به گزارش خبرنگار علم و فناوری ایسکانیوز؛ شرکت دانشکار صنعت بنا فعالیت خود را از دل یک تجربه دانشجویی آغاز کرد؛ زمانی که گروهی از دانشجویان رشته‌های مختلف مهندسی ساختمان تصمیم گرفتند به‌جای انتظار برای ورود به بازار کار، مسیر حرفه‌ای خود را با راه‌اندازی کسب‌وکاری مستقل بسازند.
اعضای اولیه این گروه از رشته‌هایی مانند تأسیسات مکانیکی، تأسیسات برقی، متالورژی، جوشکاری و معماری کنار یکدیگر قرار گرفته بودند. آن‌ها در دوران تحصیل برای همکاری به شرکت‌های مختلف مراجعه می‌کردند، اما معمولاً با دو مانع روبه‌رو می‌شدند: نخست اینکه کارفرمایان به دلیل دانشجو بودنشان، حضور تمام‌وقت و تعهد کاری آن‌ها را کافی نمی‌دانستند و دوم اینکه در برابر خدماتی که قرار بود ارائه دهند، دستمزدهای ناچیزی پیشنهاد می‌کردند.
این تجربه‌ها اعضای گروه را به این نتیجه رساند که برای ورود جدی به حرفه ساختمان و دستیابی به فرصت‌های شغلی بهتر، باید کسب‌وکار خودشان را راه‌اندازی کنند. آن‌ها ابتدا با شرایط و مراحل تأسیس شرکت آشنا شدند و با کمک یک مشاور ثبت شرکت، مقدمات شکل‌گیری مجموعه‌ای مستقل را فراهم کردند.
البته شروع کار چندان آسان نبود. شرکت تازه تأسیس نه سرمایه قابل توجهی در اختیار داشت و نه اعضای آن از تجربه طولانی در بازار برخوردار بودند. همین موضوع، جلب اعتماد کارفرمایان و متقاعد کردن آن‌ها برای واگذاری پروژه را دشوار می‌کرد. با وجود این، اعضای شرکت پیگیری و مذاکره را ادامه دادند تا سرانجام حدود ۶ تا هفت ماه پس از تأسیس، نخستین قرارداد خود را منعقد کردند؛ قراردادی رسمی و دولتی که به اجرای تأسیسات یکی از ساختمان‌های قدیمی بانک ملی مربوط می‌شد.
این قرارداد را می‌توان نقطه شروع فعالیت حرفه‌ای دانشکار صنعت بنا دانست؛ مجموعه‌ای که هسته اولیه آن با همکاری دانشجویان چند رشته مهندسی شکل گرفت و به‌تدریج مسیر خود را از اجرای پروژه‌های ساختمانی به حوزه‌های متنوع‌تری از طراحی، ساخت و تولید توسعه داد.
با گذشت زمان، دامنه فعالیت شرکت به حوزه‌های دیگری نیز گسترش پیدا کرد. براساس معرفی رسمی مجموعه، دانشکار صنعت بنا از سال ۱۳۸۸ در زمینه‌هایی مانند ابنیه و ساختمان، تأسیسات و تجهیزات، نفت و گاز، تأمین تدارکات و خدمات فنی و مهندسی فعالیت داشته است. طراحی و اجرای پروژه‌های ساختمانی و صنعتی، تأمین تجهیزات و ارائه خدمات مهندسی از جمله زمینه‌هایی است که این شرکت برای فعالیت خود معرفی کرده است.
نکته‌ای که از همان سال‌های آغاز فعالیت، مسیر کاری دانشکار صنعت بنا را از بسیاری از شرکت‌های اجرایی متمایز می‌کرد، تکیه بر توان طراحی و دانش فنی در کنار اجرای پروژه‌ها بود. اعضای این مجموعه با پشتوانه فعالیت‌های آکادمیک و تخصص‌های مهندسی، خود را صرفاً مجری پروژه‌ها نمی‌دانستند و تلاش می‌کردند هر سه مرحله مهندسی، تأمین تجهیزات و اجرا را در قالب قراردادهای «مهندسی و طراحی، تأمین تجهیزات و اجرای پروژه به صورت یکپارچه» برعهده بگیرند.
دانشکار صنعت بنا در ادامه فعالیت خود با کارفرمایان متعددی همکاری کرد و پروژه‌های گوناگونی را به سرانجام رساند. با افزایش تجربه و شناخت بیشتر از بازار، مدیران شرکت به‌تدریج راهبرد متفاوتی را در پیش گرفتند: واگذاری فعالیت‌های عمومی و متداول به دیگر مجموعه‌ها و تمرکز بر پروژه‌هایی که اجرای آن‌ها به تخصص و توان فنی ویژه‌ای نیاز داشت.
بر همین اساس، این شرکت به جای رقابت در همه حوزه‌های رایج ساختمان و تأسیسات، به سراغ پروژه‌های خاص و پیچیده رفت؛ از ساختمان‌ها و سازه‌هایی با کاربری ویژه گرفته تا طرح‌هایی که به دلیل شرایط اجرا، محدودیت‌های محیطی یا ویژگی‌های فنی، برای همه شرکت‌ها قابل انجام نبودند. این رویکرد به‌تدریج زمینه ورود دانشکار صنعت بنا به حوزه‌های متفاوت‌تر طراحی و تولید را فراهم کرد و مسیر توسعه محصولاتی مانند خانه‌های کپسولی را شکل داد.
خانه‌ها و هتل‌های کپسولی هوشمند سازه‌هایی پیش‌ساخته و جمع‌وجور هستند که با هدف فراهم کردن فضایی مستقل و مجهز، در ابعاد و کاربردهای متنوع طراحی می‌شوند. این خانه‌ها می‌توانند برای اقامت در مناطق گردشگری، ایجاد فضاهای اسکان موقت، کمپ‌های کاری و مناطق دورافتاده مورد استفاده قرار بگیرند. حتی امکان تجهیز این سازه‌ها به امکاناتی مانند محل استراحت، فضای کار، آشپزخانه و سرویس بهداشتی نیز وجود دارد.
این شرکت تاکنون بیش از ۸۰ پروژه مختلف در سطح ملی و استانی، از پروژه‌های کوچک تا بزرگ، اجرا کرده است.
تجربه اجرای پروژه در برج میلاد
یکی از پروژه‌های شاخص دانشکار صنعت بنا، رفع مشکل گرمای شدید در بالاترین طبقه ساختمان اصلی برج میلاد، معروف به «گنبد آسمان»، بود؛ فضایی که به دلیل شرایط نامناسب حرارتی، در طول روز امکان پذیرایی از گردشگران را نداشت.
سقف کاملاً شیشه‌ای این بخش، در ساعات روز نور مستقیم خورشید را دریافت می‌کرد و همین مسئله باعث افزایش شدید دمای محیط می‌شد. از سوی دیگر، سیستم تهویه موجود توانایی تأمین شرایط آسایش حرارتی را نداشت و بازدیدکنندگان نمی‌توانستند گرمای داخل فضا را تحمل کنند. در نتیجه، گنبد آسمان عملاً فقط در ساعات شب پذیرای گردشگران بود و امکان استفاده از ظرفیت بازدید روزانه آن وجود نداشت.
تیم دانشکار صنعت بنا با شناسایی این مسئله، پیشنهاد طراحی و اجرای سامانه‌ای اختصاصی برای تأمین شرایط آسایش حرارتی این فضا را مطرح کرد؛ طرحی که در صورت موفقیت، می‌توانست امکان بازدید گردشگران در طول روز را نیز فراهم کند و درآمد مجموعه را افزایش دهد.
البته پذیرش این پیشنهاد برای مدیران وقت شهرداری چندان آسان نبود. آن‌ها در ابتدا حاضر به پذیرفتن ریسک اجرای چنین پروژه‌ای نبودند و حتی با اشاره به تجربه شرکت‌های بزرگ و تولیدکنندگان آمریکایی تجهیزات تهویه مطبوع که پیش‌تر نتوانسته بودند این مشکل را حل کنند، درباره توانایی یک شرکت داخلی برای اجرای آن تردید داشتند.
دانشکار صنعت بنا برای جلب اعتماد کارفرما، پیشنهاد متفاوتی ارائه کرد. این شرکت اعلام کرد که در ابتدای کار هیچ مبلغی از شهرداری دریافت نمی‌کند و طراحی، ساخت و اجرای سامانه را با سرمایه و هزینه خود برعهده می‌گیرد.
احمد نعمتی، مدیرعامل این شرکت، می‌گوید: به شهرداری پیشنهاد دادیم که تمام هزینه‌های طراحی، ساخت و اجرای سامانه را خودمان پرداخت کنیم و پس از راه‌اندازی موفق آن، درصـدی از درآمد حاصل از فروش بلیت بازدیدکنندگان به ما اختصاص پیدا کند تا از این طریق هزینه‌های پروژه جبران شود. به این ترتیب، شهرداری پیش از اطمینان از نتیجه کار هیچ هزینه‌ای پرداخت نمی‌کرد و پرداخت به شرکت نیز به موفقیت پروژه و افزایش درآمد مجموعه وابسته بود.
این شیوه همکاری، ریسک مالی شهرداری را به حداقل می‌رساند؛ چراکه در صورت شکست طرح یا محقق نشدن افزایش بازدیدکنندگان، مجموعه شهرداری هزینه‌ای پرداخت نمی‌کرد. در عوض، دانشکار صنعت بنا تمام هزینه‌های اولیه اجرای پروژه را می‌پذیرفت. همین پیشنهاد توانست مدیران را برای واگذاری این مسئولیت به شرکت متقاعد کند.
پس از توافق، بررسی‌های فنی آغاز شد. تیم مهندسی شرکت، سازه اصلی برج را دوباره ارزیابی کرد تا امکان عبور تأسیسات، بخش‌های قابل تغییر و قسمت‌هایی را که می‌شد باز کرد یا در آن‌ها تغییراتی ایجاد کرد، مشخص کند. نتیجه این بررسی‌ها، طراحی ۳۳ دستگاه فن‌کویل پرتابی با مشخصات اختصاصی برای گنبد آسمان بود. برای ساخت این تجهیزات نیز با یک تولیدکننده تجهیزات تهویه مطبوع وارد مذاکره شدند تا دستگاه‌ها متناسب با نیازهای همین پروژه تولید شوند.
علاوه بر تغییرات فنی در بخش‌هایی از سازه، طراحی داخلی فضا نیز متناسب با الزامات نصب تجهیزات اصلاح شد تا دستگاه‌ها به‌صورت کاملاً دکوراتیو و پنهان در معماری مجموعه جای بگیرند و ظاهر فضای گنبد آسمان تحت تأثیر تجهیزات تهویه قرار نگیرد.
اجرای موفقیت‌آمیز پروژه، حتی برای برخی مدیرانی که در ابتدا نسبت به امکان تحقق آن تردید داشتند، دور از انتظار بود. به گفته مدیر شرکت، حدود سه ماه پس از راه‌اندازی سامانه، درآمد مجموعه شهرداری از این بخش به دو برابر مبلغ قرارداد با دانشکار صنعت بنا رسید و شرکت نیز توانست مطالبات خود را از محل درآمد ایجادشده دریافت کند.
پروژه گنبد آسمان برج میلاد از جمله تجربه‌هایی است که نعمتی از آن به‌عنوان یکی از پروژه‌های شاخص و ماندگار خود یاد می‌کند؛ تجربه‌ای که علاوه بر حل یک مشکل فنی پیچیده، نشان داد چگونه می‌توان با ارائه راهکاری متفاوت در شیوه تأمین مالی و اجرای پروژه، کارفرمایی مردد را به همکاری ترغیب کرد.
از تجهیز کارگاه‌های بیابانی تا ایده خانه‌های کپسولی
نعمتی می‌گوید: یکی از پروژه‌های اصلی این شرکت، طراحی و اجرای خطوط انتقال انرژی، به‌ویژه خطوط انتقال گاز بود و در این راستا در استان‌های مختلفی از جمله قزوین، زنجان، سمنان و تهران فعالیت داشتیم. اجرای این پروژه‌ها گاهی مستلزم حضور در مناطق بیابانی و دورافتاده، حتی در فاصله ۷۰ تا ۸۰ کیلومتری شهرها بود. به همین دلیل، ناچار بودیم در محل اجرای پروژه تجهیز کارگاه کنیم و نیروها را همان‌جا مستقر کنیم.
او می‌افزاید: یکی از چالش‌های این پروژه‌ها، تأثیر تغییرات دمایی بر عملکرد لوله‌ها بود. برای مثال، وقتی قرار بود ۲۰ کیلومتر لوله‌گذاری انجام دهیم، دمای هوا نقش مهمی در روند کار داشت. لوله‌ها در طول روز و بر اثر گرما منبسط می‌شدند و شب‌ها با کاهش دما، طول آن‌ها کمتر می‌شد. از آنجا که برای جوشکاری باید لوله‌ها دقیقاً به صورت لب‌به‌لب در کنار یکدیگر قرار می‌گرفتند، حتی یک ساعت تأخیر در رسیدن به محل پروژه می‌توانست فاصله‌ای میان لوله‌ها ایجاد کند و ما را مجبور به استفاده از قطعه‌ای اضافی کند. این وضعیت در شب برعکس می‌شد.
در چنین شرایطی، امکان رفت‌وآمد روزانه نیروها از شهر به محل پروژه وجود نداشت و شرکت ناچار بود امکانات اسکان آن‌ها را در همان منطقه فراهم کند. در ابتدا، طبق روال معمول از کانکس‌های ساده استفاده می‌شد، اما این کانکس‌ها در شب بسیار سرد و در طول روز بیش از حد گرم می‌شدند. این مسئله نارضایتی نیروها را به دنبال داشت و همه افراد تمایلی به ماندن در چنین شرایطی در مناطق بیابانی نداشتند.
به همین دلیل، شرکت تصمیم گرفت کانکس‌ها را بهبود دهد و امکانات مناسب‌تری برای اسکان نیروها فراهم کند. در برخی موارد، با سازندگان کانکس مذاکره می‌شد و پیشنهاد استفاده از مصالح و تجهیزات متفاوت به آن‌ها ارائه می‌شد. در مواردی نیز خود شرکت امکاناتی به کانکس‌ها اضافه می‌کرد تا سطح آسایش افراد افزایش یابد و نیروها تمایل بیشتری به حضور در محل پروژه داشته باشند.
به‌تدریج مشخص شد که هر پروژه می‌تواند ایده تازه‌ای برای بهبود این فضاها ایجاد کند. به همین منظور، در هر کارگاه امکانات رفاهی بیشتری به محل اسکان اضافه می‌شد؛ گاهی سرویس بهداشتی به فضای اقامت نزدیک‌تر می‌شد، گاهی سیستم تهویه تغییر می‌کرد و در مواردی نیز از پوشش‌های جدید استفاده می‌شد تا شرایط محیطی مطلوب‌تر و میزان نارضایتی نیروها کمتر شود.
چند سال بعد، یکی از شرکت‌های همکار یا رقیب به آن‌ها مراجعه کرد و درباره امکان خرید یکی از کارگاه‌های تجهیزشده یا ساخت نمونه‌ای مشابه برای مجموعه خود پرس‌وجو کرد. اگرچه در ابتدا به دلیل نیاز شرکت به این تجهیزات، امکان فروش آن‌ها وجود نداشت، اما پیشنهاد ساخت نمونه مشابه برای شرکت دیگر، زمینه شکل‌گیری ایده تولید یک محصول مستقل را فراهم کرد.
آن‌ها به این نتیجه رسیدند که می‌توانند تجربه و تجهیزاتی را که طی سال‌ها برای رفع نیاز پروژه‌های خود طراحی کرده بودند، به محصولی مستقل تبدیل کنند؛ محصولی خاص که با توجه به کاربردها و مشتریان مشخص آن، کمتر از سوی تولیدکنندگان معمولی مورد توجه قرار گرفته بود.
نخستین محصول در قالب یک کانکس تجهیزشده ساخته شد که امکانات مختلفی از جمله مخزن آب و تجهیزات بهداشتی ارتقایافته داشت. این محصول با استقبال و رضایت مشتری همراه شد و درآمد مناسبی نیز برای شرکت به همراه داشت.
ایده توسعه این محصول همچنان در ذهن مدیران شرکت باقی مانده بود تا اینکه در جریان سفرهای مختلف، با مسئله دیگری مواجه شدند. برخی شهرها و مناطق کشور در مناسبت‌ها و فصل‌های خاص، میزبان تعداد زیادی از مسافران و گردشگران هستند. برای مثال، در مناطقی که گل‌های خاصی مانند لاله‌های واژگون می‌روید یا شهرهایی مانند اردهال کاشان که مراسم قالیشویان در آن برگزار می‌شود، در مقاطع مشخصی از سال گردشگران زیادی حضور پیدا می‌کنند. مناسبت‌های مذهبی در برخی مناطق نیز شرایط مشابهی ایجاد می‌کند.
بسیاری از این مسافران تمایل دارند چند روز در این مناطق اقامت کنند، اما با کمبود ظرفیت هتل‌ها یا افزایش چشمگیر قیمت‌ها مواجه می‌شوند. در برخی موارد نیز به دلیل نبود امکانات اقامتی، ناچارند شب را در خودرو یا چادر سپری کنند؛ شرایطی که تجربه خوشایندی برای گردشگران نیست. مدیر شرکت نیز پیش از این چنین شرایطی را تجربه کرده بود.
از سوی دیگر، احداث هتل در این مناطق به سرمایه‌گذاری سنگینی نیاز دارد و ممکن است در سایر فصل‌های سال، به دلیل کاهش تعداد گردشگران، ظرفیت اقامتی ایجادشده بدون استفاده بماند و از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر نباشد.
مجموع این مسائل، ایده طراحی محصولی با قابلیت ایفای نقش هتل سیار را در شرکت تقویت کرد؛ مجموعه‌ای از واحدهای اقامتی که بتوان آن‌ها را متناسب با میزان تقاضا به مناطق مختلف منتقل کرد و پس از کاهش نیاز در یک منطقه، در نقطه دیگری مستقر ساخت.
برای مثال، با توجه به علاقه برخی گردشگران به کویرگردی در فصل زمستان، می‌توان تعداد قابل توجهی از این واحدها را به مناطق کویری منتقل کرد و امکانات اقامت گروه‌های ۳۰ تا ۴۰ نفره را فراهم آورد.
این مجموعه‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که انرژی مورد نیاز خود را تأمین می‌کنند. همچنین با یک بار شارژ، امکان ۱۲ مرتبه استفاده از دوش بدون نیاز به شارژ مجدد فراهم می‌شود. آب نیز در داخل سیستم بازچرخانی می‌شود و امکانات دیگری در این واحدها پیش‌بینی شده است که استفاده از آن‌ها را در تورهای طبیعت‌گردی امکان‌پذیر می‌کند.
بر همین اساس، شرکت توسعه محصول را با هدف استفاده در حوزه گردشگری و طبیعت‌گردی نیز ادامه داد و برای نخستین بار آن را در نمایشگاه اینوتکس عرضه کرد. در این نمایشگاه، محصول به‌عنوان طرحی آماده برای ورود به بازار معرفی شد و افراد زیادی برای آشنایی با جزئیات، امکانات و نحوه عملکرد آن ابراز علاقه کردند.
پس از این نمایشگاه نیز روند توسعه محصول در واحد تحقیق و توسعه شرکت ادامه یافت و به‌تدریج مشتریان متعددی برای بررسی امکانات و استفاده از این محصول به شرکت مراجعه کردند.
کاربرد خانه‌های کپسولی؛ از گردشگری تا مدیریت بحران و خانه‌های آینده
مدیرعامل شرکت با اشاره به کاربردهای خانه‌های کپسولی می‌گوید: در حال حاضر، بخش عمده فعالیت شرکت در زمینه این محصول بر حوزه گردشگری متمرکز است و معتقد است این سازه‌ها می‌توانند تحولی در صنعت گردشگری ایجاد کنند.
به گفته وی، شرکت برای این خانه‌های کپسولی نام و برند مشخصی در نظر گرفته که قرار است به‌زودی معرفی شود. تاکنون سرمایه‌گذاری تبلیغاتی گسترده‌ای برای معرفی محصول انجام نشده است، زیرا شرکت در انتظار تکمیل مراحل توسعه و رسیدن محصول به بلوغ و جایگاه مناسب‌تری در بازار است. پس از آن، برنامه‌های تبلیغاتی نیز دنبال خواهد شد.
با این حال، کاربرد خانه‌های کپسولی به گردشگری محدود نمی‌شود و شرکت برای استفاده از آن‌ها در حوزه‌های مختلف نیز برنامه‌هایی دارد. یکی از این موارد، تجهیز ایستگاه‌های پلیس است. در همین راستا، مذاکراتی با سازمان‌هایی مانند فرماندهی انتظامی انجام شده تا ایستگاه‌های پلیس راه، گشت‌ها و واحدهای پلیس شهری، به‌ویژه در مناطق بیابانی و حاشیه بزرگراه‌ها، به امکانات رفاهی مناسب مجهز شوند.
در بسیاری از این مناطق، مأموران پلیس در شرایط نامناسب و گاهی زیر سایبان‌های ساده مستقر می‌شوند و از امکانات اولیه‌ای مانند سرویس بهداشتی، حمام و فضای استراحت محروم هستند. شرکت پیشنهاد داده است با استفاده از خانه‌های کپسولی، ایستگاه‌هایی مجهز به سرویس بهداشتی، حمام، محل استراحت و امکان دید ۳۶۰ درجه ایجاد کند تا شرایط مناسب‌تری برای استقرار نیروها فراهم شود.
به گفته مدیرعامل شرکت، در این زمینه قول‌هایی برای همکاری داده شده، اما مذاکرات هنوز در مراحل اولیه قرار دارد. در صورت نهایی شدن این همکاری، ممکن است در آینده نمونه‌هایی از این ایستگاه‌ها در جاده‌های کشور مورد استفاده قرار گیرند.
از دیگر کاربردهای پیش‌بینی‌شده برای این سازه‌ها می‌توان به حوزه‌های نظامی و مدیریت بحران اشاره کرد. برای مثال، در شرایط اپیدمی یا شیوع بیماری‌های واگیردار، امکان اتصال این واحدها به یکدیگر و ایجاد بیمارستان‌های سیار مجهز وجود دارد. از آنجا که هر واحد به‌صورت مستقل از بخش‌های دیگر ایزوله می‌شود، می‌توان تعداد زیادی اتاق مجزا ایجاد کرد و خطر انتقال بیماری میان بخش‌ها را کاهش داد.
همچنین مواد به‌کار رفته در ساخت این محصولات در برابر رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها مقاوم هستند؛ ویژگی‌ای که می‌تواند در استفاده از آن‌ها برای مراکز درمانی سیار و شرایط بحرانی اهمیت زیادی داشته باشد.
مدیرعامل شرکت معتقد است که می‌توان خانه‌های کپسولی را نمونه‌ای از خانه‌های آینده با قابلیت جابه‌جایی در شرایط تغییرات اقلیمی و بحران‌های محیطی دانست و توضیح می‌دهد که با تشدید تغییرات اقلیمی، ممکن است در آینده شرایطی ایجاد شود که انسان‌ها برای دسترسی به آب و محیط مناسب زندگی، ناچار به تغییر محل سکونت خود شوند.
به اعتقاد وی، خانه‌های آینده می‌توانند به سمت سازه‌هایی حرکت کنند که قابلیت جابه‌جایی دارند و امکان انتقال آن‌ها متناسب با تغییر شرایط محیطی وجود دارد.
در همین راستا، یکی از طرح‌هایی که اکنون در واحد تحقیق و توسعه شرکت دنبال می‌شود، نصب چرخ در زیر این سازه‌هاست تا جابه‌جایی آن‌ها به تجهیزات سنگین و تریلی نیاز نداشته باشد. با اجرای این طرح، امکان بکسل کردن واحدها با یک کامیونت و انتقال آن‌ها به مناطق موردنیاز فراهم خواهد شد.
صادرات خانه‌های کپسولی؛ مذاکره برای قرارداد چهار میلیون دلاری
مدیرعامل شرکت با اشاره به برنامه‌های صادراتی خانه‌های کپسولی می‌گوید: مذاکراتی با چند مشتری خارجی در حال انجام است و شرکت در آستانه نهایی کردن قراردادی به ارزش حدود چهار میلیون دلار قرار دارد.
به گفته وی، نهایی شدن این قرارداد می‌تواند اتفاق مهمی در حوزه تولید خانه‌های کپسولی باشد و زمینه‌ساز جهشی در توسعه و عرضه این محصولات شود.
وی همچنین از مذاکره با چند مجموعه داخلی فعال در حوزه گردشگری و هتلداری خبر داد و افزود: توافق‌هایی با این مجموعه‌ها حاصل شده و اکنون واحدهای حقوقی شرکت در حال پیگیری مراحل مربوط به نهایی‌سازی آن‌ها هستند.
هدف از این همکاری‌ها، ایجاد مجتمع‌های اقامتی در نقاط مختلف کشور، به‌ویژه مناطق شمالی و سایر مناطق گردشگرپذیر است. مدیرعامل شرکت ابراز امیدواری کرد این توافق‌ها در آینده نزدیک وارد مرحله اجرا شوند و زمینه گسترش استفاده از خانه‌های کپسولی در صنعت گردشگری کشور را فراهم کنند.
اینترنت اشیا و هوشمندسازی خانه‌های کپسولی
به گفته مدیرعامل شرکت دانشکار صنعت بنا، امکان هوشمندسازی خانه‌های کپسولی با استفاده از فناوری اینترنت اشیا وجود دارد، اما این قابلیت به صورت انتخابی و متناسب با نیاز مشتری ارائه می‌شود. تجهیزات ارتباطی به کاربر اجازه می‌دهند از طریق اینترنت، روشنایی، تهویه مطبوع، سرمایش و گرمایش، دمای داخل و خارج ساختمان و سامانه‌های ایمنی و امنیتی را کنترل و پایش کند.
این امکانات در بستر وب طراحی شده‌اند و مشتری می‌تواند قابلیت‌هایی مانند فعال‌سازی آب گرم، پخش موسیقی یا تنظیم روشنایی پیش از ورود به خانه را نیز سفارش دهد. به گفته وی، از آنجا که افزودن تجهیزات پیچیده ممکن است هزینه و احتمال اختلال در عملکرد محصول را افزایش دهد، امکانات هوشمند به‌عنوان آپشن عرضه می‌شوند و تجهیزات پایه به‌صورت معمولی باقی می‌مانند.
پیوند صنعت و دانشگاه با آموزش دانشجویان و سفارش تولید
مدیرعامل شرکت دانشکار صنعت بنا با تأکید بر مسئولیت اجتماعی بنگاه‌های اقتصادی می‌گوید: از ابتدای فعالیت حرفه‌ای خود تلاش کرده است زمینه آموزش و کسب تجربه نیروهای جوان را در محیط واقعی کار فراهم کند. این شرکت طی سال‌های گذشته میزبان شمار زیادی از کارآموزان و کارورزان بوده و اکنون نیز دانشجویانی از دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه آزاد اسلامی در رشته‌هایی مانند معماری، مهندسی برق، مکانیک، سازه و انرژی در بخش‌های مختلف آن آموزش می‌بینند.
دانشجویان پس از معرفی از سوی دانشگاه و گذراندن فرایند اداری، متناسب با رشته و علاقه خود در بخش‌هایی مانند کارگاه، خط تولید، واحدهای اجرایی و بخش مالی فعالیت می‌کنند.
مدیرعامل شرکت این همکاری را نمونه‌ای از تعامل سه‌جانبه صنعت، دانشگاه و دانشجو دانست که هم به آموزش عملی دانشجویان کمک می‌کند، هم برای دانشگاه درآمدزایی دارد و هم نیازهای تولیدی شرکت را تأمین می‌کند. به گفته وی، این مجموعه آمادگی دارد از ظرفیت سایر واحدهای دانشگاهی نیز برای تولید محصولات و ایجاد ارزش اقتصادی استفاده کند.
شکست‌ها و تجربه‌های مدیریتی
مدیرعامل شرکت دانشکار صنعت بنا، یکی از جدی‌ترین شکست‌های دوران فعالیت اقتصادی خود را اعتماد به افراد فاقد صلاحیت و واگذاری مسئولیت‌های مهم به آن‌ها دانست. به گفته وی، در یکی از تجربه‌های کاری، بدون شناخت و بررسی کافی، مسئولیتی را به فردی سپرد که توانایی لازم برای انجام آن را نداشت. از سوی دیگر، عملکرد مجموعه نیز به‌موقع ارزیابی نشد و حدود یک سال بعد، زمانی که وضعیت کسب‌وکار مورد بررسی قرار گرفت، ابعاد آسیب‌های ایجادشده آشکار شد.
وی تأکید کرد این تجربه به او آموخته است که نظارت مستمر و ارزیابی دوره‌ای عملکرد سازمان، در کنار استفاده از نیروهای متخصص و اطمینان از صلاحیت افراد پیش از واگذاری مسئولیت، برای جلوگیری از شکست‌های سنگین در کسب‌وکار ضروری است.
مهاجرت یا ادامه فعالیت در ایران؟
مدیرعامل شرکت دانشکار صنعت بنا با اشاره به اینکه خود نیز به مهاجرت فکر کرده و حتی برای بررسی شرایط آن به کشورهای مختلف سفر کرده است، می‌گوید: با وجود مشکلات اقتصادی و دشواری‌های معیشتی، همچنان ایران را کشوری دارای فرصت‌های قابل‌توجه برای فعالیت اقتصادی می‌داند.
به گفته وی، فعالیت در ایران با وجود همه محدودیت‌ها، برای افرادی که بتوانند خود را با شرایط متغیر تطبیق دهند، فرصت کسب درآمد فراهم می‌کند. او تأکید کرد که در طول فعالیت اقتصادی خود از حمایت سازمان یا نهاد خاصی برخوردار نبوده و تلاش کرده است با اتکا به توانمندی‌های خود مسیر کسب‌وکارش را پیش ببرد.
وی در ادامه، مسئولیت خود در قبال اشتغال افراد را یکی از دلایل ادامه فعالیت در کشور دانست و افزود: مجموعه‌هایی که مدیریت می‌کند، به‌طور مستقیم و غیرمستقیم زمینه امرار معاش بیش از ۳۵۰ خانوار را فراهم کرده‌اند؛ جمعیتی که با احتساب اعضای خانواده‌ها به بیش از هزار نفر می‌رسد. از نگاه او، تصمیم به تعطیلی یک فعالیت اقتصادی صرفاً به دلیل کاهش سودآوری، فقط منافع شخصی را در نظر می‌گیرد؛ درحالی‌که ادامه فعالیت، حتی با پذیرش زیان در برخی مقاطع، می‌تواند معیشت خانواده‌های بسیاری را حفظ کند.
عبور از نوسانات اقتصادی
به اعتقاد نعمتی، تمام جوامع در سراسر دنیا با موج‌های مختلف اقتصادی مواجه می‌شوند و شرایط بازار همیشه یکسان نیست. افرادی که بتوانند فراز و فرودهای اقتصادی را بشناسند و تشخیص دهند چه زمانی باید حرکت کنند و چه زمانی صبر داشته باشند، بهتر می‌توانند از بحران‌های طبیعی و اجتناب‌ناپذیر اقتصادی عبور کنند. در مقابل، ناآگاهی از نحوه مواجهه با این شرایط ممکن است آسیب‌های جدی به کسب‌وکار وارد کند.
او با اشاره به تجربه افرادی که در نتیجه نوسانات اقتصادی شکست خورده و ضررهای قابل توجهی متحمل شده‌اند، می‌گوید تاکنون زیانی نداشته که در نهایت نتوانسته باشد آن را جبران کند. البته برخی از این ضررها ناشی از تصمیم‌ها و اقدام‌های خودش بوده است، نه عوامل بیرونی.
به گفته او، تداوم فعالیت، باور به موفقیت و مقاومت در مسیر کار باعث شده است بتواند زیان‌های خود را جبران کند و دوباره به سود برسد. او عملکرد خود را در مقایسه با هم‌صنفانش موفق ارزیابی می‌کند، اما معتقد است همچنان امکان عملکرد بهتر وجود داشته است.
او همچنین تأکید می‌کند که در بخش‌های مختلف کسب‌وکار هنوز ضعف‌هایی وجود دارد و مهم این است که این نقاط ضعف شناسایی شوند، برای آن‌ها راه‌حل پیدا شود و در جهت برطرف کردنشان اقدام شود. از نگاه او، تقویت نقاط قوت در کنار اصلاح ضعف‌ها، روندی است که در نهایت به موفقیت منجر خواهد شد.
توصیه به جوانان؛ انتخاب مسیرهای دشوار برای رسیدن به موفقیت
نعمتی یکی از عوامل موفقیت خود را انتخاب آگاهانه کارهای سخت و چالش‌برانگیز می‌داند و معتقد است موفقیت‌های بزرگ از مسیرهای آسان به دست نمی‌آیند. به باور او، افرادی که به دنبال پیشرفت‌های بزرگ هستند، باید سخت‌کوشی، مقاومت و تاب‌آوری خود را تقویت کنند.
او برای توضیح این رویکرد به دوران خدمت سربازی خود اشاره می‌کند؛ زمانی که حتی آرزو داشته محل خدمتش سیستان و بلوچستان باشد تا تجربه حضور در شرایط دشوار، او را پخته‌تر کند. وی در یگان ویژه ضدچریک نیروی زمینی سپاه خدمت کرده و با وجود سختی‌هایی مانند کوهنوردی، عملیات‌های دشوار و حمل کوله‌پشتی‌های ۴۰ تا ۵۰ کیلوگرمی، از آن دوران با علاقه یاد می‌کند.
به اعتقاد او، همین روحیه مواجهه با دشواری‌ها و لذت بردن از چالش‌ها، تاب‌آوری‌اش را در فعالیت‌های اقتصادی افزایش داده و یکی از عوامل موفقیت او در کسب‌وکار بوده است.
انتهای پیام/
نظر شما