به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، در دنیای تولیدات فرهنگی، هنری و رسانهای، نهادهایی وجود دارند که نه فقط به عنوان یک دفتر اداری، بلکه به مثابه یک زیستبوم برای هنرمندان عمل میکنند. در دو سال اخیر، مرکز مستند سوره که ذیل سازمان سینمایی سوره حوزه هنری فعالیت میکرد دقیقاً چنین نقشی را ایفا کرد. اما خبر انحلال ناگهانی این مرکز، جامعه مستندسازان را در بهت فرو برده است؛ انحلالی که در سکوت خبری رقم خورد و تاکنون هیچ مقام مسئولی در سازمان سینمایی سوره، حاضر به ارائه توضیحی قانعکننده درباره چرایی این تصمیم نشده است.
مرکز مستند سوره در سالهای اخیر توانسته بود خود را به عنوان یک بازوی اجرایی برای مستندسازان مستقل و دغدغهمند تثبیت کند. این مرکز صرفاً یک نهاد سفارشدهنده نبود؛ بلکه با حمایتهای مادی، تسهیل پیچیدگیهای اداری و صدور مجوزها و همچنین حمایت از مستندسازان برای حضور در اقسام جشنواره ها به پناهگاهی برای فیلمسازان تبدیل شده بود.
پرسش اصلی اما اینجاست: چرا ساختاری که پویایی و خروجی کیفی قابل قبولی داشت، ناگهان به پایان خط رسید؟ انحلال این مرکز در هالهای از ابهام قرار دارد. سازمان سینمایی سوره به عنوان متولی اصلی، تاکنون ترجیح داده است سکوت کند. این سکوت زمانی تاملبرانگیزتر میشود که به کارنامه درخشان این مرکز نگاه کنیم.
حمایت از مستندسازان مستقل و شرکت در جشنواره های داخلی همچون فیلم مقاومت، سینما حقیقت، فیلم عمار، چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر و جشنواره تلویزیونی مستند و راهیابی به جشنواره های خارجی از جمله مسکو، میلان، جشنواره فیلم های ورزشی کنیا و ده ها جشنواره معتبر برون مرزی دیگر از جمله فعالیت های این مرکر بوده است.
در حوزه مدیریت، همیشه گفته میشود که هر تجربه موفقی باید به عنوان یک الگو تثبیت شود. مرکز مستند سوره در این دو سال، از مرحله آزمون و خطا عبور کرده و به بلوغ اجرایی رسیده بود. وقتی یک سیستم به کارآمدی رسیده، انحلال آن بدون ارائه دلیلی شفاف، پیامی ناامیدکننده به بدنه هنری کشور مخابره میکند. آیا این انحلال به معنای تغییر رویکرد کلان در سازمان سینمایی سوره است یا ریشه در تصمیمات مدیریتی در پشت درهای بسته دارد؟ و عدم پاسخگویی مدیران فرهنگی در قبال چنین تصمیمات سرنوشتسازی، آسیبهای جبرانناپذیری به اعتماد میان هنرمندان و نهادهای حامی وارد میکند.
در نهادهای عمومی مانند حوزه هنری، «شفافیت» یک انتخاب نیست، بلکه یک وظیفه است. اگر عملکرد این مرکز مثبت بوده که کارنامه جشنوارهای آن گواه این مدعاست پس انحلال آن چه توجیهی دارد؟ و اگر عملکرد آن دارای ایراداتی بوده، چرا مستندسازان و افکار عمومی نباید بدانند که این ایرادات چه بوده است؟
سارا طالبیان مستندساز در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز گفت: حجم تبلیغاتی که در مرکز مستند سوره انجام میشد برای منی که برای بار اول با آن مرکز همکاری میکردم خوشایند بود و در بحث روابط عمومی و تبلیغات حمایتهای لازم را میکردند.
وی با بیان اینکه اثر من کار سنگینی بود افزود: حمایت خوبی صورت گرفت و به ثمر رسید و به جشنواره سینماحقیقت راه پیدا کرد منتها یک دفعه بعد از جشنواره که اثر من این همه خروجی های خوبی رقم زد و در پنج بخش کاندیدا شده و در دو بخش جایزه گرفته بود متوجه شدیم مرکز مستند سوره به این نتیجه رسیده که این اثر چندان به دردبخور نیست.
طالبیان تصریح کرد: اثری که این همه اتفاق خوب برایش افتاده باید چه چیزی بشود که از نظر دوستان این مرکز خوشایند باشد؟ حالا با انحلال مرکز مستند سوره نمیدانم فرجام اثر من چه خواهد شد. این کار قرار بوده برای بحث پخشش اقدام شود که کلا معلوم نیست چه اتفاقی خواهد افتاد. علاوه بر بحث پخش بحث تسویه حساب من هم نامشخص بلاتکلیف است یعنی کاری که من آذرماه تحویل دادم حالا مشخص نیست با چه کسی طرف حساب هستم.
کارگردان مستند «رویای ناتمام» اظهار کرد: با اتفاقات رخ داده به این نتیجه رسیدم اشتباهترین کاری که از انجام دادم این بود که من با مرکز مستند سوره همکاری کردم و وقت و انرژی و همه چیزم را اما حالا هیچکس جوابگو نیست.
وی در پایان سخنانش با اشاره به اینکه اتفاقات خوبی در مرکز مستند سوره در حال رقم خوردن بود گفت: من در جریان سیاست گذاری نیستم و نمیدانم مشکلشان با فضای مستند چه بوده است ضمن اینکه مگر در سرمایه گذاری برای مستند چند ارگان پای کار هستند که همان یک مجموعه را هم منحل کردند. درسته از بین رفتن توی شرایط در واقع بعد از دیگه بعد از اینکه این جنگ اتفاق افتاده اینها به هر حال من خودم که دوباره رفتم برای یه کار جدید و اینا خب خیلی تعداد جاهایی که بخوان سرمایه گذاری کنن و اینا خیلی کمتر شده اتفاق افتاد.
طبق پیگیری های خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز با انحلال مرکز مستند سوره، قرار است ساختار جدیدی به نام بنیاد رسانهای سوره با مدیرعاملی سیدامیر جاوید تشکیل بشود و تولیدات مستند نیز در این بنیاد پیگیری شود که تلاش کردیم با مدیرعامل این بنیاد درباره انحلال و تغییرات به وجود آمده گفتوگو کنیم که ایشان با اشاره به معذوریت مصاحبه از گفتوگو با ما سر باز زد و نکته قابل توجه و تامل اینجاست که یک بنیاد رسانهای برای مصاحبه با رسانه معذوریت دارد.
شاید وقت آن رسیده باشد که مدیران ارشد سازمان سینمایی سوره، در یک نشست خبری شفاف، پاسخ دهند که این «آزمون و خطای مدیریتی» به کجا ختم میشود. آیا قرار است مرکزی کارآمدتر جایگزین شود، یا شاهد کوچکسازی و خروج از میدانهای حساس فیلمسازی مستند خواهیم بود؟
انتهای پیام/
نظر شما