در گردش روزگار، گاه ایامی فرامی‌رسد که چندین یاد بزرگ را در یک آستانه گرد هم می‌آورد؛ یادهایی که هر یک چراغ راه تاریخند و در کنار هم، افق‌های بلندتری را روشن می‌سازند. این روزها، چنین ایامی است که ولادت امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب(ع)، شهادت سردار دل‌ها حاج قاسم سلیمانی و رحلت نجم ثاقب علم و بصیرت، علامه محمدتقی مصباح یزدی را در خود جای داده و پیوندی ناگسستنی از ولایت و وفاداری را به نمایش می‌گذارد. یوم‌الله نهم دی نیز، به عنوان روز میثاق امت با ولایت، حلقه اتصال این زنجیره نورانی است.

ولادت حضرت علی(ع) صرفاً یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه ظهور یک معنای جاودانه است. امیر المومنین «میزان الحق» شدند؛ معیاری که حق با آن سنجیده می‌شود. در وجود مبارک مولا، شجاعت با عدالت درآمیخت و زهد با حکومت جمع شد. آن حضرت، ولایت را از آسمان تعالیم به زمین حیات اجتماعی آوردند و ثابت کردند که حکمرانی بدون رنگ خدایی، جز وبال نیست. هر سخنی از ولایت، بدون ذکر نام مولا علی(ع) ناتمام است.

در امتداد همین خط نورانی، نام سردار حاج قاسم سلیمانی می‌درخشد. او مردی از تبار زمانه ما بود که ولایت را در عمق جان خود حمل می‌کرد. شهادت او، گواهی زنده بر این حقیقت بود که حتی در عصر آهن و آتش نیز می‌توان «مرد ولایت» بود. وصیت‌نامه‌ او آیینه‌ای از این حقیقت است که ولایت، ریسمانی استوار و عامل انسجام امت است.

در این منظومه، سیره علامه مصباح یزدی جایگاهی ویژه دارد. او که به حق «عمار انقلاب» خوانده شد، در میانه فتنه‌ها، چراغ بصیرت را روشن نگاه داشت. قلم و بیان او، پاسداری بی‌امان از اندیشه ولایت بود. علامه مصباح باوری راسخ داشت که ولایت فقیه، امتداد ولایت علوی است و بقای جامعه اسلامی در گرو شناخت و پاسداری از این رکن استوار است.

در نگاه تحلیلی، جایگاه ولی‌فقیه چونان روحی در کالبد جامعه اسلامی است. او نگاهبان جهت‌گیری الهی امت و دیده‌بانی برای عبور از لغزش‌گاه‌هاست. تجربه تاریخی ایران در چهار دهه گذشته نشان داده که اطاعت از رهبر بصیر انقلاب، کلید عبور از پیچیده‌ترین تلاطم‌ها بوده است. تا بدان جا که نقش نگین انگشتری مقام معظم رهبری (مدَّ ظلُّهُ العالی)، مزین به آیه شریفه «إِنَّ مَعِیَ رَبِّی» در بحرانی‌ترین لحظات، در جنگ دوازده روزه به عنوان دل آرام ملت بزرگ ایران قهرمان عمل کرده است.

این تقارن معنوی،یک تذکر تاریخی و یک پیام راهبردی دارد: وفاداری به ولایت که امروزه در خدمت‌گزاری به مردم متجلی می‌شود، تنها راه حفظ انسجام و پیمودن مسیر پیشرفت است. به باور نگارنده، درک این پیام واحد و نهادینه کردن آن، ضامن آینده‌ای درخشان و مصونیت از گزند تاریخ خواهد بود.

علیرضا شهرستانی، مدرس دانشگاه

انتهای یادداشت./