گروه سیاسی ایسکانیوز، امروز، جمهوری اسلامی با یک تغییر بنیادین در معادلات امنیتی دفاعی روبروست. اگرچه منطق نفوذ ایالات متحده در ایران همچنان بر پایه استراتژی‌های قدیمی است و تنها لباس‌های جدیدی به تن کرده است، اما متغیری که واشنگتن در محاسباتش نادیده می‌گیرد، تغییر سطح توانمندی‌های دفاعی ایران است. امروز دیگر بحث بر سر شناسایی نفوذ نیست، بلکه بحث بر سر تغییر قواعد بازی نفوذ است.
دشمن در تلاش است با تکیه بر نفوذ چندبعدی و استفاده از ابزارهای هیبریدی، جنگی نامرئی را در لایه‌های دیجیتال و ذهنی جامعه پیش ببرد تا بدون شلیک یک گلوله، انسجام ملی را هدف قرار دهد. این نفوذ هیبریدی، ترکیبی از جنگ روانی، حملات سایبری و تحریکات اجتماعی است که در سکوت پیش می‌رود تا در لحظه استراتژیک، لایه‌های زیرین جامعه را به تلاطم اندازد. اما این استراتژی، در برخورد با دکترین جدید امنیتی ایران، به بن‌بست رسیده است؛ بن‌بستی که نتیجه گذار ایران از دفاع منفعلانه به بازدارندگی فعال است.
تغییر راهبرد؛ امنیت فراتر از مرزهای فیزیکی
فرمان مقام معظم رهبری مبنی بر دفاع بدون محدودیت مرزی، تنها یک دستورالعمل نظامی نیست، بلکه اعلام یک استراتژی جدید است: امنیت ملی ایران دیگر در پشت دیوارهای سیمانی یا در محدوده ۳۳ استان تعریف نمی‌شود. این دکترین پذیرفته است که برای متوقف کردن نفوذ هیبریدی، باید میدان نبرد را به جایی منتقل کرد که دشمن در آن احساس امنیت می‌کند. در واقع، امنیت ملی اکنون در عمق استراتژیک تعریف می‌شود.
حسین کنعانی مقدم، دبیر کل حزب سبز، در گفت‌وگو با ایسکانیوز بر تغییر این معادلات تأکید می‌کند و می‌گوید: ما در جنگ الکترونیک و جنگ سایبری به برتری فناوری دست یافته‌ایم تا بتوانیم در سیستم‌های تهاجمی پیشرفته دشمن انحراف ایجاد کنیم.
این یعنی ایران اکنون قادر است نفوذ دشمن را نه تنها شناسایی، بلکه در همان لایه‌های نامرئی خنثی کرده و متقابلاً برای دشمن هزینه ایجاد کند. تسلط بر فضای سایبری، در واقع خط اول دفاع در برابر نفوذ مدرن است تا مانع از تبدیل شدن روایت‌های دشمن به تلاطم‌های اجتماعی شود.
جابه‌جایی خط قرمزها و بازدارندگی تنبیه‌کننده
وقتی دکترین دفاعی به حالت دفاع بدون مرز تغییر می‌یابد، خط قرمزهای استراتژیک جابه‌جا می‌شوند. بازدارندگی امروز ایران، دیگر صرفاً جلوگیری از حمله نیست، بلکه ایجاد ترس از پاسخ است. این بازدارندگی فعال، هر نقطه از جهان را که تهدیدی برای بقای نظام باشد، به یک میدان عملیاتی تبدیل می‌کند.
در این راستا، قدرت موشکی ایران به عنوان بازوی اجرایی این دکترین، نقش کلیدی ایفا می‌کند. موشک‌های بالستیک با برد دور و دقت بالا، پیام روشنی را به دشمن منتقل می‌کنند: هرگونه جسارت در نفوذ یا تهاجم، پاسخی متناسب و در عمق استراتژیک خواهد داشت.
پاسخ ما به دشمن دیگر منطقه‌ای نیست، بلکه فراتر از منطقه خواهد بود؛ جغرافیا، فراتر از جغرافیا خواهد بود. این یعنی قواعد بازی عوض شده است؛ دشمن اکنون می‌داند هر ضربه‌ای در لایه‌های سایبری یا نیابتی بزند، با پاسخی سریع و در نقاط حساس استراتژیک روبرو خواهد شد.
تسلط بر آسمان؛ پیش‌شرط دفاع بدون مرز
اما در ایران امروز و میانه جنگ‌های اخیر، اهمیت تسلط بر آسمان بیش از هر زمان دیگری نمایان است. دکترین دفاع بدون مرز، بدون تسلط بر آسمان و فضا، تنها یک تئوری باقی می‌ماند؛ اما وقتی این تفکر با توانمندی‌های موشکی پیشرفته و زیرساخت‌های هوا فضایی گره می‌خورد، به یک تهدید واقعی و ملموس تبدیل می‌شود. تسلط بر فضا یعنی داشتن چشم بیدار برای شناسایی تهدیدات در همان لحظه تولد و داشتن بازوی بلند برای نابودی آن‌ها در هر نقطه از کره زمین.
قدرت موشکی ایران امروز دیگر تنها یک ابزار دفاعی نیست، بلکه ابزاری برای تغییر معادلات است. موشک‌های هایپرسونیک و سامانه‌های پیشرفته، زمان واکنش دشمن را به صفر می‌رسانند و هرگونه محاسبه‌ای برای نفوذ یا حمله را با شکست مواجه می‌کنند. این تسلط بر آسمان است که به دکترین دفاع بدون مرز، اعتبار عملیاتی می‌بخشد.
تکمیل‌کننده این معادله، توانمندی‌های شگفتی‌ساز است که سردار محبی، سخنگوی سپاه پاسداران، به آن‌ها اشاره کرد. آمادگی برای سناریوهای جدید، به معنای استقرار ابزارهایی است که محاسبات دشمن را به صفر می‌رساند. شگفتی‌سازها در واقع ابزارهایی هستند که دشمن انتظار حضورشان را ندارد و در لایه‌هایی عمل می‌کنند که مرزهای جغرافیایی در آن‌ها معنا ندارد.
کنعانی مقدم معتقد است: تجهیزات نوین و پیشرفته‌ای که هنوز رونمایی نشده‌اند، در لحظه عملیاتی، برای دشمن شگفت‌انگیز خواهند بود. این تجهیزات، همان ابزارهای تغییر بازی هستند که باعث می‌شوند هرگونه تلاش برای نفوذ هیبریدی، با یک پاسخ سخت و ملموس روبرو شود. شگفتی‌سازها یعنی تبدیل ترس به واقعیت در محاسبات دشمن.
بازخوانی تاریخ و اسناد سفارت آمریکا ثابت می‌کند دشمن تغییر ماهیت نداده است، اما ایران تغییر سطح داده است. استکبارستیزی در سال ۱۴۰۵، یعنی تکیه بر این توانمندی‌های جدید و درک این حقیقت که امنیت، دیگر محصول پشت دیوار بودن نیست، بلکه محصول تسلط بر میدان نبرد است. امروز، بازدارندگی فعال ایران، تنها راه توقف نفوذ و تغییر دائمی قواعد بازی در برابر استکبار است.
انتهای پیام/
نظر شما