به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، ترافیک در پایتخت، دیگر نه یک چالش جابجایی که بحرانی در دل ساختار هزارتوی کلانشهری چون تهران است و سیاست‌های سنتی مدیریت شهری را در مصاف با واقعیت‌های مدرن زندگی شهر به چالشی جدی گرفته. آن هم در گیروداری که شهروندان در ازدحام معابر و آلودگی هوا گرفتارند. پس پرسش اصلی را باید اینگونه روی دایره بریزیم که آیا افزودن آسفالت و زیرگذر، راه گریز از این بحران است یا تله‌ای برای تشدید خودرومحوری؟

در ادامه گفت‌وگوی ایسکانیوز با مهرداد تقی زاده، کارشناس حمل و نقل و ترافیک را بخوانید:

تقی زاده در پاسخ به این پرسش که آیا برای درمان فلج ساختاری ترافیک تهران می‌توان به یک جراحی بنیادین دست زد، اظهار کرد: در تمام شهرهای جهان، تنها یک راه برای حل مشکل تردد مردم وجود دارد و آن مقابله با خودرومحوری در کنار تقویت حمل‌ونقل عمومی است. این دو عامل باید همزمان با هم پیش بروند؛ اگر تنها یکی از این دو مورد انجام شود، فایده لازم حاصل نخواهد شد.

شکست در جایگزینی حمل‌ونقل

این کارشناس حمل‌ونقل و ترافیک در خصوص وضعیت ترافیکی موجود در پایتخت گفت: در شهر تهران، حمل‌ونقل عمومی ایجاد شده برای شهروندان کافی نیست و آن‌ها نمی‌توانند به‌راحتی از آن استفاده کنند.

تقی‌زاده با بیان اینکه طبق آمارها روزانه میلیون‌ها نفر از این سیستم استفاده می‌کنند، خاطرنشان کرد: اما مشکل اصلی این است که حتی همین افراد نیز در ساعات پیک با ازدحام شدید در ایستگاه‌ها و قطارهای بسیار پر مواجه هستند و به سختی می‌توانند از خدمات استفاده کنند. به همین دلیل، اکثر افرادی که خودرو دارند، ترجیح می‌دهند همچنان از خودروی شخصی خود استفاده کنند.

وی در واکنش به اینکه ساخت جاده‌ها و اتوبان‌های بیشتر راهی برای دعوت از خودروهای بیشتر در سطح شهر است، گفت: آنچه امروز در تهران شاهد آن هستیم، ناشی از دو عامل است؛ نخست، عدم کفایت حمل‌ونقل عمومی از نظر کیفی و کمی، و دوم، ساخت معابر بیشتر در طی سال‌های گذشته که در دوره فعلی نیز ادامه یافته است. این روند مستقیماً منجر به تشدید خودرومحوری در پایتخت می‌شود.

سوگیری بودجه‌ به سود خودرو

این کارشناس حوزه ترافیک با اشاره به سیاست‌های بودجه‌ای شهرداری گفت: هر بودجه‌ای که به شهرداری تهران اختصاص می‌یابد، به جای آنکه صرف تقویت ناوگان مترو و اتوبوس شود، صرف ساخت زیرساخت‌های خودرویی می‌گردد. اگر با وجود بودجه‌های کلان، ناوگان حمل‌ونقل عمومی به‌درستی تجهیز می‌شد، فاصله بین قطارها به جای هفت یا هشت دقیقه، به دو دقیقه کاهش می‌یافت که این یعنی ایستگاه‌ها برای پذیرش مسافر در فواصل زمانی کوتاه طراحی شده‌اند.

او در تشریح این موضوع اضافه کرد: در حالی که با بهانه کمبود بودجه، از خرید ناوگان جدید خودداری می‌شود، می‌بینیم که ده‌ها زیرگذر در شهر تهران برای خودروها ساخته شده است که خود نشان از اتلاف منابع دارد. تمام بودجه‌هایی که صرف مسیرهای خودرویی می‌شود، باید به سمت تقویت حمل‌ونقل عمومی هدایت شود.

تقی زاده با بیان ضرورت تغییر در مدل تامین مالی گفت: برای خروج از این وضعیت، باید از ظرفیت سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در حوزه حمل‌ونقل عمومی استفاده کرد تا بتوان به یک وضعیت روشن در اولویت‌های مدیریتی در مدیریت معابر و جابجایی‌های شهری دست یافت.

تقی زاده در پاسخ به اینکه آیا مسئله درآمدزایی از طرح‌های ترافیکی مانع از اصلاح سیاست‌های شهری شده است، اظهار کرد: موضوع اصلی، بحث درآمدزایی نیست؛ بلکه آنچه مانع تغییر رفتار مدیریت شهری شده، نبود یک نگرش درست است. مدیران همچنان با این تصور که ساخت معابر و زیرساخت‌های بیشتر، وضعیت را بهبود می‌بخشد، به مسیر اشتباه خود ادامه می‌دهند.

او با طرح این نکته اضافه کرد: آن‌ها هنوز به این درک نرسیده‌اند که ساخت معبر بیشتر، به معنای حل مشکل نیست، بلکه در واقع راهی برای تشدید بحران است.

این کارشناس حمل و نقل با اشاره به تجربیات گذشته خود در ساختار مدیریت شهری گفت: زمانی که معاون ترافیک شهر تهران در دوران آقای قالیباف بودم، تلاش کردیم شهردار را متقاعد کنیم تا اهمیت ویژه‌ای به توسعه متروی تهران بدهد. نتیجه آن تلاش‌ها این بود که با ایجاد ده خط مترو، تحولی در شبکه حمل‌ونقل ایجاد شد؛ هرچند در آن دوران نیز اشتباهاتی همچون ساخت پل صدر رخ داد، اما بسیاری از تصمیمات غلط نیز جلوگیری شد.

وی با بیان اینکه این رویکرد تأثیر مثبتی بر ترافیک تهران داشت، افزود: اگرچه برخی اشتباهات در کنار موفقیت‌ها انجام شد و اثرات مثبت را تا حدی خنثی کرد، اما تمرکز بر توسعه مترو در آن مقطع، گام مهمی در مسیر درست بود.

تنها راهکار موثر

تقی زاده در واکنش به اینکه آیا گسترش حمل‌ونقل عمومی و عدم توسعه معابر جدید، مهم‌ترین عامل کاهش ترافیک است، اظهار کرد: این اقدامات نه تنها مهم‌ترین عامل، بلکه تنها راهکار موجود برای عبور از بحران فعلی است. بدون تمرکز بر توسعه خطوط مترو و کاهش وابستگی به معابر جدید، هرگونه اقدام دیگر در برابر ترافیک تهران بی‌اثر خواهد بود.

انتهای پیام/