بسیاری از بیماری های جسمی ریشه روحی دارد

یکشنبه 17 تیر 1397 - 04:00
 روان درمانگر

 شاید بیماری که دائما برای اسپاسم های روده و معده به متخصص گوارش مراجعه کرده و در هیچ یک از آزمایشات و یا معاینات بالینی وی نشانی از بیماری مشاهده نمی شود، دچار بیماری Hysteria باشد و یا زوجی که به خاطر ناتوانی های جنسی به متخصص زنان و زایمان یا اورولوژی مراجعه می کنند، احتیاج به جلسات روان درمانی داشته باشند.

به گزارش ایسکانیوز مریم افضلی روانشناس و معلم اوتیسم آموزش و پرورش استثنایی طی یادداشتی می نویسد: بی شک آن چه برای درمان بیماری های انسان موفقیت یک پزشک یا درمانگر را تضمین می کند Team work است.

انسان موجودی پیچیده و چند بعدی است که گاه دانسته های علمی بشر هم نمی تواند پاسخ یک سری سوالات درباره آن را بدهد. جهان پزشکی امروز این باور را دارد که انسان تنها مجموعه ای از پوست، گوشت، رگ، هورمون، نورون های عصبی و… نیست. در بسیاری از اختلالات می توان رد پای فیزیولوژی، عصب شناسی، حواس، هوش و حتی ناخوداگاه روان تحلیلی و عوامل بسیار دیگری را پیدا کرد و به همین دلیل است که برای وارد شدن به هر حیطه لازم است که متخصصی وارد عمل شود. متاسفانه در کشور ما بیماران تمایل به فردگرایی دارند و با مراجعه به یک متخصص، دیگر تخصص ها را نادیده گرفته و مایل هستند تمام جنبه های بیماری خود را تنها با مراجعه به یک مرجع رفع کنند.

در صورتی که همکاری مجموعه ای از تخصص ها می تواند میانبری برای رسیدن به بهبودی باشد و صدمات وارده به بیمار را نیز کمتر نماید. گاه می توان بدون تجویز دارو با کمک یک روان شناس یا مشاور به درمان پرداخت و گاه تجویز یک داروی ساده توسط روان پزشک می تواند جلسات روان درمانی را کوتاه تر و هدف درمانی را نزدیک تر کند.

در مدت زمانی که به درمان های مشاوره ای مشغول هستم تنها یک متخصص اعصاب و روان را یافتم که نظر نهایی خود را در رابطه با خواب های شبانه یک کودک به تعویق انداخت تا تشخیص یک مشاور را هم بداند. در کنار این متخصصین مسئول، هستند همکارانی که پیش از هر درمان غیر دارویی وارد عمل شده و نسخه ای می نویسند که سالیان سال یک بیمار را گرفتار آن کرده و به علت جلوگیری از عارضه تحمل ناگزیر به افزایش دوز دوره ای می شوند که گاهی تنها منجر به علامت درمانی و نه علت درمانی می شود. از طرفی بسیاری از مشاوران و روان شناسان در مشکلات حاد بدون دارو درمانی تنها به جلسات خود اکتفا می کنند که از مرز مشخص نیز می گذرد .

از مراجعی شنیدم که صد ساعت به جلسات روان درمانی نزد یک روان شناس می رفته که سرانجام بدون نتیجه و ناامید تصمیم به ترک آن جلسات گرفته است. آیا نمی شود پیش از رسیدن به صد ساعت هزینه، زمان و… بیمار را به متخصص دیگری ارجاع داد؟

گاهی بسیاری از بیماری های جسمی نیز ریشه روحی دارد. شاید بیماری که دایما برای اسپاسم های روده و معده به متخصص گوارش مراجعه کرده و در هیچ یک از آزمایشات و یا معاینات بالینی نشانی از بیماری مشاهده نمی شود، دچار بیماری Hysteria باشد و یا زوجی که به خاطر ناتوانی های جنسی به متخصص زنان و زایمان مراجعه می کند احتیاج به جلسات روان درمانی داشته باشند. نکته قابل توجه این است که در هر شرایطی لازم است سلسله مراتب رعایت شود.

به عنوان مثال بیماری که به نظر می رسد دچار مشکلات روحی است ابتدا باید به مشاور یا روان شناس مراجعه کند و در صورت تشخیص به روان پزشک یا متخصص دیگر ارجاع داده شود. در صورتیکه حتی افرادی که در خود احساس مشکل می نمایند ابتدا به روان پزشک مراجعه می کنند و سایر تخصص ها را نادیده می گیرند.

وجدان حرفه ای ایجاب می کند که اطلاعات لازم به بیمار داده شود و سلسله مراتب به او یادآوری شود. تکنیک های بسیاری در روان درمانی وجود دارد که تاثیرات بسیاری در مراجعان می گذارد. به عنوان مثال کودکی که دارای ADHD است و سالیان متوالی ریتالین، ریسپیریدون و…. مصرف می کند و سال به سال تنها تعداد قرص های مصرفی او بالا می رود با شرکت در کلاس های هنر درمانی می تواند به تخلیه هیجانات خود بپردازد و حتی به بسیاری از مشکلات رفتاری او جهت داده شود. برطبق مطالعات تاثیر دارو و اینگونه جلسات در کنار یکدیگر نتایج موفقیت آمیز بسیاری به همراه می آورد که از تاثیر هر کدام به تنهایی به صورت معنا داری بیشتر است.

در دنیای روان شناسی امروز تکنیک های بسیاری وجود دارد که توجه سایر متخصصان به آن ها می تواند دنیای درمان را دگرگون سازد. روان درمانی امروز، دیگر شامل یک اتاق مشاوره برای حرف زدن نیست .نصیحت درمانی پاسخ گوی نیازهای روحی مراجعان نیست. گاه یک روان درمانگر مجبور می شود در اتاق بازی درمانی با کودکی بازی کند یا در اتاق هنر درمانی با بیمار خود غرق در رنگ، نقاشی، گل و سفال، چسب و آفرینش شود. گاه لازم است در اتاق روان درمانی role playing اجرا کند و یا از سایکودراما ، نمایش درمانی و … بهره مند شود. تنها لازم است به تخصص یکدیگر احترام بگذاریم و اعتماد کنیم. هدف جامعه درمانی افزایش کمیت و البته کیفیت زندگی بیمار در کمترین زمان و هزینه ممکن است که این هدف والا با فردگرایی بدست نمی آید.

700

نویسنده:

نظرات

1- لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
2- نظرات حاوی مطالب توهین‌آمیز یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
3- نظرات پس از تایید منتشر می‌شود.

اخبار پر بازدید

آخرین اخبار

آرشیو