به گزارش خبرنگار بینالملل ایسکانیوز، از زمان بازگشت مجدد ترامپ به کاخ سفید مواضع آمریکا در قبال اوکراین به طور کلی تغییر کرد و بر خلاف تلاشهای بایدن برای افزایش فشار بر روسیه، رئیس جمهور جدید مسیری کاملا متفاوت در پیش گرفت. ترامپ از همان روزهای ابتدایی با تاکید بر دست خالی اوکراین در برابر روسیه، خواهان دادن امتیازات ملموس به مسکو برای پایان دادن به این جنگ بود. البته این موضع ترامپ متحدان اروپایی آمریکا را بسیار ناامید کرد اما تلاشهای متعدد آنها برای تغییر موضع ترامپ، تاثیری بر رئیس جمهور آمریکا نداشت.
بیشتر بخوانید:
اعتراف زلسنکی: ترامپ فشار زیادی به من وارد میکند
همزمان با برگزاری کنفرانس امنیتی مونیخ که هفته پیش برگزار شد، اروپاییها بار دیگر شانس خود را برای تغییر مواضع آمریکا در قبال اوکراین انجام دادند. «فردریک کمپه» -تحلیلگر اندیشکده شورای آتلانتیک آمریکا- در گزارش اخیر خود در این زمینه بیان میکند: شرایط کنونی اگرچه موجب منسجمتر و مصممتر شدن طرفهای اروپایی برای تقویت ظرفیتهای دفاعی مستقل شده اما در عین حال، شکاف عمیق در روابط فراآتلانتیک ایجاد کرده و تغییر رویکرد واشنگتن نسبت به جنگ اوکراین و آینده این بحران را در هالهای از ابهام فرو برده است.
چرخش معادلات با بازگشت ترامپ
برخلاف انتظار بسیاری از متحدان اروپایی آمریکا، دونالد ترامپ آشکارا نشان داده که برای پایان دادن سریع به جنگ اوکراین آماده است امتیازات قابلتوجهی به روسیه بدهد؛ رویکردی که در پایتختهای اروپایی با نگرانی و حتی خشم مواجه شده است. کشورهای اروپای شرقی و بالتیک بهویژه بیم آن دارند که هرگونه توافق شتابزده با مسکو، عملا به تثبیت دستاوردهای میدانی روسیه منجر شود و امنیت بلندمدت اروپا را تضعیف کند.
چندین دیدار پرتنش در کاخ سفید میان ترامپ و زلنسکی برگزار و در همه آنها رئیسجمهور اوکراین با برخوردی سرد و تحقیرآمیز از سوی همتای آمریکایی خود مواجه شد. آنچه که تا کنون در پرونده جنگ اوکراین رخ داده این است که ترامپ نهتنها نسبت به مطالبات کییف برای تضمینهای امنیتی پایدار بیاعتنا بوده، بلکه در تعامل با رهبران اروپایی نیز مواضعی مشابه اتخاذ کرده و عملا نشان داده که قصد ندارد سیاست خود را با خواست متحدان هماهنگ کند.
در نگاه منتقدان اروپایی، ترامپ میکوشد جنگ اوکراین را ـ حتی به بهای تحمیل هزینههای سنگین به مردم این کشور ـ به سرعت خاتمه دهد و آن را به عنوان یک «دستاورد شخصی» در کارنامه سیاسی خود ثبت کند.
نارضایتی اروپا و بنبست با روسیه
مسکو نیز با توجه به پیروزیهای میدانی و دست برتر در نبرد، تاکنون نشانهای از تمایل به عقبنشینی جدی نشان نداده است. روسیه حاضر به دادن امتیازات معنادار نشده و همچنان بر شروط حداکثری خود پافشاری میکند. همین موضوع موجب نگرانی عمیق در اروپا شده است؛ زیرا در صورت توافقی که تنها بر پایه امتیازدهی غرب شکل بگیرد، توازن قوا در شرق اروپا بهشدت تغییر خواهد کرد.
تحلیل شورای آتلانتیک تاکید میکند که اروپا در پاسخ به این وضعیت، بهدنبال تقویت توان دفاعی مستقل، افزایش بودجههای نظامی و هماهنگی صنعتی-نظامی میان اعضای اتحادیه است. با این حال، پرسش کلیدی این است که آیا این روند با سرعتی کافی پیش میرود یا خیر. جنگ وارد مرحلهای فرسایشی شده و هرگونه تأخیر در تصمیمگیری میتواند پیامدهای غیرقابل بازگشتی برای آینده اوکراین و امنیت اروپا داشته باشد.
آیندهای تاریک در انتظار کییف
در این میان، سرنوشت اوکراین بیش از هر زمان دیگری به تصمیمات قدرتهای بزرگ گره خورده است. برخی تحلیلگران بر این باورند که زلنسکی با قماری پرریسک ـ که ناشی از برآوردی خوشبینانه از میزان تعهد و فداکاری غرب بود ـ کشورش را در موقعیتی بسیار شکننده قرار داد. اتکای کامل به حمایت نظامی و مالی غرب، بدون درنظر گرفتن تغییرات احتمالی در سیاست داخلی آمریکا و ماهیت منفعتمحور روابط بینالملل، اکنون اوکراین را در معرض خطر جدی قرار داده است.
تلاشهای کییف برای تضمین حمایتهای پایدار و بلندمدت، دستکم تا این مرحله، به نتیجه قطعی نرسیده و آینده جنگ همچنان مبهم است. آنچه مسلم است، تحولات پیشرو نهتنها سرنوشت اوکراین، بلکه مسیر همگرایی دفاعی اروپا و حتی شکل نظم امنیتی غرب را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
انتهای پیام/
نظر شما