به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، نصرالله مدقالچی یکی از باسابقه ترین و سرشناس ترین دوبلورهای ایران است.مدقالچی از دیرپاترین گویندگان نقش های مکمل در تاریخ دوبله است که به جای چهره های برجسته ای از سینمای جهان نظیر ژان گابن، جین هَکمَن، آنتونی هاپکینز نیز به خوبی شناخته شده است. گویندگی وی به جای مایکل آنسارا در نفش «ابوسفیان» در فیلم محمد رسول الله، دکلمه انیمیشن «آنشرلی با موهای قرمز» و... از شناخته شده ترین کارهای وی در عرصه دوبله نزد عموم است.

در همین خصوص خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز با این دوبلور پیشکسوت و خاطره‌ساز به گفت‌وگو نشست که شرح آن در ذیل آمده است.

ایسکانیوز: حال این روزهای یکی از خاطره‌سازترین صداهای دوبله چطور میگذرد؟

مدقالچی: برای دوبله، اول باید ایستاد به حرمت پیشکسوت‌های این کار که از کنار ما رفتند و بعد نشست به حال دوبله گریه کرد. دوبله دیگر آن دوبله سابق نیست. بخاطر اینکه دوبله کشش دارد و جذاب است هرکسی ناپخته وارد این کار میشود. اوستای کفاش انقدر ایرادات شاگردش را میگیرد که مثلا چرا میخ را اینجوری صاف کردی و چرا اینجوری شد سپس بعد از ۵۰ سال کلید را بهش میدهد تو باید در مغازه را باز کند و شاگرد تبدیل به استاد می‌شود.

ایسکانیوز: گیر کار کجاست؟

مدقالچی: این گیر در جذابیت این کار است. هرکسی فکر میکند صدایش به درد این کار میخورد. صدا باید هویت داشته باشد. هویت یعنی چی؟ هویت یعنی اینکه آن صدا تاثیرگذار باشد در شنونده و تمام وجودش را احاطه بکند. اگر احاطه نکند، تاثیر نمی‌کند. شما حتما درباره دوران طلایی دوبله که از سال ۴۰ تا ۵۰ است شنیده‌اید. تمام همکارهای پیشکسوت عزیز من که الان نیستند یادشان گرامی باد.

چه چیزهایی از آنان یاد گرفتم. جناب کسمایی، جناب لطیف‌پور، جناب شرافت، جناب رسول‌زاده، جناب جلال مقامی و... هیچ کدام به خاطر پول نیامدند و همه با عشق آمدند. با عشق آمدن تا برای پول آمدن دو هدف متفاوت است. برای پول آمدن بی‌هویت است و با عشق آمدن دارای هویت. وقتی هم که از این دنیا رفتی به عنوان آثارت را به عنوان یادگار نگه می‌دارند اما اگر بدون هویت باشید مثل این میماند که روی سنگ قبر کسی بدون نوشته باشد و شما هرچی کندوکاش بکنید نمی‌فهمید چه کسی زیر آن سنگ خوابیده است.

الان در دوبله جوانان ناپخته می‌آیند و عجب و غریب در فیلم‌ها حرف میزنند خصوصا در فیلم‌های انیمیشن که سخت‌ترین فیلم‌ها برای دوبله هستند زیرا بزرگترین انیماتور دنیا فکر نمی‌کنم بیشتر از ۲۰ حالت بتواند بدهد یا حالا بگوییم ۵۰ حالت یا اصلاً بگوییم ۸۰ حالت نسبت به یک هنرپیشه؛ ۲۰ حالتش می‌ماند که ۱۰۰ بشود و آن ۲۰ حالت را گوینده باید سر جایش بگذارد که این کار ساده‌ای نیست.

اگر بخواهم مثال می‌زنم انیمیشن «آقای رنگو» را شاید دیده باشید. در این فیلم تمام همکاران من بدون استثنا از امیر زند مدیر دوبلاژ گرفته تا بقیه همکاران همه به نحو احسنت رول گفتند یعنی خودشان را به صدای اصلی آن پرسوناژی که حرف زدند نزدیک کردند به همین خاطر است که تبدیل یک دوبله فرهیخته و فاخر شده است. ولی الان من می‌بینم که جوانان نشستند پشت میز و بدون اینکه به صدای آن کاراکتری که دارند حرف می‌زنند توجه بکنند، شروع می‌کنند به حرف زدن که این کدل فایده‌ای ندارد.

ایسکانیوز: چرا دیگر شاهد نسل طلایی در دوبلورهای جدید نیستیم؟ آیا ایراد از کشف استعداد است یا طی کردن یک شبه ره صدساله مانع از بروز و ظهور استعدادهای جدید است؟

مدقالچی: نسل طلایی دوبله ایران الان در قطعه هنرمندان آرمیده‌اند. خیلی ساده بگویم عشق نیست. اگر با عشق گلدان‌های خانه را آبیاری نکنید به مرور زمان قهر می‌کند. دوبله هم همین است، باید با عشق بیاید و به فکر پولش نباشید. پول موقعی می‌آید که تو غرق عشق باشی و پول اصلاً برایت مهم نباشد.

ایسکانیوز: اصلا در دوبله پول هست؟

مدقالچی: نمیدانم چه بگویم که یک موقعی به کسی توهین نشود. خیلی ساده بگویم، نه. پول در دوبله نیست. اولا دوبله در دو بخش است. یک بخش خصوصی که با پلتفرم‌هاست و یک بخش هم مرتبط با صداوسیماست. بیشتر کارها الان در واحد دوبلاژ تلویزیون صوزت میگیرد و با وجود اینکه مدیر محترمش آقای شکیبا بسیار آدم خوبیست و حامی تیم است اما فکر می‌کنید با تمام اینها برای دوبله یک رول اول فیلم سینمایی به من یا همکاران چقدر پرداخت می‌کنند؟ یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان که پول یک کیلو گوشت هم نیست. تازه مدیر واحد دنبالش رفته و به همین سادگی هم نبوده است و مبالغ از این هم کمتر بوده است و قبل‌تر این مبلغ ۶۵۰ هزار تومان بوده است.

ایسکانیوز: شفل اصلی شما دوبله است؟

مدقالچی: الان دوبله شغل بیستم من است. من گاهی میروم فیلم‌هایی که ارزشمند است را دوبله میکنم و کاری هم به پولش ندارم، زیرا به حرمت مدیر واحد است که بسیار به او احترام میگذارم زیرا پشتیبان واحد دوبلاژ است. کار اصلی من تیزر تبلیغاتی است. من از سال ۱۳۴۴ تا الان ۶۱ سال است که تیزر میخوانم. من کلی اجاره خانه میدهم.

ایسکانیوز: آیا شما بازنشسته صداوسیما هستید؟

مدقالچی: خیر. کارمند صدا و سیما نیستیم، بیمه صدا و سیما هم نیستیم. من بیمه صندوق اعتباری هنرمندان هستم. البته از طرف صندوق پیشکسوتان بیمه هستم و هیچ پولی پرداخت نمی‌کنم و آنها پرداخت می‌کنند و بیمه تکمیلی هم دارم و از نظر بیمه مشکلی ندارم.

ایسکانیوز: صدای شما حاصل تمرین است یا مادرزادی؟

مدقالچی: مادرزادی است اما پرورش پیدا کرده است و اکتسابی نیست. از طریق تمرین میتوان به صدای خوب که نه اما به صدای پخته رسید. در نتیجه استمرار در صحبت کردن باعث می‌شود پختگی در صدا ایجاد شود اما زنگ صدا مادرزادی است. یعنی زبان کوچک و سوراخ‌های کنار آن باعث زنگ صدا می‌شود هیچ کاری‌اش را هم نمی‌توان کرد و با عمل جراحی هم قابل دستیابی نیست.

ایسکانیوز: شما به عنوان یک دوبلور صدایتان بیشتر از چهره‌تان برای مردم شناخته شده است. وقتی در خیابان، هنگام خرید، سفر، تاکسی و... صحبت میکنید آیا از صدا شما را می‌شناسند؟

مدقالچی: اغلب بله. مردم محبت دارند و می‌آیند عکس بگیرند که از این محبت مردم خیلی خوشحال میشوم و تشکر می‌کنم.

ایسکانیوز: شما نزدیک به ۱۰ سال در آلمان نزدگی کردید. آیا مهاجرت کرده بودید و برگشتید؟

مدقالچی: بله ۹ سال و یک روز در آنجا زندگی کردم. اول از همه پسر بزرگترم را فرستادم پیش اخوی مرحومم. بعد طاقت نیاوردیم و مجبور شدیم هجرت بکنیم. من، خانمم و پسر کوچکم هم به آلمان رفتیم. برادر بزرگم خیلی حمایت کرد تا روزی که پسر بزرگم و دانشگاهش را تمام کرد، پسر کوچکم هم به اصطلاح طرح کارش را تمام کرد که الان صدابردار تلویزیون آلمان است. پسر بزرگ من هم در سوئیس زندگی میکند و در آنجا یک شرکت دارد.

ایسکانیوز: بین همه نقش‌هایی که کار دوبله آنها را انجام دادید کدام یک برای خودتان ماندگارتر بود و بیشتر دوستش داشتید؟

مدقالچی: نمیشود گفت. من هر رولی را چه کوچک و چه بزرگ عاشقانه دوستش دارم، یعنی هرچه که در چنته دارم در اختیار نقش می‌گذارم.

ایسکانیوز: برخی از همکاران شما وارد عرصه بازیگری شدند. شما چرا وارد این عرصه نشدین؟

مدقالچی: قبول نمیکنم چون میخواهند از صدای ما استفاده کنند. همین چند وقت پیش کسی زنگ زده بود گفت میخواهم در فیلم بازی کنی؛ گفتم من بازیگر نیستم و ۱۰میلیارد هم بدهی بازی نمی‌کنم. در تئاتر بازی می‌کنم اما سینما کار من نیست.

ایسکانیوز: آیا نقشی بوده که شما دوست داشتید دوبله کنید اما کس دیگری دوبله کرده باشد؟

مدقالچی: نه من از تاسف‌ها نمی‌خورم چون میگویم که این یک سنگ محک میشود که کار مرا بسنجند. من به خودم اطمینان دارم و میدانم که اگر جای این رولی حرف بزنم صد بعلاوه یک خودم را میگذارم و مرد می‌خواهم بیاید صد بعلاوه دو خودش را بگذارد. خدابیامرز عزت الله مقبولی با حسن عباسی «لورل و هاردی» را صد بعلاوه یک گفتند و هیچ گوینده‌ای تا به حال مادر پیدا نشده که بتواند یک پلان از این اثر رو به زیبایی عزت الله مومنی و حسن عباسی دوبله بکند.

انتهای پیام/