به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، جواد قارایی کارگردان و تهیه‌کننده مستند «ایرانگرد»، پارادایم مستندسازی طبیعت و مردم‌شناسی در ایران را تغییر داده است. او برخلاف بسیاری از مستندسازان که تنها به دنبال تصاویر کارت‌پستالی از جاذبه‌های توریستی هستند، دوربین خود را به عمق زیست‌بوم‌های دشوار و بکر برد؛ جایی که زندگی در ساده‌ترین و در عین حال اصیل‌ترین شکل خود جریان دارد. «ایرانگرد» به جای نگاهی از بالا به پایین یا توریستی، با مردم بومی یکی می‌شود.

با این حال، اهمیت کار قارایی تنها در تصویرسازی خلاصه نمی‌شود. او به طور غیرمستقیم، اهمیت گردشگری مسئولانه را به مخاطب گوشزد می‌کند. او نشان می‌دهد که ایران، فراتر از کلان‌شهرها، موزه‌ای زنده و در حال تنفس است که حفاظت از آن، وظیفه‌ای ملی است.

در همن راستا خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز با جواد قارایی به گفت‌وگو نشست که شرح آن در ذیل آمده است.

ایسکانیوز: چه شد که به سمت ساخت برنامه «ایرانگرد» رفتید؟

قارایی: سال۸۸ شروع به کار کردم و بدون اینکه هیچ کسی به من سفارش داده باشد، به عشق ایران و برای اینکه دغدغه من ایران بود و می‌دیدم که مسئولین و مردم نمی‌دانند چه فرصت‌های طلایی و بی‌نظیری در کشور ما وجود دارد، خانه‌ام را فروختم و شروع به تولید مجموعه مستند «ایرانگرد» کردم و در نهایت ایرانگرد به وجود آمد.

ایسکانیوز: چرا با فروش خانه چنین ریسکی کردید؟

قارایی: ریسک کردم برای اینکه باید برای ایران ریسک کرد. بسیاری جانشان را می‌دهند، بسیاری زندگیشان را می‌دهند. من گفتم یک خانه کوچکی دارم یا برای ایران می‌توانم قدمی بردارم یا نمی‌توانم. هدف من قدم برداشتن برای ایران بود. من در دانشگاه مدیریت گردشگری خواندم، دوره‌های مختلف تور لیدری را گذراندم، دوره های فیلم سازی را نیز گذراندم اما قبلش در بازار ۱۰ سال در بازار بودم و درآمد بسیار بالایی داشتم پس من به خاطر پول از بازار بیرون نیامدم، از بازار که بسیار درش پول درمی‌آوردم آمدم در جایی که هیچ پولی درش وجود نداشت. هرچه پول درآورده بودم را برایش گذاشتم اولا برای اینکه به هدفم ایمان داشتم دوم اینکه مطمئن بودم برای کشورمان باید کاری بکنیم و قدمی برداریم و باید برایش مایه بگذاریم.

ایرانگرد که تولید شد به خاطر این بود که مسئولین و مردم بیشتر ایران بشناسند و جاذبه‌های بی‌نظیر گردشگریمان که ظرفیت بی‌نظیری در حوزه اقتصاد و هزاران حوزه‌های دیگر دارد را سعی کنم ارائه و شکوفا بکنم.

دوست ندارم ایرانگرد در خارج از کشور پخش بشود

ایسکانیوز: ساخت ایرانگرد برای مخاطبان داخلی ساخته شد یا با هدف جذب گردشگران خارجی؟

قارایی: ایرانگرد را قطعاً برای مخاطب داخلی بود و با شناخت مخاطب داخلی ساختم و اصلا دوست ندارم که ایرانگرد در خارج از کشور پخش بشود بخاطر اینکه درش چالش‌ها و مشکلاتی را در کنار زیبایی‌ها عنوان می‌کنم و دوست ندارم که خارجی‌ها راجع به مشکلات ما چیزی بدانند و این یک مساله داخلی است و حتماً باید خودمان ببینیم و مسئولین آن چالش‌ها و مشکلات را برطرف کنند.

ایسکانیوز: آیا تبلیغ یک منطقه گردشگری که باعث سرازیر شدن گردشگر به آن منطقه می‌شود به طبیعت و زیست بوم آن منطقه آسیب وارد نمی‌کند؟

قارایی: یکی از وزرایی کشورمان تلفن را برداشت و گفت تو کاری کردی که وزارت گردشگری در طی ۴۸ سال برای کشور نکرد و تاثیری که ایرانگرد در صنعت گردشگری و در رونق صنعت گردشگری و در رونق به نمایش کشیدن جاذبه‌های ایران در کشور داشت را هیچ کسی نتوانست انجام دهد. نمیخوام بگویم ایرانگرد و جواد قارایی‌ها این کار را کردند، ایرانگرد و جواد قارایی یک قطره‌ از جریانی است که الان وجود دارد. اما آن زمان یک سرچشمه‌ای بود که چشمه دیگری وجود نداشت.

برخی از مستندسازان یا صرفاً در حوزه حیات وحش کار می‌کردند یا در حوزه‌های تاریخی خیلی وزین که بیشتر به درد استادان دانشگاه و دانشجوها می‌خورد. به این شکلی که بخواهند ایران و ایرانی و جاذبه هایش را اینقدر خودمانی نشان بدهد و سعی بکند که استانداردهای تصویری و پژوهشی را رعایت بکند نداشتیم.

بنابراین یک تصویر خوب با شناخت مخاطب باعث شد تا یک جریان بزرگ گردشگری یا ایرانگردی داخلی به وجود بیاید و آن چیزی جز لطف خدا در ایرانگرد نبود. به لطف خدا و کمک مردم و همینطور عوامل سخت کوش برنامه که صنعت گردشگری در داخل رونق کسب بکند.

ایرانگرد وقتی که ساخته شد یک هدفی پشتش بود و هدفش این بود که رونق صنعتی گردشگری اتفاق بی‌افتد، هدفش این بود که اقوام به هم نزدیک‌تر بشوند و بدانیم همه ما ترک، لر، فارس و بلوچ و از هر قوم و از هر طایفه‌، زبان، گویش و حتی دین و مذهب با هم یک خانواده هستیم و این برای من خیلی مهم بود که اتحاد ملی در مجموعه ایرانگرد شکل بگیرد. برای من خیلی مهم بود که ظرفیت‌های بی‌نظیر کشور ما در حوزه‌های مختلف مخصوصاً صنعت گردشگری دیده بشود و مسئولین و مردم ببینند و از این ظرفیت‌ها استفاده بکنند. برای من خیلی مهم بود که چالش‌ها و مشکلات مردم در نقاط مختلف کشور دیده بشود و آنها برطرف بشود.

ایسکانیوز: فکر میکنید این مشکلات برطرف شد؟

قارایی: در خیلی از جاها برطرف شد. به عنوان مثال من در خط ساحلی سواحل مکران در جنوب شرقی ترین نقطه ایران در استان سیستان و بلوچستان تا مرز بین استان سیستان و بلوچستان و هرمزگان در آنجا چند قسمت مستند کار کردیم. اون سه قسمت مستندی که من در سال ۸۹-۹۰ کار کردم قبل از اینکه پخش بشود در کل آن منطقه ساحلی ۴۰۰-۵۰۰ کیلومتری فقط توی چابهار دو هتل وجود داشت که کیفیت آنچنانی هم نداشتند و هیچ اقامتگاه بومگردی در این ۴۰۰ کیلومتر وجود نداشت و به غیر از این دو هتل در چابهار هیچ چیز دیگری نبود لذا هیچ‌ گردشگری هم به آن منطقه نمی‌رفت. در کنار آن فقط هفته‌ای دو تا پرواز وجود داشت و هرکسی هم که می‌رفت افرادی بودند که می‌رفتند پارچه و تلویزیون می‌خریدند و در شهرهای دیگر به قیمت بالاتر می‌فروختند اما امروز که با شما صحبت می‌کنیم روزانه چندین پرواز فقط از تهران به چابهار داریم. امروز که داریم صحبت می‌کنیم حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ اقامتگاه بومگردی فقط در همین نوار ساحلی ساخته شده است و امروز که با شما صحبت می‌کنیم بیش از فکر می‌کنم ۱۵ هتل ۴ و ۵ ستاره در آن منطقه ساخته شده و در حال ساخت است. جاده‌های بسیار زیادی ساخته شده و خط راه آهنش در حال راه اندازی است.

ایسکانیوز: آیا اینها آسیب به طبیعت و بکر بودن منطقه نیست؟

قارایی: همه اینها بسیار خوب است. ظرفیت برد یک منطقه باید و مدیریت درست گردشگری آن منطقه باید رعایت بشود تا آسیبی به آن منطقه وارد نشود.

متولیان ظرفیت برد منطقه گردشگری را رعایت نمی‌کنند

ایسکانیوز: این ظرفیت برد را چه کسی باید مدیریت کند؟

قارایی: قطعاً وزارت میراث فرهنگی، سازمان محیط زیست و مردم و متولیان آن منطقه. عمدتا ظرفیت برد منطقه را رعایت نمی‌کنند و فقط می‌خواهند پول دربیاورند. من از تهران یک مقدار که خارج می‌شوم از جاده هراز، مسیر پاکوب دماوند را می‌بینم، مسیر پاکوب کوه دماوند مگر از روی جاده هراز باید مشخص باشد؟ مشخص است چون جمعیت بسیار زیادی آنجا رفتند و از آن مسیر انقدر استفاده کردند که یک اتوبان خاکی در کوه دماوند در ارتفاع ۴۰۰۰ تا ۵۶۰۰ درست شده و ما از جاده هراز آن را می‌بینیم و این یک اشتباه است.

در طرح «سفر به سرزمین رویاها» می‌خواستم ۲۰ قسمت مستند وزین بسازم

ایسکانیوز: همه صحبت‌ها با توجه به رونق گردشگری داخلی بود. برای جذب گردشگر خارجی هم برنامه‌ای دارید؟

قارایی: ۶-۷ سال است من طرحی به نام «سفر به سرزمین رویاها» که اسم قبلی آن «سفر به سرزمین تروریست‌ها» بود و دیدم می‌تواند خطرناک باشد و مانند تیغ دو لبه است اسمش را تغییر دادم.

طرحم این بود که ۲۰ قسمت مستند وزین و فاخر با روایت دو خارجی که یکی آمریکایی و دیگری اروپایی بود و قرار بود جلوی دوربین من قرار بگیرند و راوی ما باشند و خودم مقابل دوربین نبودم این مستند را برای نتفلیکس بسازم که تمام مردم دنیا این را ببینند زیرا که رهبر شهید ما طی سالیان دراز چندین خواسته داشتند آن خواسته‌ها عبارتند از مبارزه با ایران هراسی، مقابله با اسلام هراسی، مبارزه با شیعه هراسی، معرفی تمدن و تاریخ ایران به عنوان یک کشور ده هزار ساله و تمدنساز به مردم جهان، رونق صنعت گردشگری و جذب حداکثری گردشگران خارجی و در نهایت کارآفرینی.

ایسکانیوز: طرح را به کی ارائه کردید؟

قارایی: به کی ارائه ندادم؟ به سازمان صدا و سیما، به آقای دکتر مونسان زمان وزارتشان در دولت آقای روحانی، به آقای مهندس ضرغامی زمان وزارتشان در دولت شهید رئیسی و به آقای دکتر صالحی امیری زمان وزارتشان هم اکنون در دولت دکتر پزشکیان که حتی یک نفر هم حمایت نکرد.

اگر قرار باشد که صنعت گردشگری ما موفق بشود باید کارهایی انجام بشود اما قبل از این می‌رسیم به یک سوال و اینکه اصلا چرا باید ما صنعت گردشگریمان قوی بشود؟ من اگر افغانستان زندگی می‌کردم و یک مرد افغانی بودم یا اگر توی سوئد زندگی میکردم یا اگر توی عربستان زندگی می‌کردم یا اگر توی ژاپن زندگی میکردم اینقدر راجع به گردشگری حرف نمی‌زدم چون چیز زیادی برای ارائه نداشتم اما من مردی هستم که در ایران زندگی می‌کنم، ایران چرا باید در صنعت گردشگری حتماً پیشرو و حتماً باید موفق بشود و چاره‌ای جز این ندارد؟ به هزار دلیل. یکی از مهم‌ترین دلایلش این است که ما جزو ۵ کشور برتر در داشتن بیشترین و متنوع‌ترین جاذبه‌های گردشگری جهان هستیم پس یک عالمه ظرفیت داریم.

بنابراین حالاکه این همه جاذبه و ظرفیت داریم و جز کشورهای برتر جهان در این حوزه هستیم اما در جذب گردشگر و در رونق صنعت گردشگری، شکوفایی و موفقیت این صنعت جزو کشورهای آخر هستیم، باید موفق بشویم چون همه ظرفیت‌ها را داریم.

ترکیه سالانه ۶۲ میلیارد دلار از گردشگری درآمد دارد

حتما ما باید در صنعت‌های مختلف قوی باشیم اما چرا نباید از ظرفیت یک صنعتی که فوق العاده است و همه چیزش مهیاست استفاده بکنیم؟ آقای دکتر قالیباف یکی دو سال است که در به در دنبال آن ۶ میلیارد دلار پولیست که در کشورهایی مثل کره و قطر و... بلوکه شده است. باید به آقای قالیباف گفت ولش کن، دزد برد. باید برویم دنبال آن چیزی می‌توانیم به دست بیاوریم. کشور ترکیه ۶۲ میلیارد دلار از صنعت گردشگری در طول یک سال درآمد داشته اما ما دنبال آن ۶ میلیارد هستیم.

اگر کشور ترکیه با یک دهم جاذبه گردشگری کشور ما می‌تواند ۶۲ میلیارد دلار پول دربیاورد پس ما با این همه جاذبه چرا نتوانیم ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیارد دلار پول دربیاریم؟ ما در سال و قبل از جنگ نهایتا ۵۰ میلیارد دلار از فروش نفا درآمد داشتیم؛ وقتی می‌توانیم از صنعت گردشگری ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیارد دلار پول بدست بیاوریم چرا کسی به آن توجه نمی‌کند؟

من نمی‌فهمم که چرا روسای جمهور ما و وزرای گردشگری ما نمی‌توانند درک بکنند، آقای صالحی امیری، آقای ضرغامی و آقای مونسان به من گفتند ما بودجه‌اش را نداریم. من که می‌دانم وزارت گردشگری این پول را ندارد، همه می‌دانیم وزارت گردشگری در تهیه حقوق کارکنان خودش مشکل دارد و همیشه این داستان‌ها بوده، مرمت بسیاری از ابینه تاریخی انجام نمی‌شود چون پول نیست و من همه اینها را می‌دانم.

۹۰ میلیارد تومان قرار بود برای ساخت یک مجموعه بی‌نظیر از ایران هزینه شود تا در نتفلیکس پخش شود. ۹۰ میلیارد تومانِ امروز را سه سال پیش که خدمت آقای صالحی امیری ارائه دادم خیلی کمتر بود و چیزی حدود ۳۰-۴۰ میلیارد تومان بود. این مبلغ نصف پول یک سریال آبکی که در پلتفرم های ما پخش می‌شود هم نیست. یعنی کشور ما ایران با ۱۰ هزار سال قدمت و تمدن و با این همه دارایی و با این همه مردمی که بی‌نظیر هستند و در این فشارها همه چیز را تحمل می‌کند انقدر بی‌ارزش و پست شده که به اندازه نصف یک سریال به درد نخور مزخرفی که در برخی از این پلتفرم‌ها ساخته می‌شود انقدر ارزش ندارد که ما برایش پول تهیه بکنیم؟

چند همت پول در قالب مسئولیت اجتماعی به باد فنا می‌رود

منِ وزیر باید بلند بشم بروم بگویم ما برای مملکتمان می‌خواهیم یک کاری انجام دهیم. من خبر دارم در این شرکت‌های فولاد و مس و ... و یک عالمه شرکت‌های خصوصی و غیرخصوصی و دولتی و چند همت پول در قالب مسئولیت اجتماعی به باد فنا می‌رود.

از این ۹۰ میلیارد، ۵۰ میلیارد تومانش پول دستمزد آن دو نفر آمریکایی و فرانسوی بود که قرار بود به ایران بیایند و به دلار پول بگیرند و ماهیانه چیزی حدود بین ۵ تا ۱۰ هزار دلار میشد. حقوقی که قرار بود بیش از یک سال در ایران بمانند و جلوی دوربین کار بکنند. من با ۴۰ میلیارد تومان می‌خواستم یک برنامه بسازم که در نتفلیکس پخش بشود.

والله قسم به این فکر افتادم که بخاطر ایران خانه‌ام را بفروشم این کارو بکنم. ۲۰ سال پیش به خاطر ایران خانه‌ام را فروختم که ایرانگرد را به خاطر ایران بسازم و امروز دارم به این فکر می‌کنم که دوباره خانه‌ام را بفروشم، پولی هم از جای دیگری قرض بگیرم و این برنامه را بسازم و به طور شخصی در نتفلیکس پخشش کنم.

ما انقدر بدبخت شدیم کشوری که سالانه حدود ۴۰ میلیارد دلار از نفتش پول به دست می‌آورد و می‌تواند ۴۰۰ میلیارد دلار پول از گردشگری به دست بیارود حاضر نیست پول سه ساعت از درآمد نفتش که از جزیره خارک می‌رود را برای معرفی کشورش، برای مقابله با ایران هراسی، برای معرفی تمدن و برای جذب گردشگر تا شاهد این باشیم که ۲۰۰-۳۰۰ میلیارد دلار در سال وارد کشورمان بشود.

می‌توانیم با کمترین هزینه، ایران را به جهان معرفی کنیم

قلب من می‌شکند و آتش می‌گیرم وقتی می‌بینم که وزرای گردشگری کشورم می‌گویند که ما نتوانستیم ۵۰ میلیارد و ۱۰۰ میلیارد تومان آماده بکنیم برای اینکه ایران را معرفی بکنیم. در زمانی که هزاران هزار همت در این مملکت به باد می‌رود ما نمی‌توانیم ۱۰۰ میلیارد تومان برای این مملکت خرج بکنیم که ایران را به جهان معرفی بکنیم. من می‌گویم با کمک جوان‌های همین مملکت، ایران را با کمترین هزینه به جهان معرفی بکنیم و همین کار را هم نمی‌کنند که این جهل است یا خیانت.

من دیگر هیچ امیدی به هیچ دولتی نه اصولگرا و نه اصلاح طلب، نه چپی، نه راستی و نه وسطی ندارم. تنها امید من به مقام معظم رهبری است که خودشان شخصاً در صنعت گردشگری ورود بکنند و یک انقلابی را در صنعت گردشگری به وجود بیاورند. اگر در هر کشور دیگری زندگی می‌کردم اینها را نمی‌گفتم اما من در ایران زندگی می‌کنم که ۱۰ هزار سال تمدن و هزاران هزار جاذبه گردشگری دارد که ثبت ملی و ثبت جهانی شده‌اند.

جهانیان تشنه این هستند که ایران را ببینند و ایران را بشناسند. ما را قبلاً به یک کشور تروریستی می‌شناختند اما امروز ما را به موشک‌هایمان می‌شناسند. اینکه ما را به موشک‌هایمان و به قدرت نظامیمان می‌شناسند برای من یک افتخار است اما دوست دارم ما را به تمدن هم بشناسند، به صلح و دوستی و تاریخ ما را هم بشناسند، به طبیعت متنوع و بی‌نظیر هم ما را بشناسند و همینطور به مردم مهمان نواز و بی‌نظیری که در هیچ کجای کره زمین وجود ندارند هم ما را بشناسند. اما ما حاضر نیستیم برای معرفی کشورمان قدمی برداریم.

ایسکانیوز: اگر شما موفق به ساخت این برنامه می‌شدید و در نتفلیکس هم پخش میشد آیا به خاطر تحریم‌ها و نبود زیرساخت، هیچ گردشگری حاضر به سفر به کشورمان میشد؟ آیا تضمینی وجود داشت تا نتفلیکس آن مجموعه را از صفحه‌اش پاک نکند؟

قارایی: من قرار نبود صحبت سیاسی، سیاه نمایی یا سفیدنمایی بکنم. من میخواستم حقیقت زیبای ایران را با هر چیزی که از نگاه یک گردشگر خارجی است به تصویر بکشم. قرار بود مثل همه مستندهای ایرانگرد با شناخت مخاطب خارجی و با روایت راویان خارجی و با صداقت ایران را به تصویر بکشم، بنابراین فکر می‌کنم که آن‌ها حتماً صداقت به خرج می‌دادند و حتما چیزهای بسیار خوب زیادی را که در کشور و در طول سفری که برایشان چیده بودیم می‌دیدند و آنها را به تصویر می‌کشیدند و خیلی بعید می‌دانم که بخواهند حذفش کنند.

ایسکانیوز: چون هرآنچه که به ایران و ایرانی و نشان جنبه مثبت از کشورمان است در فضای بین الملل حذف می‌شود.

قارایی: این موضوع وجود دارد. اما من فکر نمی‌کنم که نتفلیکس آن مجموعه را حذف میکرد اما حتی اگر حذفش میکردند در یوتیوب که چند میلیارد نفر مخاطب دارد و مجانی هم هست می‌توانستم بگذارم. یوتیوب یک رسانه مجانی بی‌نظیری است که بر علیه ما اقدام کرد یعنی آدم‌هایی بر علیه ایران در آنجا اقداماتی کردند اما ما می‌توانیم به نفع ایران آنجا اقدام بکنیم.

ایسکانیوز: یک سوال غیر گردشگری از شما دارم. در زمان جنگ رمضان به کمک خلبانان کشورمان که در ارتفاعاتی سقوط کردند رفتید. از آن ماجرا بگویید.

قارایی: من چه در زمان جنگ ۴۰ روزه و چه جنگ ۱۲ روزه تمام مدت تهران بودم. یک روز به دعوت خانواده همسرم به لواسان رفته بودیم و در آنجا و در خارج از لواسان توی کوه‌ها بودم که آن صحنه را دیدم. دیدم هواپیمایی که آتش گرفت و در حال سقوط است، خلبان‌ها را دیدم که در جای بسیار صب العبوری پشت کوه‌های لواسان و انتهای دشت لار که همه جا پر از برف بود سقوط کردند. این صحنه را دیدم و سریع خبر دادم و در نهایت ارتباط گرفتم و برای عملیات نجات حرکت کردم.

ایسکانیوز: با کی ارتباط گرفتید؟

قارایی: چون من زنگ زده بودم و گفته بودم که من یک همچین صحنه‌ای را دیدم، عزیزانی از نیروی هوایی با من تماس گرفتند و توضیحاتی در خصوص منطقه به آنان دادم. در نهایت همان زمانی که جنگنده‌ها می‌آمدند شلیک می‌کردند مجبور به بلند کردن هلیکوپتر شدند و با سختی و دشواری‌های زیادی که داشت و چون گفتیم احتمالاً دیگر برنگردیم اشهدمان را خواندیم و همان موقع رفتیم و خدارا شکر ختم به خیر شد.

ایسکانیوز: از شما خواسته شد که به کمک بروید یا داوطلبانه رفتید؟

قارایی: من داوطلبانه رفتم. رفتم و خدارا شکر توانستیم کمکشان بکنیم و بچه‌ها را نجات بدهیم. این افراد واقعا از دل و جانشان مایه گذاشته بودند و نمیشد کسانی را که جانشان را می‌گذارند، آدم برایشان کاری نکند. بیشتر از این نمی‌توانم توضیح بدهم اما روی یک مستندی داریم کار می‌کنیم چون خیلی جاها را فیلم‌برداری کردم و به زودی منتشر خواهد شد.

از مقام معظم رهبری خواهشمندم دستور ساخت بمب اتم را صارد کنند

ایسکانیوز: در پایان نکته و یا سخن نگفته‌ای باقی مانده؟

قارایی: من همینجا از مقام معظم رهبری حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای دو درخواست و دو خواهش دارم. اول اینکه خودشان شخصاً در صنعت گردشگری ورود پیدا بکنند چون من ایمان دارم که بالای ۲۰۰ میلیارد دلار در سال می‌توانیم از گردشگری درآمد داشته باشیم و به طبع آن رونق اقتصادی و کارآفرینی داشته باشیم و همینطور جمعیت کشورمان بیشتر شود، در کنارش اقتصادمان شکوفا بشود و پویایی، امید و انگیزه بیشتری به جامعه به خاطر صنعت گردشگری به وجود بیاید. چون هیچ کدام از دولت‌ها با هیچ سلیقه و با هیچ نگاهی ورود نکردند و من ایمان دارم که اگر ایشان به صنعت گردشگری ورود پیدا بکنند حتماً اتفاق بزرگی در کشور می‌افتد و انقلابی در این صنعت خواهد افتاد.

نکته دوم در روز پنجم جنگ ۱۲ روزه وقتی که فرماندهان عزیز کشورمان شهید شدند من در یک برنامه تلویزیونی زنده حضور داشتم و آن زمان مقام معظم رهبری آیت‌الله خامنه‌ای شهید نشده بودند، من در آن برنامه خواهش کردم که به خاطر صلح، به خاطر حفاظت از ایران و به خاطر اینکه از مردممان در سیاره‌ای که قانون جنگل در آنجا حکم‌فرما است بتوانیم محافظت بکنیم، مسلح به سلاح هسته‌ای بشویم. خب این اتفاق نیفتاد و متأسفانه ایشان و بسیاری از فرماندهان و بزرگان و مردمان عزیز و کودکان کشورمان به شهادت رسیدند. اینجا از شما خواهش می‌کنم قبل از اینکه اتفاق بسیار بدی دوباره در کشورمان بی‌افتد دستور ساخت سلاح هسته‌ای را صادر بکنند تا ما بتوانیم با قدرت در میز مذاکره حضور پیدا بکنیم و بتوانیم با قدرت در این کره خاکی زندگی بکنیم و از کشور عزیز و زیبای خودمان ایران جان و مردم عزیزمان محافظت بکنیم.

انتهای پیام/