گروه اقتصادی ایسکانیوز؛ تحولات سیاسی آخر هفته بار دیگر احتمال مذاکره و دستیابی به توافق میان ایران و آمریکا را در هاله‌ای از ابهام قرار داد. از یک سو، موضع‌گیری‌های منتشرشده از طرف ایران نشان می‌دهد چارچوب‌ها و روش‌های مطرح‌شده برای مذاکره هسته‌ای در شرایط فعلی مورد پذیرش قرار نگرفته و از سوی دیگر، اظهارنظر مقام‌های آمریکایی نیز نشانه روشنی از تمایل واشنگتن به پیشبرد فوری مذاکرات ارائه نمی‌کند.

مجموع این تحولات نشان می‌دهد دست‌کم در کوتاه‌مدت، نمی‌توان انتظار داشت مسیر دیپلماسی با سرعت و سهولت به سمت توافق حرکت کند. به نظر می‌رسد سیاست آمریکا همچنان بر تداوم فشار اقتصادی و حفظ اهرم محاصره متمرکز باشد؛ در مقابل، ایران نیز با تکیه بر سیاست مقاومت و استفاده از ظرفیت‌های خود در بازار انرژی تلاش می‌کند طرف مقابل را به پذیرش شروطش نزدیک کند. در چنین شرایطی، چشم‌انداز کوتاه‌مدت اقتصاد بیش از آنکه به متغیرهای بنیادی وابسته باشد، تحت تأثیر مسیر تحولات سیاسی و نحوه مواجهه دو طرف با یکدیگر قرار می‌گیرد.

خوش‌بینی هفته گذشته بورس تا چه اندازه دوام می‌آورد؟

بازار سرمایه در هفته گذشته معاملات مثبتی را تجربه کرد؛ روندی که بخش مهمی از آن را می‌توان به افزایش انتظارات مثبت درباره احتمال مذاکره و دستیابی به توافق نسبت داد. به بیان دیگر، بخشی از تقاضای شکل‌گرفته در بازار سهام از بهبود چشم‌انداز سیاسی و کاهش احتمالی ریسک‌های بیرونی تأثیر می‌گرفت. اکنون با انتشار اخبار جدید، این پرسش مطرح است که آیا خوش‌بینی هفته گذشته همچنان می‌تواند به حمایت از تقاضا ادامه دهد یا بخشی از آن جای خود را به احتیاط خواهد داد؟

در صورت تداوم ابهام سیاسی، احتمالاً معامله‌گران برای ورود به موقعیت‌های جدید با تردید بیشتری عمل می‌کنند. این وضعیت لزوماً به معنای آغاز یک روند نزولی در بورس نیست، اما می‌تواند از قدرت تقاضا در نمادهایی که طی روزهای گذشته پیشتاز معاملات بوده‌اند، بکاهد. در واقع، فاصله میان انتظارات مثبت هفته گذشته و اخبار تازه سیاسی ممکن است به افزایش عرضه‌های مقطعی و رفت‌وبرگشت قیمت‌ها منجر شود.

در این میان، صندوق‌های سرمایه‌گذاری اهرمی و نمادهایی که در هفته گذشته ورود قابل‌توجه پول حقیقی را تجربه کردند، بیش از سایر بخش‌ها در معرض نوسان قرار دارند. ماهیت پرریسک صندوق‌های اهرمی و حساسیت بیشتر آنها به تغییر انتظارات معاملاتی می‌تواند باعث شود واکنش این ابزارها به تغییر جو بازار سریع‌تر و پررنگ‌تر باشد.

دلار؛ بازگشت به محدوده ۲۷۰ هزار تومان

بازار ارز نیز نشانه‌هایی از عقب‌نشینی خوش‌بینی‌های اخیر را بروز داده است. دلار که در طول هفته گذشته بخشی از افت قیمت خود را تجربه کرده بود، در پایان هفته تقریباً تمام این کاهش را جبران کرد و بار دیگر به محدوده ۲۷۰ هزار تومان نزدیک شد. این بازگشت نشان می‌دهد انتظارات مثبت ناشی از احتمال توافق، دست‌کم در شرایط فعلی، نتوانسته پشتوانه پایداری برای کاهش نرخ ارز ایجاد کند.

البته بازگشت دلار به این محدوده را نباید به‌تنهایی نشانه آغاز یک موج افزایشی جدید دانست. در شرایطی که نتیجه تقابل سیاسی همچنان مشخص نیست، بازار ارز می‌تواند در محدوده فعلی به نوسان ادامه دهد و در انتظار اخبار تعیین‌کننده‌تر باقی بماند. به همین دلیل، تداوم نوسان دلار در حوالی ۲۷۰ هزار تومان، دست‌کم در کوتاه‌مدت، یکی از سناریوهای قابل‌طرح برای بازار است.

در بازار طلا نیز اثر نرخ ارز در کنار تحولات قیمت جهانی طلا اهمیت دارد. نزدیک شدن دلار به محدوده ۲۷۰ هزار تومان می‌تواند زمینه تعدیل قیمت‌های داخلی طلا را فراهم کند، اما این عامل به‌تنهایی برای تعیین مسیر بازار کافی نیست. نوسانات اونس جهانی و حباب منفی موجود در بازار داخلی همچنان از متغیرهای اثرگذار بر معاملات خواهند بود؛ عواملی که می‌توانند مانع از انتقال کامل اثر افزایش نرخ ارز به قیمت طلا شوند و دارندگان این دارایی را با نوسان ارزش مواجه کنند.

بورس ۲۳ آبان؛ نوسان به‌جای ریزش؟

با کنار هم قرار دادن تحولات سیاسی و واکنش بازارهای ارز و سرمایه، به نظر می‌رسد بورس در معاملات ۲۳ آبان بیش از هر چیز در موقعیت انتظار قرار بگیرد. در چنین فضایی، رفت‌وبرگشت قیمت‌ها و افزایش احتیاط معامله‌گران، به‌ویژه در نمادهایی که طی هفته گذشته رشد بیشتری داشته‌اند، دور از انتظار نیست. احتمال دارد خریداران برای ورود دوباره به صندوق‌های اهرمی و سهام پرتراکنش، به سیگنال‌های روشن‌تری نیاز داشته باشند.

با این حال، نمی‌توان صرفاً بر مبنای اخبار سیاسی آخر هفته از بازگشت قطعی بورس به روند نزولی سخن گفت. نه لزوماً تمام رشد هفته گذشته از دست خواهد رفت و نه تغییر فضای سیاسی به‌تنهایی می‌تواند مسیر همه نمادها را یکسان کند. آنچه در کوتاه‌مدت محتمل‌تر به نظر می‌رسد، کاهش شتاب تقاضا، افزایش حساسیت معامله‌گران به اخبار و شکل‌گیری معاملاتی نوسانی است.

در مجموع، بازارهای مالی ایران بار دیگر در برابر متغیری قرار گرفته‌اند که قدرت اثرگذاری آن بر انتظارات اقتصادی همچنان بالاست: سرنوشت تقابل سیاسی ایران و آمریکا. تا زمانی که نشانه روشنی از تغییر مواضع دو طرف یا بازگشت مسیر مذاکره مشاهده نشود، احتمالاً بازار ارز و سرمایه با احتیاط و نوسان به تحولات واکنش نشان می‌دهند؛ وضعیتی که در آن، یک خبر سیاسی می‌تواند جهت انتظارات را تغییر دهد، بی‌آنکه الزاماً به معنای تغییر پایدار روند بازار باشد.

انتهای پیام/