سعید زارع بیدکی نویسنده کتاب «انجمن عقاب‌ها» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز در پاسخ به این سوال که چقدر از کتاب بر اساس واقعیت و چقدر از آن خیال پردازی است؟ پاسخ داد: نمیتوان خط‌کشی دقیقی داشت و حتی درصد خاصی برایش تعیین کرد؛ در انجمن عقاب‌ها خیال و واقعیت کاملا باهم آمیخته شده‌اند. اما واقعیت‌های داستان را می‌توانم به دو بخش تقسیم کنم. بخشی از آن، خاطرات تلخ و شیرین خودم در دوران دبیرستان است و بخش دیگر هم زندگینامه شهدای دانش‌آموز.

وی ادامه داد: طبیعتاً تمام اتفاقاتی که بر سر پوریای داستان آمده بر سر من نیامده (و بالعکس) اما در تاروپود اتفاقات زندگی پوریا، شیطنت‌های ماجراجویانه دوران نوجوانی خودم تنیده شده است.

زارعی بیدکی تصریح کرد: در مورد خاطرات شهدا، بعد از چند صد ساعت مطالعه روی آثار شهدای دانش‌آموز (زندگینامه، وصیت‌نامه و آثار تولید شده توسط خود شهدا مثل نشریات و ...) دست گذاشتم روی چند شهید دانش‌آموز و خاطرات‌شان را با محوریت شهید داوود فروزنده و به شکلی که در داستان آمده، بازآفرینی کردم.

وی در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه محوریت این کتاب بر فعالیت در اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانش آموزان نوشته شده است؛ آیا این کتاب به سفارش این اتحادیه است؟ گفت: خیر، به سفارش هیچ سازمانی نبوده.

سالها بود میخواستم خاطرات و تجربیات خودم در دوران نوجوانی را در قالبی به اشتراک بگذارم. بعدها که بین من و نویسندگی رفاقت تنگاتگی برقرار شد، دیدم این تجربه زیسته جان می‌دهد برای طراحی رمان نوجوان‌. البته که پوستم کنده شد تا بتوانم از خاطرات رئال خودم، رمانی را در ژانر مدرسه بنویسم که جذابیت لازم را برای نوجوان این زمانه داشته باشد.

نویسنده کتاب «انجمن عقاب‌ها» خاطرنشان کرد: دو سال یعنی سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۱ عضو اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانش آموزان بودم. من شبیه پوریای داستان، آدمی بودم که تجریه‌ای در کار تشکیلاتی نداشتم. نه تنها بی‌تجربه بلکه اشتیاق چندانی هم برای سروکله زدن با این فضاهای درون ذهنی که فقط به دنبال شاگرد اولی رشته ریاضی داشت، وجود نداشت.

این دو سال، زندگی‌ام را از اساس تغییر داد. یکی از تغییراتش این شد که به جای رشته مهندسی طراحی خودرو (من عاشق فیزیک بودم و هستم)، کارم کشیده شد به سفر قم و دروس طلبگی.

وی با اشاره اعداد درج شده در بالای هر فصل توضیح داد: توی کتاب، چند موردی را گذاشته‌ام برای مخاطبین تیزفهم و دقیق. البته بخشی هم شیطنت خودم بوده تا رمزگشایی از این موارد را در محفل‌های نقد کتاب کنم و آنهایی که کتاب را خوانده‌اند به درجه بالایی از کیف برسند.

یکی از این موارد همین اعداد است. جایی از فصل اول این رمان نوشته شده: «هشتاد و هشت روز مانده بود به جشن دهه فجر». بعد که نگاه بیاندازید به اول فصل، این عدد را می‌بینید: (۸۸-). فصل ها را همین‌طور که ورق بزنیم، به فصلی میرسیم که روز جشن فجر است، و آنجا این عدد به صفر میرسد.

زارع بیدکی با اشاره به قهرمان داستان یعنی شهید داوود فروزنده گفت: طراحی روند اتفاقات رمان انجمن عقاب‌ها و همچنین مضامینی که در دل داستان به دنبال انتقال آنها بودم به گونه‌ای بود که چنانچه خاطرات هر شهید دانش‌آموز محور قرار میگرفت، لازم بود خاطراتش تغییراتی داشته باشد.

تصیم من این بود که این تحریف خاطرات اتفاق نیفتد. بنابراین این ایده به ذهنم آمد که به جای بهره‌گیری از یک شهید، خاطرات مجموعه‌ای از شهدا را در قالب المان‌هایی که در صندوقچه اشیاء شهید داوود فروزنده قرار گرفته، بازآفرینی کنم.

وی در پایان همچنین در خصوص شخصیت حاج آقا متانت از دیگر شخصیت‌های این کتاب بیان کرد: اسامی شخصیت‌های این رمان خیالی هستند اما طبیعتاً منش و رفتار اکثر شخصیت‌های این کتاب، از یک یا مجموعه‌ای از انسان‌های واقعی زندگی خودم الهام گرفته شده است.

یکی از خوش‌اقبالی‌های دوران نوجوانی بنده، آشنایی با روحانی باصفایی بود به نام حجت الاسلام سید یحیی نجم‌الهدی. اکثر فعالین فرهنگی استان یزد، ایشان را می‌شناسند و بخشی هم شاگرد تربیتی ایشان بودند. آنچه در رمان انجمن عقاب‌ها، از ظرافت‌های تربیتی و دغدغه حاجی متانت می‌خوانید، تنها نمود بخش کوچکی از شخصیت حاج آقا نجم الهدی به حساب می‌آید.

انتهای پیام/