به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه ایسکانیوز، تجمعات اخیر کوی دانشگاه تهران بار دیگر مسئله مرز میان مطالبات صنفی دانشجویان و ورود جریان‌های سیاسی به فضای دانشگاه را به یکی از محورهای بحث‌برانگیز تبدیل کرد. در حالی که اعتراضات اولیه با هدف طرح دغدغه‌های مشخص دانشجویی شکل گرفته بود، تداوم این تجمعات با حاشیه‌ها و تغییر جهت‌هایی همراه شد که واکنش بخشی از بدنه دانشجویی را نیز در پی داشت. علی عابدی، سردبیر نشریه سپیدار دانشگاه تهران، در گفت‌وگو با ایسکانیوز، ابعاد این تجمعات و روند تغییر مسیر آن را تشریح کرد.

بیشتر بخوانید

علی عابدی، سردبیر نشریه سپیدار دانشگاه تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار گروه دانشگاه ایسکانیوز گفت: آنچنان که دانشجویان ساکن کوی دانشگاه تهران گزارش داده‌اند، تجمع اخیر در پی سیاست‌های دانشگاه درباره دانشجویان سنواتی شکل گرفت. شامگاه ۸ دی‌ماه، با حضور هیئت‌رئیسه دانشگاه، جلسه‌ای برگزار شد تا پاسخ‌های لازم به پرسش‌های دانشجویان ارائه شود.

وی افزود: پس از پایان جلسه، فضای کوی دانشگاه محل شکل‌گیری اعتراض دانشجویان نسبت به سیاست‌های اتخاذشده و پاسخ‌های ارائه‌شده از سوی دکتر امید، رئیس دانشگاه تهران، شد. اگرچه این اعتراض در ظاهر با محور مطالبات صنفی آغاز شد، اما در همان جلسه و از همان ابتدا، جهت‌گیری برخی اظهارات و سخنرانی‌ها به‌گونه‌ای بود که فضا به سمت سیاسی‌شدن سوق داده شد.

عابدی ادامه داد: به گفته حاضران، برخی افراد با طرح مکرر گزاره‌هایی خارج از چارچوب مسائل صنفی ـ از جمله پیوند زدن مشکلات دانشگاه به موضوعات کلان سیاسی و بودجه‌ای ـ تلاش کردند مطالبه صنفی را در بستری کاملاً سیاسی بازتعریف کنند.

وی با اشاره به کیفیت تجمع شامگاه ۸ دی تصریح کرد: این اعتراض از نظر تعداد شرکت‌کنندگان و شدت رفتارها، محدود و کم‌کیفیت بود. جمعیت چندین بار میان ضلع شمالی و جنوبی میدان تردد داشت و شعارها و بیانیه‌های اولیه تا حدی آرام و صنفی بود، هرچند به‌تدریج برخی شعارها جنبه سیاسی پیدا کرد.

سردبیر نشریه سپیدار دانشگاه تهران گفت: در پایان این تجمع، برگزارکنندگان خواستار ورود اتوبوس به داخل کوی شدند تا در صورت خروج دانشجویان با برخورد مواجه نشوند. پس از ورود اتوبوس‌ها، اعلام شد که تجمع بعدی روز بعد رأس ساعت ۱۲ در پردیس مرکزی دانشگاه تهران برگزار خواهد شد و سپس جمعیت متفرق شد.

عابدی درباره تجمع روز ۹ دی اظهار کرد: تداوم همین روند در روز بعد نشان داد که مسیر اعتراض از یک مطالبه صنفی محدود عبور کرده و وارد مرحله‌ای رادیکال‌تر شده است. در این روز، برخی دانشجونماها با مدیریت و جهت‌دهی جمعیت، تلاش کردند تجمع را به‌طور کامل از چارچوب مطالبات صنفی و منطقی خارج کرده و آن را به بستری برای اهداف سیاسی تبدیل کنند.

وی افزود: بیانیه‌های قرائت‌شده در این روز عمدتاً ماهیتی سیاسی داشت و نشانی از پیگیری مسائل صنفی در آن مشاهده نمی‌شد؛ به‌گونه‌ای که مطالبه به‌حق دانشجویان عملاً به حاشیه رانده شد.

عابدی در پایان تأکید کرد: آنچه می‌تواند مانع از تعمیق رادیکالیسم و مصادره اعتراض‌ها شود، هوشیاری خودِ معترضان و تفکیک روشن صف مطالبه‌گران واقعی از جریان‌هایی است که با انگیزه بهره‌برداری سیاسی، غرض‌ورزی و تخریب، در پی مخدوش‌کردن شأن دانشگاه هستند.

او در پایان گفت: تجربه روز ۹ دی در دانشگاه تهران نشان داد که بخشی از دانشجویان، پس از مشاهده بی‌احترامی به پرچم جمهوری اسلامی ایران و رفتارهایی که به حیثیت علمی و فرهنگی دانشگاه لطمه می‌زد، آگاهانه صف خود را از این جریان‌ها جدا کردند؛ امری که می‌تواند نقطه اتکایی مهم برای صیانت از مطالبه به‌حق دانشجویان باشد.

انتهای پیام/