به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از کرمان؛ استان کرمان با توجه به قرارگیری بر روی گسل‌های متعدد و ریسک بالای وقوع زلزله، همواره نیازمند به‌کارگیری روش‌های نوین و فناورانه برای کاهش آسیب‌پذیری و افزایش تاب‌آوری بوده است. در این میان، مفهوم شهر هوشمند با تکیه بر زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات، به عنوان یک راهبرد کلیدی برای مدیریت بحران مطرح شده است. برای تحلیل چالش‌های زیرساختی تحقق شهر هوشمند و کاربرد عملی فناوری در مدیریت زلزله، با امیرحسین کرمی تحلیلگر داده‌های کلان و شبکه‌های هوشمند در مرکز نوآوری فناوری‌های زیرساختی به گفتگو نشستیم.

امیرحسین کرمی در ابتدای این مصاحبه تصریح کرد: شهر هوشمند در کرمان یک آرزوی لوکس نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی برای بقا و کاهش ریسک زلزله است. بافت‌های فرسوده، تراکم جمعیتی و گستردگی جغرافیایی استان، همگی نیازمند یک سیستم مدیریتی هوشمند هستند که بتواند در لحظات بحران، با سرعت بالا و کمترین مداخله انسانی، تصمیم‌گیری و امدادرسانی کند. متأسفانه، اصلی‌ترین چالش ما شکاف زیرساختی است.

او افزود: زیربنای هر شهر هوشمند، شبکه ارتباطی پایدار و سریع است. در کرمان، پوشش اینترنت پرسرعت و شبکه‌های فیبر نوری در بسیاری از نقاط شهری کامل نیست و بخش‌های زیادی از شهرستان‌ها همچنان با مشکلات پوشش دهی مواجه‌اند. در زمان وقوع زلزله، اولین چیزی که دچار اختلال می‌شود، همین زیرساخت ارتباطی است. اگر حسگرها، دوربین‌های هوشمند و سامانه‌های هشدار سریع نتوانند داده‌ها را به مرکز فرماندهی منتقل کنند، کل مفهوم شهر هوشمند بی‌معنی خواهد بود. لذا، سرمایه‌گذاری در پایداری فیزیکی و فناورانه زیرساخت‌های ارتباطی، اولین گام در تحقق شهر هوشمند و مدیریت بحران است.

کرمی در تحلیل کاربرد عملی فناوری در مدیریت زلزله گفت: فناوری باید سه وظیفه اصلی را در لحظات اولیه زلزله انجام دهد: هشدار سریع، ارزیابی لحظه‌ای خسارت و هدایت منابع امدادی. برای تحقق این امر، به نصب و استقرار شبکه‌های حسگر هوشمند (IoT) در نقاط کلیدی شهر نیاز داریم. این حسگرها باید بتوانند لرزش‌های اولیه را تشخیص داده و قبل از رسیدن امواج مخرب به مناطق پرخطر، هشدار لازم را صادر کنند تا مردم فرصت خروج از ساختمان را داشته باشند.

وی ادامه داد: پس از وقوع زلزله، سامانه‌های هوشمند با استفاده از تحلیل داده‌های کلان و تصاویر ماهواره‌ای و پهپادی می‌توانند در عرض چند دقیقه، مناطقی که بیشترین آسیب را دیده‌اند، را شناسایی کنند. این امر به جای فرآیندهای سنتی و زمان‌بر ارزیابی میدانی، به ستاد بحران کمک می‌کند تا منابع امدادی محدود خود را دقیقاً به کانون‌های نیاز هدایت کنند. چالش اینجا، یکپارچگی و استانداردسازی داده‌ها است؛ اطلاعات باید از سامانه‌های مختلف (نظیر بیمارستان‌ها، آب و برق، و ترافیک) به صورت یکپارچه به یک پلتفرم هوشمند مرکزی ارسال و تحلیل شوند. در حال حاضر، این یکپارچگی داده‌ها در کرمان به‌صورت کامل وجود ندارد.

تحلیلگر داده‌های کلان، چالش نیروی انسانی و مدیریت دانش را نیز مهم دانست و اظهار داشت: زیرساخت هوشمند به تنهایی کار نمی‌کند. نیاز به نیروی انسانی متخصص در تحلیل داده‌ها، نگهداری سامانه‌ها و برنامه‌ریزی پاسخگویی به بحران داریم. در بسیاری از بخش‌های مدیریتی، دانش فنی و تخصص لازم برای استفاده از ابزارهای هوشمند وجود ندارد. لذا، سرمایه‌گذاری در فناوری باید همزمان با سرمایه‌گذاری در آموزش و توانمندسازی مدیران و کارکنان برای استفاده از این سیستم‌ها باشد.

او تصریح کرد: همچنین، عدم به‌روزرسانی مستمر و نگهداری سامانه‌های هوشمند، به یک چالش جدی تبدیل می‌شود. فناوری‌های مربوط به حسگرها و شبکه‌های ارتباطی به سرعت منسوخ می‌شوند و اگر بودجه‌های لازم برای تعمیر، نگهداری و جایگزینی مستمر اختصاص نیابد، سیستم شهر هوشمند پس از مدت کوتاهی ناکارآمد خواهد شد و در لحظه حساس بحران، از کار خواهد افتاد.

کرمی در جمع‌بندی تأکید کرد: تحقق شهر هوشمند و مدیریت بحران مبتنی بر فناوری در کرمان، نیازمند یک برنامه ملی پایدار و فرابخشی است. باید سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های ارتباطی پایدار و مقاوم به زلزله (مانند شبکه‌های فیبر نوری زیرزمینی)، به یک اولویت تبدیل شود. همچنین، نهادهای مدیریت بحران باید از ابزارهای هوشمند برای آموزش و آگاه‌سازی مستمر شهروندان استفاده کنند تا فرهنگ ایمنی و آمادگی در برابر زلزله، با کمک فناوری‌های نوین در جامعه نهادینه شود. تنها با یکپارچه‌سازی فناوری، زیرساخت و نیروی انسانی می‌توان کرمان را به یک شهر تاب‌آور و هوشمند تبدیل کرد.

خبرنگار: زهرا اسکندری

انتهای پیام/