به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، با روی کار آمدن شبکه های اجتماعی و با گسترش و تنیده شدن این رسانههای نوین در جریان زندگی مردم، تریبونی در اختیار همگان قرار گرفت که هرکس تلاش کرد از طریق این تریبون مخاطبان (فالوور) بیشتری را جذب خود کند تا علاوه بر گسترش دامنه نفوذ خود، به درآمد از شبکه های اجتماعی نیز منجر شود.
در این میان سلبریتیها به واسه شهرت در سینما و تلویزیون و محبوبیتی که به دست آورده بودند بیش از سایر افراد توانستند به جذب فالوور اقدام کنند و همین موضوع سبب شد تا برخی از این افراد توهم محبوبیت و مقبولیت داشته باشند در صورتی که واقعیت این است بسیاری از فالوورهای این افراد نه به واسطه تاثیرگذاری بلکه به دلیل سرگرمی و گذران اوقات آنان را فالوو دارند.
حالا این ابزار و شبکههای اجتماعی در دست سلبریتیها کارکرد دیگری پیدا کرده است. برخلاف سایر کشورها که سلبریتیها با وجود پرداخت مالیات سنگین و محکومیتهای سنگینتر در صورت فرار مالیاتی، اما همیشه در خدمت حکومت کشور خود هستند و رسالت اجتماعی مهمی مانند همراهی با مردم و در صورت ایجاد هرج و مرج وظیفه آرام کردن اوضاع و افکار عمومی را دارند اما در ایران سلبریتیها با وجود درآمدهای نجومی از پرداخت مالیات معاف هستند و نه تنها رسالت اجتماعی همراهی با مردم را ندارند بلکه با غم مردم هیچگونه سنخیتی ندارند.
سلبریتیهای ایران با وجود درآمد میلیاردی، عدم پرداخت مالیات، شرکت در جشنوارههای گوناگون با هزینههای دولتی، آزادی عمل و گفتار بیشتر نسبت به سایر مردم، اما در هر بزنگاهی که هرج و مرجی در کشور شکل گرفته پشت حکومت را خالی کرده و با دشمنان ایران همصدا شدهاند.
اگر این موضوع را یک اقدام برنامه ریزی شده در راستای براندازی نرم ندانیم پس باید گفت که سلبریتیها از لحاظ هوش هیجانی بسیار کم هوش هستند و در شناختن دسیسههای دشمن یا در خواب هستند و یا خود را به خواب زدهاند.
در برههای از زمان گرفتن ویزای آمریکا یکی از دلایل سیاسی کاری سلبریتیها بود و برخی از بازیگران ایرانی، ویزای آمریکا را بر رسالت اجتماعی خود ترجیح دادند و با درآمد نجومیای که در سایه جمهوری اسلامی کسب کرده بودند به هر نحوی مخالفت خود را با حکومت نشان میدادند تا بلکه آمریکا نیم نگاهی به آنان بیندازد و میتوان گرفتن ویزای آمریکا توسط باران کوثری را در همین راستا تعریف کرد.
حالا هم محسن تنابنده که دست مزدهای میلیاردیاش برای سریال پایتخت همیشه مورد بحث بوده، کالابرگی را که حق مردم است و تا پیش از این به صورت ارز ترجیحی در اختیار واردکنندگان قرار میگرفت و حالا در اختیار خود مردم قرار میگیرد را توهین حساب میکند و خودش را طلبکار می داند و با انتشار یک استوری در صفحه اینستاگرام خود چنین نوشت:
«کالا برگ حق ما نیست، توهینه! کشوری که روی ثروت خوابیده چرا باید مردمش با کوپن ساکت بشن؟ ما اعتراض نکردیم صدقه بگیریم ما اعتراض کردیم راه حل اساسی پیدا کنید. ما برده نیستیم. ما طلبکاریم!»
سوال اساسی اینجاست افرادی مانند محسن تنابنده که بالاترین دستمزدها را از جمهوری اسلامی دریافت کردهاند و همیشه مورد احترام مردم و حاکمیت بودهاند دقیقا برای چه چیزی و از چه کسی طلبکار هستند؟
مصطفی کیایی کارگردان و برادر محسن کیایی نیز با انتشار یک استوری در اینستاگرامش چنین نوشت:
«این خشم ملتی است که جلوی چشمانش دید آقازاده هایتان ثروت مردم را بلعیدند، میلیاردها از حقشان را با زد و بند بالا کشیدند، و سهم جوانان این مملکت فقر بود و آرزوی داشتن زندگی معمولی، این زخمی است بر پیکره جامعه ایرانی بی عدالتی»
در استوری مصطفی کیایی آنچه حقیقت دارد واژه بی عدالتی است، زیرا مردمی که با مشکلات معیشتی دست به گریبان هستند نمیپذیرند عدالت چنین باشد که کارگردان کشورشان بابت دستمزدهای میلیاردی بگیرد و در بزنگاهها به کشورش پشت کند.
آنچه مهم است و اهمیت دارد این است که قانون باید با سلبریتیهایی که اقدام به تشویش اذهان عمومی و فریفتن ذهن جوانان میکنند چنان برخورد کند که برای آنان هزینه داشته باشد و نتوانند با هر شلوغی و اعتراضی توسط مردم، حافظ منافع دشمن باشند و بدون اینکه آب از آب تکان بخورد دوباره به روال عادی زندگی ادامه دهند که گویی نه شاهی آمده و نه شاهی رفته است و شاید یکی از بهترین مجازات برای سلبریتیها مصادره بخشی از اموال آنان به عنوان جبران خسارتهای وارده به شهر است.
انتهای پیام/
نظر شما