین مى ‏روم دیگر بالا نمى‏ آیم"

و بنا به گفته اطرافیان حالتى حاکى از آرامش و ثبات در برخورد با مساله مرگ در موقع گفتن این جمله کاملا حس مى ‏شد.

بررسى‏هاى قلب، وضع امام را، حتى بهتر از آنچه تصور مى‏ شد نشان داده بود و با تزریق یکى دو واحد خون، کم ‏خونى ناشى از خونریزی هاى مکرر نیز اصلاح شد. بنا به گفته دکتر فاضل جراح امام، معظم له نماز شب شان را خواند که از تلویزیون نیز بخشى از آن پخش شد.

امام پس از اداى نماز صبح جهت جراحى آماده شد. یکى دو لوله نازک براى رساندن مایعات و نشان دادن فشار داخلى وریدهاى مرکزى در رگها قرار گرفت و در ساعت 7:45 دقیقه امام توسط یک برانکارد به اتاق عمل منتقل گشت.

بنا به گفته دکتر فاضل در اتاق عمل، تیم جراحى مرکب از دکتر فاضل، دو جراح، یک تکنسین، پرستار اتاق عمل، دو نفر متخصص بیهوشى، یک تکنسین بیهوشى و دو متخصص قلب آماده انجام عمل شدند.

بیهوشى که یکى از حساس ترین مراحل انجام عمل بود با موفقیت انجام شد و ساعت 8:30 دقیقه انجام جراحى آغاز گشت و جریان عمل توسط تلویزیون مدار بسته ‏اى در معرض مشاهده اشخاصى که در بیرون اتاق عمل حضور داشتند قرار گرفت. جراحى کمتر از دو ساعت طول کشید و در ساعت 10:20 دقیقه به پایان رسید.

طبق اظهارات دکتر فاضل، وقتى شکم امام باز شد مشاهده گشت که قسمت میانى معده دچار ضایعه است. بزرگترین زخمى که قبلا ذکر شد در خم بزرگ معده وجود داشت و جدار معده را به نحو خطرناکى نازک نموده بود. ضایعه‏ اى کوچک با قطرى حدود شش میلیمتر در قسمت چپ کبد به صورت یک دانه مشاهده مى‏ شد و غدد لنفاوى کمى بزرگ بود که مشابه آن در افراد عادى نیز دیده مى ‏شود و اندازه طحال طبیعى بود.

قسمتى از معده که مبتلا بود، برداشته شد و قسمت هاى باقیمانده به هم متصل گشت و از غدد لنفاوى و کبد نیز نمونه ‏بردارى شد و در طول عمل مشکل خاصى پیش نیامد؛ سپس امام به بخش آى. سى. یو منتقل شد، بخشى که از نظر مراقبت هاى ویژه داراى امکانات کامل جهت کنترل خطرات احتمالى است؛ لوله داخل ناى یا تراشه حضرت امام براى 24 ساعت آینده باقى ماند تا وضع تنفسى حضرت امام کاملا مطمئن شود.

در فاصله کوتاهى پس از عمل، جلسه ‏اى با حضور مسئولین کشور تشکیل شد و با مشورت دو تا سه نفر از تیم پزشکى، نحوه اطلاع دادن مساله به مردم مشخص شد.

نکته ‏اى که در این موضوع مورد توجه قرار گرفت جلوگیرى از ایجاد نگرانى زیاد بود و همان روز ساعت 2 بعدازظهر متنى از اخبار رادیو براى مردم خوانده شد مبنى بر اینکه حضرت امام به علت‏ خونریزى گوارشى و براى کنترل آن، مورد عمل جراحى موفقى قرار گرفته ‏اند و حال ایشان رضایت ‏بخش است.

على‏رغم لحن اطلاعیه که حاکى از موفقیت آمیز بودن جراحى امام بود ملت عاشق و دلباخته امام ناگهان براى اولین بار از کسالت جدید امام مطلع و این موجب بروز نگرانى شد؛ ولى در طى روزهاى بعد که رسانه‏ هاى گروهى و سیماى جمهورى اسلامى ایران از بهبود حال امام گزارش مى‏ دادند دلهاى نگران مردم با ناباورى مى ‏رفت که دلهره و اضطراب را از خود بیرون کند. که. . .

ساعت 8:30 بعدازظهر روز شنبه 13 خرداد اولین خبر نگران کننده از اخبار شبکه سراسرى پخش شد:

این اطلاعیه امشب از سوى دفتر حضرت امام به این شرح انتشار یافت:

بسمه تعالى

به اطلاع مل ت‏شریف و عزیز ایران مى‏ رسانیم امروز در ساعت‏ 3 بعدازظهر در سیر درمان حضرت امام مدظله العاى مشکلى پیش آمد. پزشکان با همه کوشش خستگى ناپذیر خود براى درمان حضرت امام به مراقبت و درمان هاى لازم سرگرمند و از همه ملت‏ خداجوى درخواست مى‏ کنیم دعاهاى خالصانه خود را ادامه دهند؛امید و انتظار مى‏ رود که ادعیه شما مردم مورد اجابت‏ حضرت حق قرار گیرد.

دفتر امام خمینى

متعاقب پخش این اطلاعیه از اخبار شبکه سراسرى، هزاران دلباخته امام به سوى جماران شتافتند تا از حال امام خویش با خبر شوند. مردم با ناله و اشک راه جماران را در پیش گرفته بودند تا بیقرارى و اضطراب خویش را تسکین دهند. در میان آنان صدها تن از جانبازان انقلاب به چشم مى‏خورند. خانواده‏ هاى شهدا، زنان، مردان، پیر و جوان خیابانى را که به جماران منتهى مى ‏شد پر کرده بودند و اندوه بار حال امام خود را جویا مى‏ شدند، ولى هیچ‏ کس پاسخى نمى‏ داد.

رفت و آمدهاى پر جنب و جوشى به بیت‏ حضرت امام صورت مى‏ گرفت و چشم هاى راهیان بیت، بیشتر اوقات گریان بود. نزدیکی هاى صبح خبرهاى رسیده غم‏ انگیز و غم ‏انگیزتر مى ‏شد. تا اینکه در اخبار ساعت 7‏ بامداد روز چهارده خرداد. . . و اما بشنوید از روزهاى پس از عمل جراحى از داخل بیمارستان.

در اطلاعیه روز 2 خرداد چیزى از تشخیص بیمارى امام گفته نشد چرا که در حقیقت از اسرار مملکتى به شمار مى‏ رفت و گذشته از آن حال حضرت امام در آن موقع خوب و رضایت بخش بود و بنابراین ظاهر امر حاکى از موفقیت عمل جراحى حضرت امام بود و بر طبق مفاد آن مساله منتفى شده بود.

در واقع در چند روز اول هم اوضاع به خوبى پیش مى‏رفت. امام پس از عمل به راحتى به هوش آمد، منتها به دلیل وجود لوله تراشه در داخل ناى قادر به صحبت کردن نبود و به دستورات پزشکان مبنى بر باز و بسته نمودن چشم و حرکات دست ها و پاها پاسخ مثبت مى ‏داد.

ساعت 6 بعدازظهر همان روز یعنى در دوم خرداد ناگهان اختلالى در منحنى نوار قلب حضرت امام پیدا شد که نگران کننده بود و حدود یک ساعت و نیم به طول انجامید که با درمان هاى لازم مرتفع شد و پس از آن در همان روز مصاحبه ‏اى توسط پزشکان حضرت امام صورت گرفت و اطلاعاتى در اختیار مردم قرار گرفت.

فرداى آن روز حال امام بهتر بود و چند تن از مسئولین مملکتى و حجت ‏الاسلام والمسلمین حاج احمد آقا خدمت امام رسید.

همان روز لوله داخل تراشه حضرت امام برداشته شد و امام قادر به صحبت کردن شد. ضمنا قرار شد وضعیت امام از طریق اطلاعیه‏ اى به اطلاع مردم برسد.

در روز پنج‏شنبه چهارم خرداد وضع کلیوى امام مختصر اشکالى پیدا کرد که پیش بینى آن مى‏ شد که تدابیر لازم اندیشیده شد. در این شرایط به گفته اطرافیان و پزشکان، معظم له حاضران را دلدارى مى ‏دادند.

روز سوم پس از عمل، از نظر بروز مشکلات عفونى و پیدا شدن اشکال تنفسى و تب از روزهاى دیگر اهمیت‏ بیشترى داشت; و در بخش هاى جراحى پس از انجام عمل در روز سوم بیشتر از روزهاى دیگر احتمال وقوع عوارض وجود دارد.

روز جمعه پنجم خرداد ماه یعنى روز سوم پس از عمل عده‏ اى از اعضاى خانواده امام و آقاى هاشمى رفسنجانى نیز به حضور ایشان رسیده بودند.

تا ظهر اتفاقى که نگران کننده باشد نیفتاد و امام با آقاى هاشمى صحبت کرد و وقتى آقاى هاشمى اجازه خواست که سلامتى حضرت امام را از طریق خطبه‏ هاى نماز جمعه به اطلاع مردم رساند، امام اجازه داد و مطالبى فرمود که توسط آقاى هاشمى به اطلاع مردم رسید و طى آن امام عزیز به مردم سلام رسانید و از کسانى که ابراز احساسات نموده بودند، تشکر کرد.

ولى در ساعت 12:05 دقیقه همان روز امام ناراحتى تنفسى پیدا کرد و در نوار قلبى تغییراتى پیدا شد که بنا به اظهارات پزشکان زمان روند درمان در چند دقیقه بیش از دو سال طول کشید و مختصرى هم تب ایجاد شد که با تدابیر لازم درمانى و خروج لوله ‏هاى تزریقات از رگها مرتفع شد.

روز شنبه به خوبى و بدون وجود واقعه نگران کننده‏ اى سپرى شد و فقط به دلیل وجود علائم خونریزى در دستگاه ادرارى، بررسى داخل مثانه با دستگاه و بدون بیهوشى عمومى و صرفا با بى حسى موضعى انجام شد و نکته مهمى مشاهده نشد؛ بعلاوه یک عکس بردارى هم با استفاده از ماده حاجب از معده صورت گرفت که نشان دهنده جوش خوردن بخیه ‏هاى عمل بود و شب همان روز تصاویرى از حضرت امام از طریق سیماى جمهورى اسلامى ایران ملت پخش شد که همه مشاهده نمودند، سپس لوله معده خارج شد و رژیم مایعات شروع شد.

فرداى آن روز به جز مختصرى کاهش فشار خون، مشکل دیگرى پیش نیامد و امام نماز را با وضو خواند و شب مختصرى هم غذا میل کرد.

روز دوشنبه 8 خرداد وضع تنفسى و ریوى امام دچار مشکل شد و ظاهرا مقدارى مایع در داخل ریه‏ ها جمع شده بود که مى ‏توانست ناشى از سه عارضه باشد: یکى اینکه ریه ‏ها دچار عفونت‏ شده باشند، دیگر اینکه وضع قلبى و نارسایى قلب موجب تجمع مایع در ریه شده باشد و سوم اینکه بیمارى اصلى که معده را گرفتار کرده است ریه ‏ها را هم مورد تهاجم قرار داده باشد. مشکل ریوى کماکان ادامه داشت و اختلالات کلیوى نیز به درمان پاسخ نمى ‏داد.

روز چهاشنبه جلسه مشاوره ‏اى با تعداد زیادى از پزشکان متخصص سراسر کشور تشکیل شد و وضع بیمارى امام از جنبه‏ هاى مختلف مورد بررسى قرار گرفت.

در کنار مشکلات متعددى که وجود داشت، تغییرات نگران کننده فرمول شمارش خون حاکى از پیشرفت ‏بیمارى اصلى امام بود که لزوم انجام سریع شیمى درمانى را مطرح مى‏ ساخت، ولى مساله‏ اى که تیم پزشکان در این مورد با آن روبرو شد این بود که معمولا اگر شیمى درمانى پس از عمل جراحى لزوم داشته باشد آن را دو تا سه هفته پس از جراحى به تعویق مى ‏اندازند تا آثار سؤ ناشى از شیمى درمانى مشکلى را در وضع عمومى بدن ایجاد نکند، ولى آزمایشات خون حضرت امام در هر لحظه مبین مشکلات بیشترى بود و ناچار پزشکان، شیمى درمانى را شروع کردند و این در حالى بود که وضعیت عمومى بدن از نظر وضع ریوى و کلیوى در شرایط چندان مطلوبى به سر نمى‏برد.

روز شنبه 13 خرداد دفع ادرار به کلى مختل شده بود و کلیه ‏ها که وظیفه دفع ادرار را به عهده دارند به درمانها جواب نمى ‏دادند و این موضوع باعث تشدید مساله ریوى نیز مى ‏گشت و ریه‏ ها نیز پر از مایعى بود که خروج آن با درمان هاى انجام شده امکانپذیر نبود.

ساعت 11 صبح همان روز، نوار قلب تغییراتى را نشان داد و فشار خون کم ‏کم کاهش یافت.

در بیمارستان پزشکان، حاج احمد آقا، بعضى از مسئولان مملکتى و نوه امام نزد معظم له بودند و بنا به اظهارات نوه حضرت امام ایشان شاید بیش از 100 بار شهادتین گفته بود. امام نماز ظهر و عصر را خواند و حدود ساعت 3 بعدازظهر یک ایست قلبى پیش آمد که با ماساژ قلبى و تنفس مصنوعى دوباره قلب به کار افتاد و دستگاهى جهت کمک به ایجاد ضربان قلب در جلوى سینه امام کار گذاشته شد.

این وضعیت تا ساعت 8:30 دقیقه بعدازظهر ادامه داشت که وضع نگران کننده از طریق اخبار شبکه سراسرى سیماى جمهورى اسلامى به اطلاع مردم رسید و موج عاشقان امام به سوى جماران روان گشت؛ وضعیت عمومى حضرت امام اصلا خوب نبود ولى بعدازظهر گویى مجددا کمى به هوش آمده بود. کهولت‏ سن، بیمارى صعب ‏العلاج و وضع نامناسب قلبى دست ‏به دست هم داده بودند تا ملتى را داغدار کنند.

کارى از دست پزشکان بر نمى ‏آمد. على‏رغم تلاش همه جانبه و درمان هاى متعدد و مختلف، کارى از پیش نمى‏رفت.

انبوه جمعیت هر لحظه در جماران بیشتر و بیشتر مى ‏گشت، اشک ها از نگرانى جارى بود و دست ها به سوى آسمان بلند. چشم حاج احمد آقا مانند چشم میلیونها انسان دیگر، چشم میلیونها فرزند دیگر امام، اشک آلود بود. دستان امام لرزش داشت و در لحظات آخر با صدایى لرزان فرموده بود:

"من می‏دانم زنده نمى ‏مانم، اگر مرا براى خودم نگه داشته‏ اید به حال خودم بگذارید و اگر براى مردم است هر کارى مى ‏خواهید بکنید. "

در سراسر ایران دست ها به دعا برداشته شد، حتى در خارج از مرزها عاشقان امام ضجه‏ کنان بقاى امام را از یگانه استدعا مى‏کردند، ولى در ساعت 20:22 دقیقه عصر روز شنبه 13 خرداد ماه سال 1368، دعاى امام بر دعاى میلیونها انسان غلبه یافت و قلب ملت از کار ایستاد.

انالله و انا الیه راجعون

روح بلند پیشوای مسلمانان و رهبر آزادگان جهان، حضرت امام خمینی به ملکوت اعلی پیوست.

131 / 131

نظرات

1- لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
2- نظرات حاوی مطالب توهین‌آمیز یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
3- نظرات پس از تایید منتشر می‌شود.

ایسکاTV

اخبار پر بازدید

آخرین اخبار