هاشمی‌طبا در گفت‌و‌گو بابرنامه تلویزیونی بگما در ایسکانیوز؛

کابینه اقتصادی دولت ناهماهنگ است/ روحانی جواب نامه هایم را نداده است/به خودروی ملی اعتقاد ندارم

یکشنبه 16 دی 1397 - 02:00
کد مطلب: 990200
نشست ایسکانیوز با مصطفی هاشمی طبا

سید مصطفی هاشمی‌طبا تاکید کرد: خودرو وسیله ای بین المللی است نه وسیله ای ملی. چیزی را اگر بخواهیم ملی کنیم شکست خواهد خورد؛ من به خودروی ملی اعتقادی ندارم.

به گزارش گروه سیاسی ایسکانیوز، گفت‌و‌گو با افراد سیاسی معمولا دارای نکات جذاب و حواشی جالبی است که می‌تواند نظر هر مخاطبی را به خود جلب کند. مخصوصا سیاست‌مدارانی که چندین سال در عرصه اجرایی کشور حضور داشته اند و از پشت پرده برخی مسائل با‌خبر هستند، هنوز هم حرف هایی برای گفتن دارند. به همین خاطر ما به سراغ فردی رفتیم که در کارنامه اش سمت‌هایی چون سکانداری وزارت صنعت و معدن و ریاست سازمان تربیت بدنی دیده می‌شود. او متولد پایتخت فرهنگ ایران؛ یعنی استان اصفهان است. بیش از 70 سال سن دارد. هنوز هم اعتقاد دارد می تواند گره‌‌ای از مشکلات کشور باز کند. در ضمن آخرین باری که نام او بر سرزبان ها افتاد انتخابات ریاست جمهوری سال 96 بود. زمانی که مردم حماسه پرشوری را رقم زدند وی به نفع روحانی کنار کشید تا بتواند سهمی در رسیدن رئیس دولت یازدهم به کابین دوزادهم داشته باشد. در ادامه شما را به گفت‌و‌گویی که با سید مصطفی هاشمی طبا داشته ایم، دعوت می کنیم.

خودتان را معرفی کنید؟

سید مصطفی هاشمی‌طبا هستم.

در سوابقتان سمت هایی چون رئیس سازمان تربیت بدنی، وزیر صنعت و معاون رئیس جمهور وجود دارد و جدیدترین آن هم کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری در سال 96 بوده است.

خانه شما کجاست و چه مقدار دارایی دارید؟

بالاخره مهندسی که پنجاه سال کار کرده است باید چیزهایی داشته باشد من هم الحمدالله دارم.

فرزندان شما کجا هستند؟

دو دختر بنده خانه‌دار هستند و پسرم در بخش خصوصی کار می‌کند. هیچ کدام هم وابسته به دولت نیستند و پول دولتی هم دریافت نمی‌کنند.

بعد از انتخابات 96 اوضاع کشور نابسامان شد. شما واژه بحران را برای شرایط فعلی می پذیرید؟

می پذیرم، نه به عنوان آنچیزی که گفته می شود و نظر شماست. ما بحران محیط زیست داریم. تقریبا کسی به آن توجه نمی کند. بقیه مسائل هم قابل حل و فصل است.

برخی سلبریتی ها که به روحانی رای دادند و مثل شما که گفتید به روحانی رأی دادید، پشیمان هستند و هشتگ آن هم به راه افتاد؛ آیا شما هم پشیمان هستید؟

اگر باز هم به همان شرایط بازگردیم دوباره تمامی اینها به روحانی رأی خواهند داد.

چون تنها انتخاب خوب آن زمان بود. همان زمان هم خیلی از اصلاح طلب ها گفتند ما مجبوریم به روحانی رای بدهیم.

آیا روحانی بدِ خوبی بود؟

نه، گفتند بین خیر موجود، باید ایشان را انتخاب کنیم. عملکرد دولت را نمی پسندم.

عملکرد دولت ایشان را چگونه ارزیابی می کنید؟

من نمی پسندم، دولت ایشان همچنان پر خرج، بی هدف و طالب گذران روزمره است. البته روحانی کار برجسته ای انجام داد آن هم امضای برجام بود. چون همه چیز را به برجام گره زده بود مردم فکر می کردند با آمدنش زندگی شان گل و بلبل خواهد شد. در صورتی که برجام برخی از مشکلات را که بر اثر تحریم ها ایجاد شده بود، برطرف کرد و دولتی‌ها کار خیلی خوبی هم در این مورد انجام دادند؛ اما پیش بینی نمی کردند که بدعهدی صورت بگیرد و یا ترامپ روی کار بیاید. در حالی که خیلی از مسائل در دسترس انسان نیست و اطمینان بود که به روحانی بیشتر لطمه بزند. باید می گفت ممکن است بدعهدی شود و مشکلات جدیدی پیش بیاید.

در این شرایط وضعیت اقتصادی ناشی از چه چیزی است؟

بحث ترامپ و تحریم ها اثر روانی بر کشور داشته است، مشکلات بزرگ‌تری مثل نقدینگی داریم که به افراد قدرت می دهد به هر طرفی که بخواهند هدایتش کنند. مشکل بعدی سیاست‌گذاری است که ما در کشور نداریم که اقتصادمان چگونه شود. هر کسی حرف خودش را می زند. بعضا اقتصاددان های ما نمی‌گویند که باید وضعیت اقتصاد چگونه شود. بعضی اوقات حرف هایی می زنند و نامه هایی می نویسند؛ ولی نمی گویند اقتصاد باید چگونه باشد و تبعات تصمیمات‌شان را هم نمی‌گویند. نیمه پر لیوان را ببینند بعد حرف هایی را بزنند که خوش‌آیند مردم باشد. دولت هم مجبور است هزینه های خود را تامین کند و پول داشته باشد. این کار با فروش ارز و یا گرفتن مالیات انجام می گیرد.

دولت مجبور است سر ماه حقوق مردم را بدهد و این دولت را مجبور می کند به طور رسمی و غیر رسمی امکانات پول در آوردن را برای خودش آماده کند. مشکل ما سیاست‌گذاری هایی است که در کشور داریم و بعضا هم حرف هایی می زنیم که نمی دانیم چیست.

مثل اینکه ما می گوییم می خواهیم اقتصاد اسلامی درست کنیم؛ ولی نمی دانیم چیست. طراحی نداریم. دست به هر کجای آن هم می زنیم می گویند نمی شود. مثلا می گویند بانکداری بدون ربا بعد می گویند این کار انجام شدنی نیست.

وقتی نمی شود، راهی پیدا می کنند که 28 درصد بگیرند و 20درصد بابت سپرده سود بدهند . این سیاست گذاری و سرگردانی و کاغذ پر کردن مثل برنامه ششم است. می گویند برای آن 8000 هزار میلیارد تومان پول می خواهیم که آن را هم نمی دهیم. خب برای چه ما برنامه نوشتیم. در حالی که خیلی از کارهای دیگر را می توان انجام داد که اینگونه رو به سراشیبی نباشد.

کابینه اقتصادی دولت را چگونه می بینید؟

اولا ناهماهنگ است، ثانیا فکر مشخصی ندارند و دنبال این هستند که قضایا را جمع کنند. چرا طیب نیا که وزیر اقتصاد دانایی بود، رفت. معلوم است که ما مشکلاتی داریم. مشکلات ما از سیاست‌گذاری است. در خصوص اینکه مشکل آدم ها چه هست و چه چیزی نیست من می توانم نظر داشته باشم؛ اما خب تاثیرگذار نیست، ولی سیاست گذاری درستی در کشور نداریم.

با توجه به سابقه فعالیت شما در حوزه صنعت می توانید نظر تاثیرگذاری داشته باشید. الان وزیر صنعت وزیر کار شده است. نظر شما در این خصوص چیست؟

این موضوع آفت بزرگی است، وزارت صنعت با بازرگانی ادغام شده است. البته الگویشان هم میتی ژاپن بوده است؛ اما میتی ژاپن بازرگانی خارجی است. وزارت صنایع و صادرات است. در حالی که بازرگانی ما در کار واردات جو، شکر، کنجاله، برنج و .. است و فشاری را روی صنایع گذاشته است. الان صنایع ما سرگردان هستند و نمی دانند به کجا مراجعه کنند.

دومی این است، کسی که در صنعت ورود دارد و ارتباط مستقیم می تواند داشته باشد باید روی کار بیاید. ما زمانی که در وزارت صنعت بودیم 49 گروه تخصصی صنعتی ایجاد کرده بودیم که مشورت می دادند و در هر بخش صنعتی مثل صنایع الکترونیک یا کاغذ بودند و نظراتشان را می گفتند و منعکس می کردند ما هم می خواستیم ارز بدهیم با نظر اینها انجام می دادیم. حتی سیاست های ما را هم به نوعی آنها تعیین می کردند؛ اما حالا اینگونه نیست. صنعتگر راهی به وزارتخانه ندارد و نمی داند با چه کسی صحبت کند.

به نظر من یکی از دلایل این سردرگمی ادغام این دو وزارتخانه بازرگانی و صنعت است.

شما با کدام یک از افراد کابینه نزدیک هستید و به او مشاوره می دهید؟ اصلا ارتباطی بین شما و دولت وجود دارد؟

من با تعدادی دوست هستم ولی ارتباط چندانی ندارم.

بعد از سال 96 فضای خوبی برای روحانی ایجاد کردید. بعد از آن به سمت شما نیامدند؟

نه. من حتی نامه هایی به خود روحانی نوشتم ولی جوابم را نداده است. به دو سه وزیر نامه نوشتم ولی جوابی نگرفتم. البته ملاقات هایی با آخوندی، سلطانی فر و جهانگیری داشتم.

طرحی برای اقتصاد کشور دارید؟

همه اینها وابسته به چند تصمیم اصلی است. یکی این است که سیاست خارجی ما باید چگونه باشد. آیا می خواهیم روابط بین الملل داشته باشیم یا نه. من نمی گویم کدام خوب است یا بد. ولی در اداره کشور مهم است. ما می توانیم رابطه مان را با همه کشور‌ها قطع کنیم و اقتصاد داخلی داشته باشیم. اتفاقا پتانسیل های مختلفی هم در داخل کشور هست. یک وقت هم می خواهیم سبک زندگی‌مان و استفاده از امکانات دنیا را داشته باشیم و شبیه اروپایی ها زندگی کنیم.

پیشنهادی که برای روحانی داشتید چه بود؟

می دانید، ما هزاران طرح نیمه تمام در کشور داریم. همه هم می گویند در حال واگذاری این طرح ها هستیم. ولی با آیین‌نامه هایی که داریم ناموفق هستند. من پیشنهادم به روحانی این بود به این شکل که آیین‌نامه ای برایش فرستادم و گفتم اگر به من مسئولیتی بدهید من در دو تا چهار سال بر اساس این آیین نامه تمام طرح های نیمه تمام کشور را با پول مردم تمام می کنم.

در این شرایط آیا مردم می آیند به دولت اعتماد کنند؟

بله در این شرایط مردم می آیند و به دولت اعتماد می کنند؛ ولی به شرطی که شفاف با آنها برخورد شود.

شما زمانی وزیر صنعت بودید. خودروسازان ما چه قدر از آن زمان تا حالا پیشرفت داشته اند؟ شما اعتقادی به بومی سازی خودرو داشتید؟

خودرو وسیله ای بین المللی است نه وسیله ای ملی. یک چیزی را اگر بخواهیم ملی کنیم شکست خواهد خورد. من به خودروی ملی اعتقاد ندارم. من معتقدم اگر بخواهیم در این دوره زمانه زندگی کنیم باید با دنیا تعامل داشته باشیم. خودرویی باید داشته باشیم که در تعامل با دنیا باشد. خودروی ملی خودرویی نیست که مثل دین باشد. خودرو دین نیست. خودرو کالایی صنعتی است که قابل رشد و مشتری‌پسند است؛ بنابراین اعتقادی به خودروی ملی نداشتم.

خودرو ساز شدن چی؟

چرا به این اعتقاد داشتم. خودرو ساز شدن هم به تنهایی نمی شود. می توانیم خودروسازی داشته باشیم که با صنایع دنیا در ارتباط باشد و مطابق با سلیقه دنیا در سقف حرکت کند نه در کف.خودروی ملی حرکت در کف است؛ اما خودروساز شدن حرکت در سقف است. خودروساز شدن را قبول دارم ولی با مشارکت کشورهای دیگر.

ما قبلا پراید داشتیم الان هم پراید داریم. آیا پیشرفتی در صنعت خودرو داشتیم؟

ما در خودروسازی پیشرفت داشته ایم البته نه در سطح بین المللی. ما زمانی می توانیم خودرو ساز باشیم که در سطح بین المللی کار کنیم.

اصولا صنعت چیزی نیست که با مراودات بین المللی بیگانه باشد و بتوان بدون همکاری بین المللی به پیشرفت رساند. البته این موضوع را با صنعت موشک سازی مقایسه نکنید. موشک سازی داستان دیگری است. محرمانه است و بازاری نیست. صنعت بازاری به غیر صنعتی است که به صورت خاص در حال حرکت است. ما باید با بازار دنیا پیوند بخوریم و با آنها تعامل داشته باشیم.

شما چه خودرویی سوار می شوید؟

قبلا ال 90 داشتم الان سراتو سایپا دارم. مونتاژ داخل است.

شما شخصا چه اندازه آدم احساسی هستید؟

خیلی احساسی هستم.

می خواهم با مثالی بدانم که بفهمم چه تصمیمی در مواقع حساس می گیرید. فرض کنید بیماری با حال وخیم داریم، دختری گل فروش داریم و خانواده ای هم کارتن خواب هستند. اگر مسئول باشید، به کدام یک برای کمک کردن اولویت می دهید؟

به بیمار وضعیت وخیم اولویت می دهم برای آنکه جانش در خطر است. نفس در اسلام خیلی مهم است. البته این مسائل اینگونه نیست که سیاه و سفید باشد. سیاه و سفید بودن، موضوعات را خراب می کند. به طور مثال در روابط بین الملل می توانیم با کشوری بسیار خوب باشیم و با بعضی هم بد باشیم. باید با همه تعامل داشته باشیم و خاکستری حرکت کنیم. اصلا در اسلام میانه روی هم توصیف شده است.

برای انتخابات 1400 به عنوان کاندیدا حضور پیدا می کنید؟

نه برای اینکه شرایط سنی را ندارم.

علاقه دارید در عرصه سیاسی کشور حضور پیدا کنید؟

مجلس نه ولی دوست دارم کاری داشته باشم.

دوست دارید کجا باشید که الان نیستید؟

دوست دارم در تصمیم گیری‌ها کشور حضور داشته باشم. دوست دارم در سازمان برنامه و بودجه باشم.

الان مجلس در رأس امور است. نمی خواهید در آنجا باشید؟

مجلس نمی تواند تصمیم گیری کند. تصمیم گیری‌ها در کشورمان چند جانبه شده است. شورای نگهبان، مجلس، روسای سه قوه و مجمع تشخیص هر کدام به نحوی عمل می کنند و یا رئیس شورای انقلاب فرهنگی قانون‌گذاری می کند.

من جایی که دلم می خواست باشم و از آنجا بدم هم نمی آید سازمان برنامه و بودجه است.

نمی گویم اگر آنجا بودم همه کارهای مملکت درست می‌شد ولی از کارهای خراب زیادی جلوگیری می‌کردم.

دوستان سازمان را مورد نقد قرار دادید؟

من نفی‌شان کردم فقط بحث نقدشان نبود.

کجای سازمان برنامه بودجه را بد می دانید؟

کلا سیاست گذاری ها را نادرست می دانم. اقتصاد را به گونه دیگری می بینند البته من اینگونه نمی بینم. اگر سازمان برنامه و بودجه باشم صرفه جویی را در دولت انجام می دهم. یعنی 30درصد بودجه کشور را پایین می آورم. جرئت و راهش را هم دارم.دولت ریخت و پاش می کند.

یعنی دولت در حال ریخت و پاش است؟

بله. در حال حاضر ریخت و پاش می کند، مردم هم توقعشان این است که دولت بیش از این ریخت و پاش کند. ولی دولت وظیفه دیگری دارد به حرف مردم و جوسازی نباید توجه کند. دولت باید انقباضی باشد. ولو اینکه صداها در بیاید.

صداها از این بیشتر در بیاید؟

صداها بیشتر از این، از نابسامانی اقتصادی و تورم درآمده است. وقتی نظارت باشد و کنترل شود می توان جلوی آن را گرفت.

بانک مرکزی را چگونه می بینید؟

بانک مرکزی خیلی بدعمل کرده است.

سیاست گذاری و یا مدیرش آقای سیف مشکل داشت؟

این دو به هم گره می خورد. ارز و طلا خیلی ارزش دارد و مثل خون برای اقتصاد مملکت است. وقتی ارز 4200 تومان را به هر کسی می دهند خب این بد است. ما وقتی سکه زیادی را می فروشیم و کسی هم می خرد، آن وقت به این اقدام اعتراض می کنند. خب شما فروختید. خود رهبر معظم انقلاب هم گفتند وقتی کسی 30 هزار سکه می خرد باید دید چه کسی آن را فروخته است. او مسئول است. دولت باید پیه این را به تنش بمالد که انقباضی حرکت کند و به او سیلی بزنند. ولی وقتی انبساطی حرکت کند سیلی را می خورد و کار هم خراب می شود.

دولت برای طرح های عمرانی پول نمی دهد به جای آن اوراق قرضه می‌دهد. بعد هم خودش برای اوراق قرضه 20 درصد سود می دهد. آنهایی هم که اوراق قرضه دارند به دولت فحش می دهند و 30درصد زیر قیمت اوراقشان را می فروشند. در این بین مجلس هم انبساطی حرکت کرده و بودجه دولت را اضافه کرده است.

یعنی دولت باید هرچیزی را وارد کند تا ارز را بفروشد. ام الفساد اقتصادی ما اینهاست. ما به‌جز انقباضی حرکت کردن کار دیگری نداریم.

انقلاب ما چهل ساله شده است. نظر شما در خصوص نقاط ضعف و قوت انقلاب ما چیست؟

انقلاب ما نکات مثبت زیادی دارد. استقلال واقعی، خودکفایی، دور بودن از تصمیم گیری های نظامات بین المللی و ... از نقاط قوت ما است؛ اما نقطه ضعف ما ضعف در سیاست های پوپولیستی داخلی است. یعنی نیامدیم سیاست های داخلی را با سیاست های بین المللی مطابقت دهیم.

فکر کردیم مردم چگونه راحت می شوند و در جیب آنها پول ریختیم در نتیجه و مصرف را اضافه کردیم. این سیاست های پوپولیستی را نباید اجرا کرد. باعث همه مشکلات چنین سیاست هایی هستند. البته منظورم احمدی نژاد نیست، بلکه سیاست های ما در طول چهل سال اینگونه بوده است.

بهترین رئیس جمهور ایران در این چهل سال از نظر شما چه کسی است؟

به نظر من آقای هاشمی است؛ مجموعه کارشان خوب بود.

بهترین وزیر این چهل سال؟

بخواهم انتخاب کنم خودم را انتخاب می کنم( باخنده)؛ ولی اگر بخواهم به صورت جدی بگویم کمی نیاز به زمان دارم.

عملکرد قوه قضاییه را چگونه می بینید؟

آقای شاهرودی وقتی قوه قضاییه را از آقای یزدی تحویل گرفتند، گفتند ویرانه ای به من تحویل دادند. ایشان مجتهد و رئیس قوه قضاییه بودند، می توان به حرفشان استناد کرد. شاهرودی ویرانه تحویل گرفت و خب نمی توان ویرانه را درست کرد.

یعنی الان قوه قضاییه رها شده است؟

من نمی گویم. خود مسئولان قوه قضاییه می‌گویند. مثلا آقای لاریجانی می گویند ما 15میلیون پرونده داریم. این تعداد را چگونه می خواهند رسیدگی کنند یا می گویند قضات باید به علمشان رجوع کنند یا می گویند قاضی کم است و یا نداریم. از همین قضاوت های آقایان می توان اوضاع قوه قضاییه را فهمید. من پیشنهادم به مردم این است که به قوه قضاییه نروند.

چرا؟

بالاخره هرطور است با طرفشان صلح کنند و طرف قوه قضاییه نروند.

در خصوص دانشگاه آزاد، شما ظرفیت آن را چگونه می بینید؟

خیلی خوب است. جاسبی خوب حرکت کرده است و هاشمی هم از او حمایت کرد. دانشگاه آزاد تحول بنیادی در کشور ایجاد کرده است.

یکی از دستاوردهای انقلاب می تواند دانشگاه آزاد باشد؟

بله می تواند باشد؛ یعنی از دستاوردهای انقلاب بالا بردن سطح دانش عمومی است. در سال 57 مجموعه دارندگان مدرک تحصیلی دانشگاهی از ابتدای تحصیل در زمان رضا شاه تا بعد 200 یا 300 هزار دانشجو بوده است؛ ولی الان 4میلیون دانشجو داریم. این نشان می دهد سطح علمی دانشجوها بالا آمده است. این خیلی مهم است. البته امکان دارد بیکار باشند.

بحث بیکاری غیر از دانش آموختگی است. با این حال کشور ما پیشرفت کرده است.

رئیس سازمان تربیت بدنی بودید و هنوز انسان محبوبی در این سازمان هستید. عملکرد وزیر ورزش که می گویند پرسپولیسی است را چگونه می‌بینید؟

ایشان زحمت می کشند و خوش‌فکر هستند؛ ولی من در دوره ای که بودم پنج برنامه مختلف با همین تشکیلات طراحی کردم و بعد از من تعطیل شده است. به نظرم ایشان به حل مسائل روز می پردازند.

باید برنامه ای داشته باشیم که بخواهیم طی ده سال دیگر ورزش به چه سطحی برسد. در زمان من 14 لیگ در رشته های مختلف ایجاد شد. لیگ کشتی الان حالت تعلیقی دارد. والیبال بد نیست، بسکتبال هم تق‌و‌لق است. ما نتوانستیم در چنین موضوعاتی ورزش را رشد بدهیم.

کی روش به فوتبال ایران خدمت کرده است؟

من می گویم اگر این کار را کرده باشد به اخلاق ورزش هم خیانت کرده است. به روابط رئیس و مرئوس خیانت کرده است. کی روش البته در کارخودش که تیم ملی را به دست بگیرد موفق بوده است؛ اما از زاویه ای دیگر در هیچ یک از بازی های جام جهانی و آسیایی موفق نبوده است. تیم ما در مراحل گروهی حذف شده است. هرچند تیم ما در رنکینگ تیم های آسیای در رده اول قرار دارد؛ اما ما همین حالا با تیم های درجه دو، سه بازی می کنیم.

تیم‌هایی مثل آرژانیتن با ما بازی نمی‌کنند؟

ما نمی خواهیم بازی کنیم. ما با تیم های دسته دو سه بازی می کنیم و می بریم. این همه تحقیر در ورزش سابقه نداشته است. وقتی تیمی مثل پرسپولیس با کمبودهایی که داشته به فینال جام باشگا‌های آسیا می رسد خب این خیلی حرف در خودش دارد. پس می توانیم. پتانسیل ما این قدر است که در سطح اول دنیا بازی کنیم.

تیم ملی ما این همه لژیونر و بازیکن داخلی دارد؛ اما نمی تواند به خوبی از آنها استفاده کند. مشکل ما تحقیر فوتبال کشورمان توسط کی‌روش است. اگر قرار است ما این همه احتیاج پیدا کنیم وزارت دارایی مان را به یک شخص آمریکایی یا روسی بدهیم. چرا آنها را نمی آوریم. من به نیروهای داخلی معتقد هستم.

شما مصاحبه ای در خصوص دربی 76 دارید که خیلی جنجالی شد. شما گفتید که دعوای بازیکنان نشان از تربیت خانوادگی آنها دارد. شما الان در مورد آن مصابحه چه می گویید؟

ببنید بحث ورزش نیست که بگویم ورزش باعث دعوا می شود. ورزش تلاش و محل تربیتی در درون خود دارد؛ اما به طور مثال اگر شخصی در محله ای بزرگ شود که حرف خوبش فحش است یا در خانواده ای بزرگ شود که پدر و مادر بیست سال با هم دعوا دارند. خب آن فرد عصاره چنین چیزی هست نه ورزش. این دلیلی نیست که ورزش بد است.

همین الان هم همین است. وقتی ما به تربیت عمومی در کشور توجه نکنیم این هم می شود نتیجه اش.

در انتخابات 96 چه قدر هزینه کردید؟

20میلیون تومان

این مبلغ برای کجا هزینه شد؟

4 یا 5 محافظ گذاشته بودند و باید اداره‌شان می کردیم. یا دو سه تا بنر هم زدیم. فکر هم نمی کنم کسی برایم کاری کرده باشد. اگر جایی عکس بنده را دیدید من این کار را انجام ندادم.

خب اینگونه رئیس جمهور نمی شوید؟

اگر می شد خوب بود. خب مردم حرف ها را فهمیدند ولی به من رای ندادند. به آقای روحانی رأی دادند.

من چند کلمه را به شما می گویم و شما هم به صورت کوتاه جواب بدهید؟

محمود احمدی نژاد: فروپاشنده نظام های مملکت

فتنه 88: اشتباه بزرگ

ترامپ: موج نابخردانه گذرا

پراید: ماشین مردم

آخرین باری که از تصویر یک مسئول دولتی ناراحت شدید؟

هر روز.

اینها را انتقال نمی دهید؟

خب در روزنامه ها مقاله می نویسم.

یعنی با آنها تماس نمی گیرید؟

تماس می گیرم اما یا وصل نمی کنند و یا گوشی را بر نمی‌دارند. تنها مسئولی را که دیدم به همه تلفن ها جواب می دهد آقای مسعود مظاهری بود. البته دو سه دفعه با سلطانی فر و آخوندی خواستم صحبت کنم که توانستم.

بعد انتخابات 96 چند دفعه روحانی را دیدید؟

اصلا ندیدمشان، تماس تلفنی هم نداشتم.

به نظرتان رئیس جمهور سال 1400 چه کسی است؟

نمی دانم. امیدی ندارم انسانی که پوپولیست نباشد نیاید.

آیا تدبیر و امید در این دولت بود؟

نه نبود.

پس تصمیم بر چه اساسی بود؟

پوپولیسم. در این چهل ساله همه‌اش پوپولیسم بوده است.

171 / 156

نظرات

1- لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
2- نظرات حاوی مطالب توهین‌آمیز یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران و مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
3- نظرات پس از تایید منتشر می‌شود.

ایسکاTV

اخبار پر بازدید

آخرین اخبار