به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه ایسکانیوز،در سالهای اخیر، نوع کنشگری اجتماعی و سیاسی نسل جدید به یکی از مهمترین دغدغههای نهادهای فرهنگی و آموزشی کشور تبدیل شده است. گسترش زیست مجازی، تغییر الگوهای هویتی و افزایش تأثیر شبکههای اجتماعی، ضرورت تحلیل عمیقتر ویژگیهای نسل Z و شیوه مواجهه با مطالبات آنها را بیش از پیش نمایان کرده است.
بیشتر بخوانید: تضعیف امر اجتماعی عامل بروز خشونت و بیگانگی هویت
عبدالله میری قلعهنو، مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی استان سیستان و بلوچستان، در گفتوگو با خبرنگار گروه دانشگاه ایسکانیوز، درباره علل گرایش نسل Z به حضور فعال و گاه خشونتآمیز در وقایعی مانند اغتشاشات، اظهار کرد: این رفتارها را میتوان در چارچوب نظریههای روانشناسی اجتماعی و جامعهشناسی تحلیل کرد. نسل Z در عصر انفجار اطلاعات و شبکههای اجتماعی رشد یافته و از طریق این فضاها با گفتمانهای اعتراضی و هویتساز آشنا شده است.
وی افزود: احساس نابرابری، محدودیت در مشارکت مدنی رسمی و میل به ابراز وجود، میتواند این نسل را به سمت اشکال غیرمتعارف کنشگری سوق دهد. اگرچه بسیاری از جوانان مستقیماً درگیر مسائل اقتصادی نیستند، اما از طریق خانواده و فضای مجازی با پیامدهای آن ارتباط برقرار میکنند. بروز خشونت نیز اغلب ناشی از ناامیدی، فشار محیطی و تأثیرپذیری از گروههای مرجع است.
میری قلعهنو در پاسخ به این پرسش که آیا این رفتارها صرفاً ناشی از هیجانات سنی است، تصریح کرد: هیجانات جوانی مانند تجربهطلبی و میل به تغییر در این روند نقش دارد، اما تحلیل صرفاً روانشناختی کافی نیست. مطالعات بینالمللی نشان میدهد نسل Z آگاهی سیاسی بالاتری دارد، اما نسبت به کانالهای رسمی مشارکت احساس بیگانگی میکند. از اینرو، کنشگری آنان ترکیبی از عوامل ساختاری، رسانهای و روانی-اجتماعی است.
وی درباره تأثیرپذیری این نسل از فریب رسانهای گفت: هوش دیجیتال الزاماً به معنای سواد رسانهای نیست. جوانان امروز در معرض حجم گستردهای از اطلاعات احساسی و جهتدار قرار دارند. الگوریتمهای شبکههای اجتماعی با تقویت محتوای هیجانی، بر تصمیمگیری کاربران اثر میگذارند و نبود آموزش نظاممند سواد رسانهای، این آسیبپذیری را تشدید میکند.
مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی استان سیستان و بلوچستان درباره عملکرد نظام آموزشی کشور اظهار کرد: نظام آموزشی ایران در انتقال دانش و پرورش استعدادهای علمی موفق بوده، اما در حوزههایی مانند تربیت شهروندی، مهارت گفتوگو، مدیریت تعارض و سواد رسانهای با چالشهایی مواجه است. برنامههای درسی نیازمند بازنگری متناسب با نیازهای هویتی و اجتماعی نسل جدید هستند.
وی با اشاره به نقش آموزش عمومی و عالی در تربیت اجتماعی جوانان گفت: تقویت مهارتهای زندگی، ترویج گفتوگوی بیننسلی، ارتباط آموزش با مسائل واقعی جامعه و تمرکز بر تفکر نقادانه، از الزامات موفقیت در این مسیر است. تجربه کشورها نشان میدهد نظامهای آموزشی غیرحافظهمحور، در تربیت اجتماعی موفقتر عمل میکنند.
میری قلعهنو درباره مفهوم کنشگری اجتماعی برای نسل جدید توضیح داد: برای نسل Z، کنشگری اغلب ماهیتی دیجیتال و فردیشده دارد. آنان از طریق شبکههای اجتماعی، کمپینهای مجازی و حضور نمادین، دیدگاههای خود را بیان میکنند. این کنشگری بیشتر مبتنی بر احساس مسئولیت شخصی است و الزاماً تابع ساختارهای سنتی نیست.
وی در پاسخ به پرسشی درباره ارتباط رفتارهای خشونتآمیز با هویت ایرانی-دینی گفت: بخشی از این رفتارها میتواند ناشی از کمرنگ شدن پیوند عاطفی و شناختی با هویت ملی و دینی باشد. جهانیشدن و مواجهه با فرهنگهای متنوع، گاه موجب سردرگمی هویتی میشود، اما نباید همه کنشها را صرفاً ناشی از فقدان هویت دانست. برخی رفتارها واکنشی به قرائتهای رسمی از هویت است.
این مقام مسئول درباره راهکارهای تقویت هویت ملی و دینی در نسل جدید تأکید کرد: گفتوگو به جای خطابه، بازتعریف هویت متناسب با جهان امروز، استفاده از ظرفیت هنر و رسانه و دادن نقش واقعی به جوانان در تصمیمسازیهای فرهنگی و اجتماعی، از مهمترین راهکارها در این زمینه است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: نسل Z نه یک مسئله، بلکه فرصتی برای بازخوانی انتقادی گذشته و ساختن آیندهای مشارکتیتر است. درک زبان این نسل و ایجاد نظامهای آموزشی و رسانهای پاسخگو، میتواند زمینهساز کنشگری سازنده و مسالمتآمیز شود. هویت ملی و دینی زمانی پایدار میماند که توان گفتوگو با دنیای امروز را داشته باشد.
انتهای پیام/
نظر شما