به گزارش خبرگزاری ایسکانیوز، از آغاز فصل جدید فوتبال باشگاهی کشور تا به امروز که ۱۰ هفته از لیگ برتر گذشته و یک مرحله یک شانزدهم نهایی جام حذفی انجام شده، تیم استقلال جز معدود تیمهایی است که هنوز باخت را تجربه نکرده. این عملکرد وقتی جالب میشود که آمار نشان میدهد این تیم تنها سه بار دروازهاش باز شده و در این بین فقط یک مرتبه حریفان موفق شدهاند در جریان بازی با استقلال گلزنی کنند.
با همه اینها هواداران و کارشناسان انتقاداتی را به تیم وارد میدانند. آنها بر این باورند که تیم با داعیه قهرمانی هنوز فاصله دارد و حتی صدرنشینی لیگ را بواسطه نتایج نسبی دیگر تیمها نباید به عنوان موفقیت قلمداد شود.
با نگاهی منصفانه مشخص میشود که در نظر منتقدان استقلال چند وجه مشترک وجود دارد که پرداختن به آنها خالی از لطف نیست و به همین بهانه تصمیم به نگارش این مطلب گرفته شد. البته ذکر این نکته ضروری است که در این یادداشت صحبت از انتقادات سازندهای است که از سر دلسوزی و بهترشدن شرایط تیم مطرح میشود و اساسا کاری با برخی اظهارات غرض ورزانه و سوء نیتهای شخصی نداریم.
هوادار خیالش راحت نیست
هواداران یک تیم وقتی از حمایت بیشتر لذت میبرند که ذهنیت تیم از پیش برنده داشته باشند و طبیعتا استقلالیها نیز از این قاعده مستثنی نیستند. به بیان ساده تر تیمی که سودای قهرمانی در سر دارد باید آنچنان عملکردی که در زمین داشته باشد که نه تنها حریفان از تقابل با آنها واهمه داشته باشند بلکه هواداران نیز خیالشان بابت غلبه بر هر تیمی راحت باشد.
این مولفه در استقلال فرهاد مجیدی دیده نمیشود چرا که در تمام دیدارهایی که از این تیم دیدیم معمولا تا قبل از سوت پایان مسابقه نمیتوان پیروزی این تیم را قطعی دانست.
دیدار با نود ارومیه و یک دستاورد بزرگ برای فرهاد
معمای نیمکت نشینی برخی چهرههای محبوب، دیگر نکته ای است که مطرح میشود و وقتی برای این سوال که «چرا به برخی ستارههای فصول اخیر یا خریدهای موفق نقل و انتقالات کمتر بازی میرسد؟» پاسخ قانع کنندهای پیدا نمیشود، پیکان انتقادات به سمت سرمربی هدف گرفته میشود.
بدیهی است که ترکیب هر بازی با نظر سرمربی بسته میشود و او آگاه ترین فرد به توان بازیکنانش است اما تکرار مواردی که از نظر مخاطب اشتباه است رفته رفته به محل انتقاد تبدیل میشود. نگاهی به وضعیت تیم استقلال نشان میدهد این تیم در نیمی از مدتی که از لیگ برتر گذشته به دنبال فرار از بحران بوده و به تازگی موفقیت نسبی در این هدف کسب کرده است.
با این وجود بازی این تیم در جام حذفی مقابل نود ارومیه بهترین فرصت برای میدان دادن به نیمکت نشینان بود. فرصتی که برای آبیها به تهدید جدی حذف زودهنگام از جام تبدیل شد. ترکیب استقلال در این بازی توسط بازیکنانی بسته شد که معمولا کار را روی نیمکت دنبال میکنند و نمایش ضعیف آنها گویای چرایی نیمکت نشین بودنشان در لیگ برتر بود.
شاید بتوان یکی از مهمترین دستاوردهای دیدار استقلال مقابل نود ارومیه برای فرهاد مجیدی را پاسخ قاطع به آن دسته از منتقدانی برشمرد که از عدم بازی رسیدن به برخی بازیکنان گلایه دارند.
معمای شماره ۷
آرش رضاوند از جمله بازیکنانی است که نتوانسته رضایت هواداران و کارشناسان را جلب کند اما در عین حال از حمایت کامل فرهاد مجیدی برخوردار است. نمایش فنی ضعیف این بازیکن همواره موجبات ناراحتی هواداران آبی را در پی داشته و در کمال تعجب جزو مهرههای همیشه ثابت این تیم بوده است. این هم بماند که فرهاد پیراهن شماره ۷ را به این بازیکن داده. شمارهای که روزگاری بر تن خودش بود و به لطف درخشش و محبوبیتی که داشت از طرف هواداران لقب «مقدس» به آن ضمیمه شده بود.
حال اینکه سرمربی استقلال چه مولفهای در این بازیکن دیده معمای بزرگی است که در ذهن هواداران و منتقدان نقش بسته و همچنان بدون پاسخ مانده است.
گزارش از هادی شاهمرادی
نظر شما