علیاصغر شفیعیان، مشاور دفتر رئیسجمهور و فعال سیاسی در گفتوگو با خبرنگار سیاسی ایسکانیوز با اشاره به تأثیر لایحه مقابله با نفوذ بر فضای دانشگاهی اظهار کرد: به نظر میرسد این طرحها صرفاً برای این است که روی روان جامعه اثر بگذارد و تأثیر دیگری ندارد. اساسأ این طرح هم مانند بقیه قوانین خواهد بود و هیچ اثر واقعی برای جلوگیری از نفوذ نخواهد داشت؛ حتی دستگاههای تخصصی امنیتی هم ایدهاش را مطرح نکردند.
وی افزود: بهترین راه از نظر جامعه شناختی برای مبارزه با هرگونه نفوذ بیگانه، ما باید بتوانیم در دل مردم نفوذ کنیم. بالا رفتن سطح اعتماد و اتحاد ملی خودش بزرگترین و موثرترین سد در برابر نفوذ دشمن در هر حوزه و سطحی خواهد بود.
شفیعیان با تأکید بر اینکه تصویب این طرح ضرورت امنیتی نداشته است گفت: در حال حاضر در نظام داخلی نهادهای متعددی را برای مقابله با نفوذ و جاسوسی در اختیار داریم و حتی میتوان گفت تعداد این دستگاهها بیش از حد نیاز است. پیش از این هم برای موارد جاسوسی و نفوذ هم جرم انگاری شده بود و هم حد و حدود آن مشخص شده و حتی به مرحله اجرا هم رسیده است.
این فعال رسانهای این طرح را عامل محدود کردن و بسته شدن فضای علمی و پژوهش کشور دانست و تأکید کرد: اجرایی شدن این دست قوانین در کنار مهم بودن کلیات آن ، اما در جزئیات دست و پای تجار، دانشمندان، اساتید و حتی کسانی را که قصد دارند فعالیتهای فرهنگی درستی با کشورهای سطح ۲ و ۳ (که در جزئیات طرح آمده) داشته باشند، میبندد.
شفیعیان با بیان اینکه یکی از علتهای مخالفت دولت با طرح مبارزه با نفوذ موضوع علمی و پژوهشی آن است تصریح کرد: دغدغه اصلی دولت به ویژه وزارت علوم جنبههای بورسیه شدن، ارتباطات دانشگاهی بین کشورهای مختلف و مقالههای علمی اساتید است. هرچند جزئیات نقدهای دستگاهها به طور کامل رسانهای نشده است اما رویکرد کلی در این سالها به دو دسته تقسیم شده است؛ یک رویکرد این است که هرگونه ارتباطی، حتی دیدن یک شبکه تلویزیونی خارجی یا عضویت در یک کانال تلگرامی معاند یا خارجی را مصداق نفوذ یا ارتباط جاسوسی بدانند. رویکرد دوم مقابله با هرگونه فعالیت تعاملی با برخی کشورهاست.
این فعال رسانهای با تأکید بر اینکه کاهش ارتباطات علمی راه جلوگیری از نفوذ نیست خاطرنشان کرد: ما باید شرایطی ایجاد کنیم که فارغالتحصیلان دانشگاههای بزرگی مثل امیرکبیر یا صنعتی شریف، هر لحظه به فکر خروج از کشور نباشند و در داخل بمانند. این موج مهاجرت دانشجویان، اساتید و پزشکان، اگرچه تعبیر تندی است اما میتواند خیانت تلقی شود که راحت کشور را خالی میکنند؛ اما در عین حال این نکته را باید مد نظر داشت که ما در داخل باید فضا و بستر مناسب را برای جذب اینها مهیا کنیم و چنان جذابیتهایی ایجاد کنیم که بمانند.
وی ادامه داد: گاهی ما خودمان آنها را با بهانههای مختلف میرانیم. برای مثال، من وقتی پیش پزشک میروم، برایم اهمیتی ندارد که طرف سنی است یا شیعه، یا مسلمان است یا کلیمی؛ فقط میخواهم درمان شوم. اگر بخواهیم این طرحها را سختگیرانه اجرا کنیم، کسی در کشور باقی نمیماند. نباید هر دانشجویی را بررسی کرد که فکرش چیست یا دلیل ارتباط گیریاش با فلان دانشگاه برای چیست؛ این سختگیریها باعث میشود جوانان علاقه خود را به مملکت از دست بدهند و یا پاهایشان سست شود و از کشور بروند.
شفیعیان با تأیید رویکرد دولت در مخالفت با برخی مفاد لایحه گفت: همانطور که آقای رئیسجمهور میگویند، ما باید حتی با اپوزیسیون هم صحبت کنیم. ما باید حاضری باشیم با کسانی که خیانت نکردهاند گفتگو کنیم؛ مثلاً در اتفاقات دیماه دیدیم جماعتی که با جمهوری اسلامی اختلاف نظر داشتند یا حتی مواضعشان علیه سیستم حکومتی بود و میگفتند باید جور دیگری حکومت کرد، اما خائن به مملکت نبودند و با حمله خارجی مخالف بودند، حتی اگر این مخالفت برایشان در خارج از کشور هزینه داشت. ما باید بتوانیم اینها را به داخل کشور بازگردانیم؛ و این موضوع فقط محدود به چند سلبریتی خاص نباشد، بلکه باید دلمان را بزرگتر کنیم. در وضعیتی که اینقدر راحت در حق ما ظلم شده و حملات نظامی صورت گرفته یا در مجامع بینالمللی با رای بالا علیه ما رای میدهند، ما باید حداقل در کنار یکدیگر باشیم.
این فعال سیاسی در پایان با تأکید بر اینکه طرحهایی که ما را از هم جدا میکند باید کنار گذاشته شوند اظهار کرد: باید مشخص شود که منافع ملی اولویت است؛ پوشش دین و عقیده نباید باعث جدایی ما شود. اگر سختگیری زیادی برای دانشجو، استاد و هر کسی که در هر جایگاهی کار میکند اعمال کنیم، آنها مجبور میشوند در مقابل ما ریاکاری کنند، در حالی که بخشهای زیادی از آنها از ما جدا شدهاند. کسانی که کمی سستتر باشند، خیلی راحت لیز میخورند و حتی ممکن است جاسوس پیدا شود. راه درست این است که مسیرمان را تغییر دهیم و ببینیم چگونه میتوانیم نفوذ بیشتری در دل مردم ایجاد کنیم.
انتهای پیام/
نظر شما