به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از اصفهان، یادمان شهدای اطلاعات‌عملیات در منطقه فکه شمالی، معروف به موقعیت شهید حسن باقری، این روزها میزبان کاروان‌های راهیان نور است؛ منطقه‌ای که هنوز آثار خاکریزهای عملیات در دو سوی آن باقی مانده و طی سال‌های اخیر نیز پیکر مطهر چند شهید از دل همین خاک تفحص شده است.

در این یادمان، سنگری به چشم می‌خورد که به عنوان آخرین محل حضور شهید باقری در نهم بهمن ۱۳۶۱ معرفی می‌شود و مسیر بازدید زائران نیز از «کریدور گذشته» با پرچم‌های سرخ آغاز و به «کریدور آینده» با پرچم‌های سبز ختم می‌شود؛ مسیری نمادین که پیوند گذشته پرافتخار دفاع مقدس با آینده انقلاب اسلامی را تداعی می‌کند.

راوی یادمان در سخنانی با استناد به جملات شهید حسن باقری در جلسه ۲۲ آبان ۱۳۶۱ قرارگاه مرکزی کربلا، بر نقش تعیین‌کننده مردم در پشت جبهه تأکید کرد؛ آنجا که باقری می‌گوید: «اگر شما در شهرها انسجام ایجاد کنید و نیرو تربیت کنید، ما می‌توانیم اینجا کار جنگ را جلو ببریم.» به گفته راوی، این عبارت نشان می‌دهد که از نگاه باقری، جنگ تنها در خط مقدم تعریف نمی‌شود، بلکه پیروزی محصول یک شبکه به‌هم‌پیوسته از مسئولیت‌پذیری عمومی است.

از مطبوعات تا اطلاعات‌ عملیات

در بخش دیگری از این روایت، به پیشینه شهید حسن باقری (غلامحسین افشردی) اشاره شد؛ جوانی که فعالیت خود را از عرصه مطبوعات آغاز کرد اما با تشخیص نیاز کشور، میدان نقش‌آفرینی خود را به حوزه امنیت و اطلاعات تغییر داد. با آغاز جنگ تحمیلی در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، او از نخستین نیروهایی بود که خود را به خوزستان رساند و هسته اولیه واحد اطلاعات‌عملیات را شکل داد.

به گفته همرزمانش، از جمله شهید غلامعلی رشید، باقری با سازماندهی و گسترش این واحد، «چشم فرماندهان در جنگ» را ایجاد کرد؛ ساختاری که اطلاعات میدانی دقیق را به نقشه‌های عملیاتی تبدیل می‌کرد و تصمیم‌سازی را متحول ساخت. دوربین معروف در دستان او نیز نمادی از همین اشراف اطلاعاتی بود.

الگوی مدیریتی سه‌ سطحی

راوی یادمان، باقری را دارای «الگوی مدیریتی سه‌سطحی» معرفی کرد؛ مدلی که بر هم‌فکری، هم‌فهمی و اقدام مشترک میان فرماندهان تأکید داشت. در این مدل، طراحی عملیات، تحلیل شرایط و اجرای نقشه‌ها به صورت تیمی انجام می‌شد؛ رویکردی که امروز در ادبیات مدیریت با عنوان «مدیریت تیمی و سیستمی» شناخته می‌شود.

از دیگر ویژگی‌های شخصیتی او، «آغازگری در امور حساس» عنوان شد؛ حضوری که تنها به قرارگاه محدود نمی‌شد، بلکه در نزدیک‌ترین نقطه به خط مقدم ادامه می‌یافت. باقری در دل عملیات تحلیل می‌کرد، تصمیم می‌گرفت و نقشه‌ها را تکمیل می‌کرد؛ حضوری که نهایتاً در ۹ بهمن ۱۳۶۱ به شهادتش انجامید.

مسئولیت‌پذیری عالمانه؛ فراتر از احساس

در تحلیل ارائه‌شده در این مراسم، بر تمایز میان «مسئولیت‌پذیری احساسی» و «مسئولیت‌پذیری عالمانه» تأکید شد. از نگاه شهید باقری، جنگ با «چوب و چماق» اداره نمی‌شود، بلکه نیازمند دانش، نقشه، سازماندهی و تربیت نیروی انسانی است. این نگاه، دفاع مقدس را از یک حرکت صرفاً احساسی به یک نظام عقلانیِ مبتنی بر برنامه‌ریزی تبدیل کرد.

از فکه تا امروز

بخش پایانی سخنان راوی، ناظر به پیوند سیره شهدا با شرایط امروز کشور بود. وی با اشاره به تهدیدات منطقه‌ای و بین‌المللی، تأکید کرد که انسجام اجتماعی، عدالت در تصمیم‌گیری، پرهیز از رانت‌گرایی و در نظر گرفتن رضای الهی در مسئولیت‌ها، امتداد همان گفتمان شهید حسن باقری است.

او از زائران خواست در تصمیم‌های فردی و اجتماعی، خود را جای شهدا بگذارند و بپرسند: «اگر او بود، چه می‌کرد؟» به اعتقاد وی، یادمان‌ها صرفاً محل نقل خاطره نیستند، بلکه باید به کانونی برای «ایجاد حرکت آینده‌ساز» تبدیل شوند.

در نهایت، روایت فکه شمالی یادآور این پیام کلیدی بود که پیروزی دیروز و اقتدار امروز، بیش از هر چیز مرهون پیوند جبهه و جامعه، و شکل‌گیری یک انسجام ملی مبتنی بر ایمان، آگاهی و مسئولیت‌پذیری همگانی است؛ همان راهبردی که شهید حسن باقری در میانه آتش و خون بر آن تأکید داشت.

خبرنگار: رامین ابویی

انتهای پیام./